บันทึกเหตุการณ์สำคัญ

ครั้งหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์สหกรณ์ออมทรัพย์ครูราชบุรี จำกัด

2011-12-11T12:36:00.012+07:00

การประชุมใหญ่สามัญประจำปีครั้งที่ 1/2555 ของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูราชบุรีจำกัด เมื่อวันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ.2554 เวลา 09:00 น. ณ ตลาดเพชรเมืองราช (ตลาดกอบกุล) ต.ท่าราบ อ.เมือง จ.ราชบุรี นับเป็นการประชุมที่สำคัญครั้งหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูราชบุรี จำกัด เนื่องจากวาระสำคัญคือ การพิจารณาอนุมัติงบดุล และงบกำไรขาดทุน ประจำปี 2554 ซึ่งมีผลกระทบต่อการจัดสรรกำไรสุทธิเพื่อจ่ายเงินปันผลให้สมาชิกสหกรณ์ฯ และการถอดถอนคณะกรรมการดำเนินการชุดที่ 54 ทั้งคณะ

สาเหตุสืบเนื่องมาจาก คณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ชุดที่ 54 ได้ดำเนินธุรกิจจัดหาสลากกินแบ่งรัฐบาลมาจำหน่ายซึ่งไม่เป็นไปตามพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ.2542 มาตรา 33(1) และไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งสหกรณ์ โดย ณ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ.2554 สหกรณ์มีเงินค้างอยู่กับตัวแทนจำหน่ายจำนวน 678,700,000 บาท แยกเป็นเงินจองจ่ายล่วงหน้าจำนวน 540,380,000 บาท และเงินโอนซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลจำนวน 138,320,000 บาท คณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ชุดที่ 54 ยังไม่สามารถติดตามเงินจำนวนดังกล่าวคืนจากตัวแทนจำหน่ายได้ และคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ชุดที่ 54 ได้ดำเนินการฟ้องบริษัท เทวาสิทธิ์ พิฆเนศ จำกัด ซึ่งเป็นตัวแทนจำหน่าย ตามคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 1191/2554 ศาลจังหวัดราชบุรี ฉบับลงวันที่ 28 พ.ย.2554 ปัจจุบันอยู่ระหว่างดำเนินคดี

การกระทำของคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ชุดที่ 54 ที่นำเงินไปจัดหาสลากกินแบ่งฯ สมาชิกส่วนใหญ่มองเห็นว่าเป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง และทำให้สหกรณ์เสียหายต้องสูญเงินไปถึง 678,700,000 บาท จึงได้ลงมติถอดถอนคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ชุดที่ 54 ทั้งชุดพร้อมกับร่วมลงชื่อเพื่อฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายคืนจากคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ขุดที่ 54 ต่อไป

หลังจากนั้นที่ประชุมจึงมีการเลือกคณะกรรมการดำเนินการชุดใหม่จำนวน 15 คนเข้ามาดำเนินการบริหารสหกรณ์แทน และทำหน้าที่ฟ้องร้องดำเนินคดีแก่ผู้ที่เกี่ยวข้องต่อไป

*************************************

อ่านบทความที่เกี่ยวข้องเรียงตามลำดับเหตุการณ์

บัญชีสถานที่พักพิงชั่วคราวเพื่อช่วยผู้ประสบอุทกภัย ณ จ.ราชบุรี

2011-10-27T15:07:00.007+07:00

ตั้งแต่ปลายเดือนกรกฏาคม 2554 เป็นต้นมาประเทศไทยต้องผจญกับมหาอุทกภัยครั้งประวัติศาสตร์ในกว่า 60 จังหวัด และขณะนี้ (27 ต.ค.2554) มวลน้ำมหาศาลกำลังทะลักเข้าท่วมกรุงเทพมหานคร เกือบทุกเขตพื้นที่ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ศูนย์พักพิงชั่วคราวเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยหลายแห่งในกรุงเทพฯ กำลังจะถูกน้ำท่วมเช่นเดียวกัน ดังนั้น จังหวัดต่างๆ รอบกรุงเทพฯ ที่ไม่ถูกน้ำท่วม จึงได้เตรียมช่วยเหลือเปิดศูนย์พักพิงชั่วคราวขึ้นเพื่อเตรียมรองรับราษฎรที่หนีภัยน้ำท่วมมาจากกรุงเทพฯ และเขตปริมณฑล

สำหรับจังหวัดราชบุรี ไม่ประสบอุทกภัยในครั้งนี้ จึงได้เปิดสถานที่พักพิงชั่วคราวสำหรับผู้ประสบอุทกภัยขั้นต้นขึ้นจำนวน 18 แห่ง และเพิ่มขึ้นถึงปัจจุบันเป็น 26 แห่ง รองรับผู้พักพิงได้ 6,430 คน ตามรายละเอียดในภาพด้านล่าง ท่านผู้ประสบภัยท่านใดต้องการที่พักพิงสามารถติดต่อได้ตามเบอร์โทรศัพท์ที่ให้ไว้ในแต่ละแห่ง

การติดต่อประสานงานในภาพรวม

ศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย จ.ราชบุรี โทร. 0-3231-4260 หรือ 0-3233-7006
เลขาธิการศูนย์ฯ นายครรลอง ยุทธชัย ปลัดจังหวัดราชบุรี โทร. 08-9254-8729
เจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ฯ นายชาญ เสมสวัสดิ์ จ่าจังหวัดราชบุรี โทร. 08-1172-1652

ข้อมูลล่าสุด

ชมภาพมหาอุทกภัยครั้งประวัติศาสตร์ของประเทศไทย พ.ศ.2554

ปิดคดี ส.ส.กอบกุล นพอมรบดี -ประหารชีวิต ส.ท.ต่าย

2011-04-02T10:54:00.004+07:00

ช่วงค่ำวันที่ 27 พ.ค. 2549 นางกอบกุล นพอมรบดี อดีต ส.ส.ราชบุรี เขต 1 พรรคไทยรักไทย ถูกยิงด้วยอาวุธปืนเอ็ม 16 เข้าที่ศรีษะเสียชีวิตคาที่กว่า 20 นัด บนรถกระบะมิตซูบิชิ 4 ประตู หมายเลขทะเบียน ณข 555 ราชบุรี ขณะที่ติดไฟแดง บริเวณสี่แยกเขางู (ริมถนนเพชรเกษม) ต.หน้าเมือง อ.เมือง จ.ราชบุรี ส่วน นายชาตรี ศุภารานันท์ อายุ 53 ปีคนขับรถ บาดเจ็บสาหัส และ จ.ส.ต.สายชล แก้วสายทอง อายุ 35 ปี ผบ.หมู่งานสืบสวนสอบสวน สภ.ราชบุรี บาดเจ็บเล็กน้อย

ภาพจาก ไทยรัฐออนไลน์
ที่มา : http://www.thairath.co.th/content/region/160331

จากการสอบสวนเบื้องต้น เจ้าหน้าที่ตำรวจพุ่งประเด็นสังหารไปที่ ความขัดแย้งเรื่องการเมืองในพื้นที่ จ.ราชบุรี เนื่องจาก นางกอบกุลฯ ได้ออกหน้าสนับสนุนน้องชายร่วมสายโลหิต คือ นายเกชา ศักดิ์สมบูรณ์ จนสามารถชนะการเลือกตั้งได้เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ราชบุรี และความขัดแย้งธุรกิจรับเหมาก่อสร้างที่ นางกอบกุลฯ คอยดูแลอยู่ในพื้นที่

นางกอบกุล นพอมรบดี เป็น ส.ส.ที่ทำงานหนัก ทุ่มเทและใกล้ชิดประชาชนมากที่สุด ฐานเสียงแน่น เพราะเติบโตมาจาก ส.จ. จนเป็นนายก อบจ.คนแรกของ จ.ราชบุรี ประกอบกับเป็นญาติของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ รองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ยิ่งทำให้ฐานเสียงของนางกอบกุลฯ แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ต่อมา นางกอบกุลฯ ได้สร้างตลาดการเกษตรขึ้น เพื่อรวบรวมบรรดาหัวคะแนน ฐานเสียงที่เป็นพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลายที่สนับสนุน ไทยรักไทยไว้ด้วยกัน โดยที่พ่อค้าแม่ค้าส่วนใหญ่ ถูกขับไล่มาจากตลาดศรีเมือง มีนายนภินทร ศรีสรรพางค์ ส.ว.ราชบุรี เป็นเจ้าของ ซึ่งทางการเมืองถือว่ายืนอยู่กันคนละขั้วกับนางกอบกุลฯ และแน่นอนว่าหนีไม่พ้นความขัดแย้ง

ต่อมา พนักงานสอบสวนกองปราบปรามฯ ซึ่งรับโอนคดีมาทำ ได้ออกหมายจับผู้ต้องหาในคดีนี้รวม 6 คน คือ

นายวิญญู รัตนวรรณี หรือเลิฟ อายุ 30 ปี คนขับรถยนต์กระบะโตโยต้า รุ่นวีโก้
นายอานนท์ พันธรัตน์ หรือเอ็ม
นายอนันตศักดิ์ ศรีสวัสดิ์ หรือ ต่าย ส.ท.เมืองราชบุรี ผู้จัดการตลาดศรีเมืองของนายนภินทรฯ ทำหน้าที่มือปืน
นายสงัด พุ่มเพ็ง หรือเปี๊ยก สารวัตรกำนัน ต.เกาะพลับพลา อ.เมืองราชบุรี ที่ชิงกินยาฆ่าตัวตายหลังทราบว่าถูกออกหมายจับ โดยทิ้งข้อความเขียนด้วยถ่านไม้ไว้บนข้างฝาบ้านว่า "คดีนี้ไม่เกี่ยวกับ ส.ว.นภินทร"
นายจำรณ อ่วมทอง กำนัน ต.หนองกะเจ็ด อ.บ้านราช จ.เพชรบุรี
นายศุภฤษก์ อ่วมทอง หรือเก่ง บุตรชายนายจำรณ

ซึ่งต่อมาพบหลักฐานภายหลังว่า นายจำรณ และนายศุภฤกษ์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจึงปล่อยตัวไป ทำให้เหลือผู้ต้องหาในคดีนี้ 3 คน

วันที่ 14 ก.ค. 2549 พนักงานสอบสวนกองปราบปรามฯ ยังออกหมายเรียก นายนภินทร ศรีสรรพางค์ มารับทราบข้อกล่าวหาจ้างวานฆ่า นางกอบกุลฯ ด้วย แต่อัยการพิเศษฝ่ายคดีอาญามีคำสั่งไม่ฟ้อง นายนภินทรฯ โดยให้เหตุผลว่าเนื่องจาก คณะทำงานพิจารณาพยานหลักฐาน ที่ปรากฏในสำนวนของพนักงานสอบสวนกองปราบปราม ประกอบคำให้การเพิ่มเติมของพยานบุคคลที่เป็นนักการเมืองท้องถิ่น และอดีต ส.ว. จำนวนเกือบ 25 ปาก เห็นว่าพยานหลักฐานที่ปรากฏในขณะนี้ ยังไม่พอเพียงที่จะพิสูจน์เอาผิด และนำคดียื่นฟ้องต่อศาลเพื่อเอาผิดกับผู้ต้องหาได้ ดังนั้น คณะทำงานอัยการจึงมีความเห็นสั่งไม่ฟ้อง

คดีนี้เงียบหายไปจากการรับรู้ของสังคมนานถึง 5 ปี จนกระทั่งเมื่อวันที่ 31 มี.ค. 2554 ศาลอาญาอ่านคำพิพากษาในคดีนี้ว่า จำเลยทั้ง 3 มีความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและไตร่ตรองไว้ก่อน อันเป็นโทษหนักสุด คือประหารชีวิต ผลจากคำพิพากษา สรุปได้ดังนี้

นายอนันตศักดิ์ ศรีสวัสดิ์ หรือ ส.ท.ต่าย จำเลยที่ 1 พิพากษาประหารชีวิต
นายวิญญู รัตนวรรณี หรือเลิฟ จำเลยที่ 2 พิพากษาประหารชีวติ แต่ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต
นายอานนท์ พันธรัตน์ หรือเอ็ม จำเลยที่ 3 พิพากษาประหารชีวิต แต่ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต

อ่านบทความย้อนหลัง

ที่มาข้อมูล
ไทยรัฐออนไลน์. (2554). 5 ปีสังหาร ส.ส.กอบกุล ถึงวันศาลพิพากษาประหาร 'ส.ท.ต่าย'.[Online]. Available :http://www.thairath.co.th/content/region/160331. [2554 เมษายน 2 ].

อุทาหรณ์ยิงปืนฉลองปีใหม่..ราชบุรีรันทดอีกครั้ง

2011-01-05T15:42:00.007+07:00

ค่ำคืนวันปีใหม่ ที่หลายคนกำลังเฉลิมฉลองกัน แต่ในมุมเล็กๆ มุมหนึ่ง..เด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ กำลังเข้านอนอย่างมีความสุขกับตาและยาย เธอหารู้ไม่ว่าในเวลาอีกไม่นานนัก มัจจุราชจะมาคร่าชีวิตของเธอไป...อย่างไม่มีวันกลับ

เวลา 09.00 น. วันที่ 2 มกราคม 2554 นายณรงค์ พลละเอียด รองผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี นายมานิต นพอมรบดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ พ.ต.อ.อานุภาพ ศรีนวล ผู้กํากับการ สภ.เมืองราชบุรี ได้เดินทางไปยังบ้านเลขที่ 274 / 7 หมู่ 4 ตําบลอ่างทอง อําเภอเมือง จังหวัดราชบุรี หลังได้รับทราบว่าที่บ้านหลังนี้ มี ด.ญ.กัญญารัตน์ ว่านทอง ชื่อเล่น น้องมายด์ อายุ 8 ปี ถูกกระสุนปริศนาตกจากหลังคาบ้านมาถูกบริเวณใต้รักแร้ด้านซ้าย กระสุนตัดขั้วหัวใจ ขณะนอนหลับอยู่บนที่นอน กับคุณตา และคุณยาย ไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาลราชบุรี โดยเหตุเกิดเมื่อเวลาประมาณ 23.30 น. ของคืนวันที่ 1 มกราคม 2554

นางกัญญา ยิ่งยงค์ อายุ 27 ปี มารดาของน้องมายด์ และนางล้อม หนูเทศ อายุ 54 ปี ผู้เป็นยายของน้องมายด์ ได้พาไปดูที่บริเวณหลังคาสังกะสี ซึ่งมีรูที่เกิดจากคมกระสุน พร้อมกับเล่าให้ฟังว่า

"ก่อนเกิดเหตุน้องมายด์ได้เข้านอนพร้อมกับนางล้อมและนายสายัญ หนูเทศ อายุ 54 ปี ซึ่งเป็นตา โดยน้องมายด์นอนตรงกลาง ตะแคงข้าง..นอนกอดคุณตาเอาไว้...

...จากนั้นตนเองก็รู้สึกเหมือนกับ..หลานนอนละเมอ ลักษณะชักกระตุก ทำท่าคล้ายกับคนสะอึก จึงได้เขย่าตัวเพื่อให้หลานตื่น และได้ลุกขึ้นไปเปิดไฟดูก็พบว่าที่บริเวณใต้รักแร้ด้านซ้าย มีเลือดไหลออกมาและมีรูขนาดนิ้วชี้ และก่อนเกิดเหตุก็ได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรตกใส่หลังคาบ้านดังแป๊ะ แต่ก็ไม่ได้สนใจ มารู้อีก ทีเมื่อเห็นบาดแผลรอยกระสุนปืนที่ตัวน้องมายด์ จึงได้รีบนำหลานส่งโรงพยาบาลราชบุรี พร้อมกับแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจให้รับทราบ แต่หลานก็เสียชีวิตในเวลาต่อมา"

เด็กหญิงกัญญารัตน์ หรือ น้องมายด์ ว่านทอง อายุ 8 ปี กําลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลเมืองราชบุรี นายมานิต นพอมรบดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และนายณรงค์ พลละเอียด รองผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี ได้มอบเงินช่วยเหลือเป็นค่าปลงศพในเบื้องต้น พร้อมกับกำชับให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหาที่มาของกระสุนปริศนาเพื่อจะได้ติดตามตัวคนยิงมาดำเนินคดี ส่วนศพของน้องมายด์ตั้งบำเพ็ญกุศลอยู่ที่บ้านตัวเอง โดยใช้ถนนบริเวณหน้าบ้านตั้งศพ หน้าหีบศพประดับด้วยดอกไม้สดอย่างสมเกียรติ

ครอบครัวของน้องมายด์ มีฐานะยากจน พ่อทํางานอยู่บริษัท ไทยนํ้าทิพย์ จํากัด ส่วนแม่ดูแลลูก 2 คน อยู่บ้าน เนื่องจากน้องมายด์ยังมีน้องชายอีกคนอายุเพียง 1 ขวบ 3 เดือน ซึ่งยังกินนมอยู่ ส่วนตา คือนายสายัญ หนูเทศ อายุ 54 ปี เกิดอุบัติเหตุเป็นแผลที่เท้าเรื้อรัง ยายคือนางล้อม หนูเทศ อายุ 54 ปี เป็นโรคเบาหวาน และความดัน และยังมีนางฝัน ภิรมณ์รื่น ซึ่งเป็นพี่สาวของยายอยู่ร่วมอีก 1 คน

"ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้ที่น้องมายด์จากไป เมื่อคืนได้ตั้งศพเป็นคืนแรก มีญาติพี่น้องร่วมเป็นเจ้าภาพ และยังไม่มีกําหนดวันฌาปนกิจศพ โดยครอบครัวมีลูกเพียงสองคน รู้สึกเสียใจมากที่ลูกจากไปโดยที่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ขอเรียกร้องให้คนที่ยิงปืนขึ้นฟ้า เป็นเหตุให้น้องมายด์เสียชีวิต ออกมารับผิดชอบในสิ่งที่ทำด้วย เพราะหากเป็นลูกของตัวเองจะรู้สึกอย่างไร"

ด้าน พ.ต.อ.อานุภาพ ศรีนวล ผู้กํากับการ สภ.เมืองราชบุรี ได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่สายตรวจตำบลอ่างทองร่วมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสายสืบของ สภ.เมือง ไปทำการการสอบสวนหากลุ่มที่มีงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ในช่วงเมื่อคืนที่ผ่านมาว่ามีบ้านไหนบ้างเพื่อจะได้ทำการตรวจสอบว่า ใครที่เป็นคนยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อฉลองปีใหม่ และทำให้กระสุนดังกล่าวนั้นไปตกใส่หลังคาบ้านและตกใส่น้องมายด์เสียชีวิตดังกล่าว

ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ม.ค.2554 เวลา 11.00 น.พล.ต.ท.พงษ์สันต์ เจียมอ่อน ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 7 พล.ต.ต.โสภณ พิสุทธิวงษ์ รองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 7 พล.ต.ต.เรวัช กลิ่นเกสร รองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 7 พล.ต.ต.เพชรรัตน์ แสงไชย ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดราชบุรี และ พ.ต.อ.อานุภาพ ศรีนวล ผกก.สภ.เมืองราชบุรี ได้นำตัวนายธนเดช ศิรเมธีพร อายุ 34 ปี อยู่บ้านเลขที่ 19 หมู่ 5 ต.อ่างทอง อ.เมือง จ.ราชบุรี ซึ่งตกเป็นผู้ต้องหาในคดียิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในเมือง หมู่บ้าน หรือชุมชน และกระทำการโดยประมาททำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย มาแถลงข่าว

"เนื่องจากนายธนเดชนั้นได้เข้าทำการมอบตัวกับ พ.ต.อ.อานุภาพ ศรีนวล ผกก.สภ.เมือง พร้อมกับอาวุธปืนขนาด 11 มม. โดยยอมรับสารภาพในคืนวันที่เกิดเหตุนั้นเป็นผู้ยิงอาวุธปืนขึ้นฟ้าจริง แต่ไม่ทราบว่ากระสุนนั้นไปตกใส่หลังคาบ้านของ ด.ญ.กัญญารัตน์ หรือน้องมายด์ ว่านทอง จนเสียชีวิต จนมาทราบข่าวกระสุนที่ตกใส่น้องมายด์นั้น เป็นขนาด 11 มม.จึงมามอบตัว"

ด้าน พล.ต.ท.พงษ์สันต์ เจียมอ่อน ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 7 ก็เตรียมเสนอให้นายทะเบียนนั้นเพิกถอนใบอนุญาตพกพาอาวุธปืนของนายธนเดชฯ ด้วย และกำชับให้ตำรวจในพื้นที่ 8 จังหวัดของภาค 7 ได้ดูแลกวดขันโดยร่วมกับกำนันผู้ใหญ่บ้าน ถ้าบ้านไหนมีเสียงปืนดังก็จะต้องเข้าทำการตรวจค้นถ้าพบปืนก็จะต้องดำเนินคดีทันที

อุทาหรณ์การยิงปืนฉลองปีใหม่ ในครั้งนี้ ไม่ใช่เป็นครั้งแรกที่เกิดขึ้น และคงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เกิดขึ้นเช่นกัน...ชีวิตน้องมายด์..อาจจะต้องเสียไป..โดยไม่ได้สอนใครให้ดีขึ้นมาเลย...

ขอร้องพวกที่มีปืน..อย่าได้โปรดคึกคะนอง อวดโก้ อวดเก่ง...จงเก็บไว้เพียงแค่ป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของตนเองก็พอ แต่อย่าพรากชีวิตและทรัพย์สินของคนอื่นไปเลย....

และสุดท้าย ผมอยากจะตั้งคำถามว่า "ทำไมคนไทยต้องมีปืน?"

คลิบวีดีโอข่าว

ที่มา : http://www.youtube.com/watch?v=QK1xig6sKNg

Channel : hctvforyou's Channel

ดูเพิ่มเติม

คลิบวีดีโอ : ญาติๆนำศพน้องมายด์ไปเก็บไว้ที่วัดก่อนณาปณกิจในวัย 10 ขวบ
คลิบวีดีโอ : ศูนย์ช่วยเหลือคุ้มครองสิทธิฯช่วยเหลือครอบครัวน้องมายด์

ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง คนราชบุรี เหยื่อซีวิคชนรถตู้บนทางด่วน “โทลล์เวย์”

2010-12-31T08:20:00.020+07:00

เรื่องราวของอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบนท้องถนนในประเทศไทย จริงๆ แล้วก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นประจำอยู่แล้ว แต่อุบัติเหตุในครั้งนี้ แตกต่างกันตรงที่มันได้คร่าชีวิตของคนรุ่นใหม่ซึ่งเป็นกำลังสำคัญของประเทศชาติในอนาคต ถึง 9 ชีวิต และหนึ่งในนั้น ก็คือ ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง ซึ่งเป็นชาวจังหวัดราชบุรีของเรานี้เอง

ผมจึงอยากที่จะบันทึกเรื่องราวของ ดร.หนุ่มคนนี้ เอาไว้เพื่อให้เด็กและเยาวชนใน จ.ราชบุรี หรือใครก็ตามที่ได้อ่าน ได้ยึดถือเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต โดยเฉพาะในด้านความมุ่งมั่น มานะ ในการศึกษาเล่าเรียน ถึงแม้ว่าครอบครัวตนเองจะขาดแคลน แม่บุญธรรมก็มีอาชีพแค่ขายพวงมาลัย ไม่ได้สมบูรณ์พูนสุขเหมือนครอบครัวคนอื่นๆ แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคหรือบั่นทอนพลังที่มีในตัวเขาแต่อย่างใด จนกระทั่งเขาประสบผลสำเร็จตั้งแต่ในวัยหนุ่ม

น่าเสียดายที่พวกเรามักจะรู้คุณค่าของคน เมื่อเขาไม่มีชีวิตแล้ว แต่ตอนเขามีชีวิต มักจะไม่ค่อยมีคนเห็นและนำมายกย่อง... หากเหตุการณ์นี้ไม่เกิดขึ้น ผมก็คงจะไม่รู้จัก ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง คนนี้เลย

การบันทึกเรื่องราวในครั้งนี้ ไม่ได้โจมตีผู้หนึ่งผู้ใด หรือระบุว่าใครถูกหรือผิด แต่บันทึกเอาไว้เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจ และขอแสดงความเสียใจต่อพ่อแม่ญาติพี่น้องของผู้เสียชีวิตทุกคน ไว้ ณ ที่นี่ด้วย

รายการ News Hour สถานีโทรทัศน์ ASTV news1
ที่มา : อาชญากรรมและกระบวนการยุติธรรม : ผู้จัดการออนไลน์ http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9530000182288

สืบค้นเมื่อ 31 ธ.ค.2553

คืนวันจันทร์ที่ 27 ธ.ค.2553 เวลา 21.45 น. พ.ต.ท.ฉัตรชัย เอี่ยมอ่อง พนักงานสอบสวน (สบ 2) สน.วิภาวดี รับแจ้งอุบัติเหตุรถยนต์เฉี่ยวชนกันบนทางด่วนโทลล์เวย์ ฝั่งขาเข้าช่วงด้านหน้าสำนักงานปรมาณู และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กทม. ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บอาการสาหัส และตกลงมาจากทางด่วนเสียชีวิตจำนวนหลายราย จึงรีบรุดไปตรวจสอบที่เกิดเหตุพร้อม พ.ต.ท.สนอง แสงมณี สว.จร.สน.วิภาวดี เจ้าหน้าที่ตำรวจราจร สน.วิภาวดี เจ้าหน้าที่หน่วยกู้ภัยมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง

ที่เกิดเหตุบนทางด่วนโทลล์เวย์ เจ้าหน้าที่พบตู้โดยสารรถตู้ยี่ห้อโตโยต้า สีขาว หมายทะเบียน 13-7795 กทม. เลขข้างรถ ต 11827 วิ่งระหว่างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เสียหลักพลิกคว่ำจนสภาพรถพังยับเยิน มีผู้โดยสารชายหญิงได้รับบาดเจ็บนอนร้องโอดโอยขอความช่วยเหลืออยู่ 6 คน ห่างไปเล็กน้อยพบรถเก๋งยี่ห้อฮอนด้า ซีวิค สีขาว หมายเลขทะเบียน ฎว-8461 กทม.จอดอยู่กลางทางด่วนในสภาพหน้ารถพังยับเยิน ตรวจสอบข้างในรถพบผู้ได้รับบาดเจ็บหญิง 1 ราย เจ้าหน้าที่จึงรีบนำผู้ได้รับบาดเจ็บทั้งหมดส่งโรงพยาบาลวิภาวดีเพื่อให้แพทย์ช่วยชีวิตเป็นการด่วน

ขณะเดียวกัน บริเวณถนนวิภาวดีรังสิตช่องทางคู่ขนานฝั่งขาเข้า ช่วงสะพานลอยด้านหน้าสำนักงานปรมณู และข้างคลองริมรั้วมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เจ้าหน้าที่พบศพผู้เสียชีวิตชายหญิง ซึ่งเป็นผู้โดยสารรถตู้ที่กระเด็นตกลงมาจากทางด่วน กระจัดกระจายเกลื่อนพื้นถนน จำนวน 6 ศพ เป็นที่น่าสยดสยองอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังพบศพกระเด็นไปติดอยู่บนสะพานลอยคนข้ามถนนอีก 1 ศพ และอีก 1 ศพกระเด็นตกลงไปในคลองข้างมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รวมแล้วมีผู้เสียชีวิต 8 ราย เป็นชาย 5 หญิง 3 ส่วนบนพื้นถนนเต็มไปด้วยเศษกระจก เศษเหล็กเต็มไปทั่วบริเวณที่เกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจแลต้องรีบปิดการจราจรเพื่อเคลียร์พื้นที่ส่งผลให้การจราจรเส้นทางวิภาวดีฝั่งขาเข้านั้นติดขัดอย่างหนักยาวไปจนถึงรังสิต

จากการสอบสวนเบื้องต้นทราบว่า ก่อนเกิดเหตุรถตู้โดยสารคันดังกล่าวกำลังวิ่งไปส่งผู้โดยสารที่อนุสาวรีย์ชัยฯ มาถึงบริเวณจุดเกิดเหตุก็ถูกรถเก๋งฮอนด้า ซีวิค คู่กรณีที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้าชนท้ายอย่างจังจนทำให้รถตู้เสียหลักพลิกคว่ำหลายตลบ กระจกแตก ประตูหลุด จนผู้โดยสารกระเด็นออกจากนอกตัวรถจนได้รับบาดเจ็บ และร่วงลงมาเสียชีวิตด้านล่างดังกล่าว

สำหรับรายชื่อผู้เสียชีวิตทั้ง 8 ราย มีดังนี้ คือ

ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง นักวิจัยประจำ สวทช. จบการศึกษาปริญญาเอกจากประเทศอังกฤษ อายุ 32 ปี สภาพศพห้อยอยู่บนสะพานลอยคนข้าม
นายภิญโญ จินันทุยา เป็นผู้ช่วยคณบดีฝ่ายบริหารจัดการเทคโนโลยีและสารสนเทศ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อายุ 34 ปี อยู่บ้านเลขที่ 40/73 ซอยอารีย์ 4 ถนนพหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท
นายปรัชญา คันธา นักศึกษาชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อายุ 21 ปี อยู่บ้านเลขที่ 105/29 หมู่ 1 ต.ช้างเผือก อ.เมือง จ.เชียงใหม่
นายอุกฤษฎ์ รัตนโฉมศรี อายุ 30 ปี เจ้าหน้าที่ สวทช. อยู่บ้านเลขที่ 28/1 หมู่ 1 ต.บางพระ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี เป็นนักวิจัยไบโอเทค
น.ส.สุดาวดี นิลวรรณ อายุ 20 ปี นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นหลานสาวของนางนฤมล นิลวรรณ ดารานักแสดงตัวประกอบรุ่นใหญ่
นางนฤมล ปิตาทานัง คนขับรถตู้ อายุ 38 ปี
นายเกียรติมันต์ รอดอารีย์ ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ อยู่ระหว่างการเตรียมตัวศึกษาระดับปริญญาโท-เอก สาขา Nano-electronics เน้น Nano-Fabrication/ Organic Electronics/Nano-Device Engineering/ Nano-Instrumentation ต่างประเทศ อายุ 23 ปี
น.ส.ตรอง สุดธนกิจ อายุ 24 ปี ติดตามหาญาติ 46 ม.16 บางละมาด เขตตลิ่งชัน กทม.

สำหรับรายชื่อผู้บาดเจ็บ เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลวิภาวดีมีดังนี้ คือ

นายสุนทร ปิตาทานัง อายุ 43 ปี สามีนางนฤมล คนขับรถตู้
น.ส.กันณภัส ปัญญาประเสริฐ 23 ปี ได้รับบาดเจ็บสาหัส
นายโมฮัมเหม็ด ชาวมัลดีฟส์ อายุประมาณ 35-40 ปี
นายวรัญญู เกตุชู 20 ปี อาการพ้นขีดอันตรายแล้ว
นายวิศรุต พลสิทธิ์ 35 ปี
น.ส.อรชร หรือชื่อเล่น แพรวา เทพหัสดิน ณ อยุธยา คนขับรถเก๋งยี่ห้อฮอนด้า ซีวิค อายุ 16 ปี
น.ส.จันจิรา ซิมกระโทก นักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อายุ 22 ปี เป็นได้รับบาดเจ็บอาการสาหัส

หมายเหตุ

วันที่ 30 ธ.ค.2553 เวลา 04.15 น. น.ส.จันจิรา ซิมกระโทก อายุ 22 ปี นักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลวิภาวดี ได้เสียชีวิตลง นับเป็นศพที่ 9

ประวัติ ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง
ชื่อเล่น เป็ด เกิดเมื่อวันที่ 11 เม.ย.2521 ที่ จ.ราชบุรี
อายุ 32 ปี อยู่บ้านเลขที่ 187 / 21 ถนนมนตรีสุริยวงศ์ เขตเทศบาลเมือง อ.เมือง จ.ราชบุรี
เป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่อายุ 8 เดือน ของนางถวิล เช้าเที่ยง (แม่หนิง) อายุ 62 ปี อาชีพร้อยพวงมาลัยขาย

การศึกษา

ประถมศึกษา โรงเรียนเทศบาล 4 วัดมหาธาตุวรวิหาร อ.เมือง จ.ราชบุรี
มัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ตอนอยู่ ม.5 สอบเทียบเข้าคณะแพทยศาสตร์ รพ.รามาธิบดี ได้แต่สละสิทธิ์ เนื่องจากอยากไปเรียนต่อต่างประเทศ เพราะอยากเป็นนักวิชาการ
พ.ศ. 2538 ได้รับทุนจากกระทรวงวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ไปศึกษาในระดับปริญญาตรี-โท-เอก ที่ประเทศอังกฤษ จนจบปริญญาเอกสาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพที่ University of Birmingham ในปี 2548
พ.ศ.2549 เป็น 1 ในทีมนักวิจัยของหน่วยวิจัยชีววิทยาโมเลกุลทางการแพทย์ ไบโอเทค สวทช.จนถึงปัจจุบัน

เจาะข่าวเด่น เปิดใจแม่ ดร.ศาสตรา เช้าเที่ยง หรือ ดร.เป็ด

ที่มา : http://video.postjung.com/19384.html

ดูข่าวและเรื่องราวเพิ่มเติม

ที่มาข้อมูล :

ผู้จัดการออนไลน์. (2553). อาชญากรรมและกระบวนการยุติธรรม : ซีวิคซิ่งชนรถตู้บนด่วน “โทลล์เวย์” ผู้โดยสารร่วงลงมาตาย 8 ศพ เจ็บอีก 7. [Online]. Available :http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9530000182288. [2553 ธันวาคม 31 ].

ที่มาของภาพ :

สรุปข่าวสถานการณ์น้ำท่วม จ.ราชบุรี เดือนตุลาคม 2553

2010-10-31T08:15:00.008+07:00

สรุปข่าวสถานการณ์น้ำท่วม จ.ราชบุรี เดือนตุลาคม 2553 (ลำดับเหตุการณ์เรียงย้อนหลังจากใหม่ไปเก่า)
ช่วยสนับสนุน HCTV จะได้มีข่าวอย่างนี้ ให้สืบค้นต่อไป

ตี๋ใหญ่ นักฆ่ามหากาฬ

2010-08-31T08:00:00.007+07:00

ตี๋ใหญ่ อาศัยฟ้าแทนมุ้ง อาศัยโรงแรมแทนบ้าน อาศัยร้านอาหารแทนครัว อาศัยโสเภณีแทนเมีย และนี้คือ ตี๋ใหญ่......

“ตี๋ใหญ่” ชื่อนี้เรารู้จักกันดี (เหรอเปล่า) เขาคือ อาชญากรที่ยิ่งใหญ่ของไทยที่ไม่มีใครอีกแล้วที่สร้างปรากฏการณ์สุดยิ่งใหญ่อย่างเขา ผู้ซึ่งสร้างความปวดหัวเวียนกล้าให้กับเจ้าหน้าที่มากที่สุด เขาเคยอยู่แฟ้มอาชญากรรมของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจชั้นผู้ใหญ่หลายคนต้องทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ความพรากเพียรพยายาม จนถึงขึ้นเสียสละความสุขส่วนตัว เงินส่วนตัว ในการไล่ลาตัวเขาหลายปี แต่ก็จับตัวไม่ได้ซะที จนกระทั้งกระทรวงมหาดไทยตั้งค่าหัวเขาถึง 50,000 บาท (ถือว่ามหาศาลมากในเวลานั้น) และเมื่อเขาตายเขาก็เป็นตำนานของไทยตลอดไป......

จากเด็กหน้าตี๋สู่การเป็นมหาโจร น้อยคนนักจะรู้ว่า ตี๋ใหญ่มีชื่อเดิมว่า “ประเสริฐ ช่างเขียน” เกิดในครอบครัวชาวจีน ที่อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปลายปี พ.ศ. 2495 เป็นลูกชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 6 คน ซึ่งทั้ง 8 ชีวิตอาศัยอยู่ในบ้านเลขที่ 103 หมู่ 30 ตำบลดอนไผ่

พ่อแม่ตี๋ใหญ่มีรายได้เลี้ยงลูกๆ จากการทำอาชีพสวนผัก สวนผลไม้โตเร็ว เช่น กล้วย มะละกอ เลี้ยงครอบครัวไปวันๆ หากจะถามว่าเพราะอะไรตี๋ใหญ่ถึงเป็นมหาโจรจอมโหดเลือดเย็น ก็ค่อนข้างยากจะอธิบาย ตามประวัติและคำบอกเล่า พบว่าตี๋ใหญ่ครั้งยังเด็กเป็นเด็กที่ขยัน เชื่อฟังคำสั่งของพ่อแม่ช่วยแม่หารายได้เสริม ยามกลับจากโรงเรียนเสร็จเขามักจะคว้าจอบไปถางหญ้าพลิกหน้าดินเป็นร่องเพื่อปลูกผักหมั่นดูแลรักษาและรดน้ำพรวนดิน ที่น่าสนใจคือประวัติพ่อเขา “เม้งจ๋าย” มีเรื่องเล่ากันว่าในสมัยหนุ่มพ่อของตี๋ใหญ่เคยเป็นอั้งยี่เก่า มีเรื่องฟันๆ แทงๆ นับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะรามือมาเร่ร่อนมาพึ่งแผ่นดินไทยซึ่งสมัยนั้นไทยเปิดรับชาวต่างชาติทำมาหากิน อยู่อย่างอิสระ

ตี๋ใหญ่เป็นคนมีไหวพริบ เฉลียวฉลาด เขามีจุดมุ่งหมายในการดำเนินชีวิต เขาไม่เคยคิดว่าจะเล่าเรียนจบแค่ ป.4

แต่เขาวาดฝันถึงรั้วมหาวิทยาลัยและเมื่อเรียนจบเขาจะมีปริญญาได้ทำงานดีๆ พ่อแม่คงจะมีความสุขขึ้นส่วนน้องๆ ก็คงจะเรียนหนังสือหมดทุกคน แต่ฝันก็คือฝัน เพราะความจนของครอบครัว ด้วยฐานะยากจนทำให้เมื่ออายุประมาณ 11 ปี ตี๋ใหญ่ต้องลาออกในขณะเรียนชั้นประถมที่ 4 เพื่อมาช่วยพ่อแม่ทำสวนและเปิดโอกาสให้พวกน้องๆ ได้เรียนหนังสือ เก็บพืชผักผลไม้โดยไม่เรียนต่อ

นอกจากนั้นตี๋ใหญ่เป็นลูกคนโตของครอบครัวพ่อแม่จึงหมายปั้นให้เขาสืบสานอาชีพการเกษตร อาชีพหลักของครอบครัว สภาพแวดล้อมแถวบ้านของตี๋ใหญ่ก็แสนสงบสุข อำเภอดำเนินสะดวกขึ้นชื่ออำเภอพออยู่พอเพียงอยู่แล้ว การดำเนินชีวิตที่แสนเรียบง่ายตามประสาชนบทไม่มีแหล่งอบายมุขใดๆ ยิ่งยากจะเชื่อว่านี้คือสภาพที่ตี๋ใหญ่เกิดและกลายเป็นมหาโจรในเวลาต่อมา

และด้วยถิ่นกำเหนิดที่บ้านอยู่ริมคลองสะดวกนี้เอง.....จึงไม่ใช้เรื่องแปลกนักหรืออาจเป็นเรื่องธรรมดาด้วยซ้ำ ตัวเขาและเพื่อนๆ แถวๆบ้าน จะสามารถว่ายน้ำเก่ง ตั้งแต่อายุ 2-3 ขวบ จนแทบเรียกได้ว่า “เดินได้ก็ว่ายน้ำเป็น” โดยวิธีเล่นที่ตี๋ใหญ่โปรดปรานมากที่สุดคือการะตัดก้านบัวเป็นหลอดอมเข้าปากเพื่อหายใจในน้ำ และนี้ก็กลายเป็นวิธีที่ตี๋ใหญ่นำมาใช้ประยุกต์ใช้ในการหลบหนีตำรวจอีกวิธีหนึ่ง

มีเรื่องเล่ากันว่า ตี๋ใหญ่สามารถเล่นซ่อนหากับเพื่อนๆ โดยหลบไปซ่อนอยู่ใต้น้ำนานนับหลายๆ ชั่วโมง แบบว่าขนาดปลายังอาย ก็ว่าได้ ด้านนิสัย ตี๋ใหญ่เป็นเด็กเรียบร้อย ขี้อาย และที่เหลือเชื่อก็คือเขาเป็นเด็กขี้อาย ไม่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับใคร นอกจากนี้ก็มีนิสัยไม่ชอบคบเพื่อนในวัยเดียวกัน ทำให้มักถูกเพื่อน ๆ วัยเดียวกันกลั้นแกล้งรังแกอยู่เสมอ ๆ

จวบย่างสู่วัยรุ่น อายุ 17 ปีบริบูรณ์ เพราะช่วยพ่อทำไร่ทำสวน จากเด็กกระเปี๊ยก ตี๋ใหญ่แปรเปลี่ยนเป็นหนุ่มร่ายกายสูงใหญ่ทะมัดทะแม่งเต็มไปด้วยมัดกล้าม แม้หน้าตาเขาไม่หล่อจัดจ้าน แต่เขามีวงหน้าขาวสะอาด ผมยาวปะบ่า แบบอาตี๋ อดทน นอกจากนี้ต่อหน้าสาวๆ เขามักมีคำพูดคำจา วิธีจีบหญิง จนเพศตรงข้ามหลงใหลเขาไม่ยาก และด้วยความเป็นวัยหนุ่ม เขาคงเบื่อบ้านนอก ผสมกับเรื่องราวที่ได้ยินจากคนที่เคยไปกรุงเพทฯ ว่า.....กรุงเทพนั้นเป็นเมืองแห่งสีสัน ศิริไลซ์ ที่นั้นสนุกสนาน ไม่รู้เบื่อ หากได้เหยียบย้ำสัมผัสเป็นทันต้องลืมบ้านเก่า ตี๋ใหญ่วัยหนุ่มเริ่มสนใจกรุงเทพฯ จนอยากจะคิดออกจากบ้านนอกเข้าเมืองหลวงสักครั้ง

พอดีเวลานั้นเป็นฤดูแตงโม ประกอบกับตี๋ใหญ่ได้ความคิดพัฒนากิจการการเกษตรของครอบครัวเพราะของเดิมมันไม่พอกิน เลยปรึกษากับบิดา เขาบอกว่า เขาจะไปรับจ้างขนแตงโมลงเรือไปส่งที่กรุงเทพ อันเป็นตลาดกลางซึ่งให้ราคาแตงโมดีสามารถช่วยซึ่งจะเพิ่มรายได้แก่ครอบครัวมาก

ตอนแรกความคิดนี้ถูกคัดค้านจากพ่อเพราะเป็นห่วงที่ลูกจะทำกิจการดังกล่าว เพราะแต่เล็กจนโตตี๋ใหญ่ไม่เคยพลัดพลาดออกจากบ้านมาก่อน ทำให้ตี๋ใหญ่ต้องพยายามใช้เหตุผลข้ออ้างอิงต่างๆ นาๆ จนกระทั้งพ่อแม่ทั้งสองจำใจอนุญาต ใครจะไปรู้ว่า การจากไปของตี๋ใหญ่ครั้งนั้นจะเป็นการเปลี่ยนวิถีชีวิตให้เขาเป็นจอมโจร!!

ตี๋ใหญ่เดินทางล่องมาจากดำเนินสะดวก มาที่ตลาดจำหน่ายผลไม้ฝั่งมหานาคและฝั่งตลาดผดุงเกษม แหล่งส่งผลไม้ใหญ่ในกรุงเทพฯสมัยนั้น โดยนอกจากขนส่งแตงโมแล้ว ตี๋ใหญ่ทำอาชีพเสริม เป็นคนเข็นรถเหล็กติดล้อขนผลไม้หลายชนิดจากในตลาดไปส่งที่รถรับซื้อผลไม้ไปมาอีกด้วย ตี๋ใหญ่มั่นใจว่างานรับจ้างนี้เขาน่าจะทำได้ แม้จะไม่ทำงานเป็นอาชีพเป็นประจำ แต่ก็ได้เงินมากพอดีละ มีเงินมากพอที่จะไปเที่ยว อาจเป็นเพราะความหลงใหล บวกกับความตื่นเต้นในความงามของกรุงเทพที่เขาไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิต....

เมื่อเขามาที่นี้แต่ละครั้ง......แต่ละคืน หลังจากทำงานตอนกลางวัน เขาจะไม่ลืมที่จะไปเที่ยวยามค่ำคืนด้วย ในสมัย 30 กว่าปีก่อนแหล่งบันเทิงของเมืองหลวง ที่ขึ้นชื่อที่สุดตอนนั้นคือ ย่านบางขุนพรหม และย่ามวิสุทธิกษัตริย์ ที่นั้นเต็มไปด้วย ไนท์คลับ ร้านอาหาร และซ่องโสเภณี แน่นอนตีใหญ่ก็ “ขึ้นครู” จนติดใจ และเริ่มเป็นลูกค้าประจำที่ซ่องโสเภณีเกือบทุกคืน ตี๋ใหญ่ใช้วิธีเดินทางจากที่จอดเรือที่คลองมหานาค (ย่านสะพานขาวในปัจจุบัน) ลัดเลาะมาเที่ยวที่ย่านบางขุนพรหมแทบทุกคืน เพื่อนที่ร่วมเที่ยวในสมัยนั้นกับเขาหลายคนให้การ(ภายหลังจากเจ้าหน้าที่ว่า) เวลาที่ตี๋ใหญ่ไปเที่ยวแต่ละครั้ง ก็มักมีเรื่องมีราวกระทบกระทั้งแทบทุกครั้งกับนักเลงเจ้าถิ่นแทบทุกครั้ง หลายคนสู้ หลายคนตะลุมบอน......ได้เลือดได้แผลกันทั่วหน้า ส่วนตี๋ใหญ่นั้นในระยะแรก เขาเอาแต่วิ่งหนี เพราะเขาเป็นคนไม่สู้คน

แต่ในที่สุด...ชีวิตตี๋ใหญ่ก็มาถึงจุดเปลี่ยน มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาถูกกลุ่มนักเลงเจ้าถิ่นย่านเทเวศร์รุมอัดจนยับเยิน เพราะจนตรอกหนีไม่ทัน จนถึงขั้นหามไปหยอดน้ำข้าวต้มไปหลายอาทิตย์ นี้คือรอยแผลแรกในชีวิต และด้วยแรงแค้นของตี๋ใหญ่ในครั้งนี้....

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขากลายเป็นคนละคน หลังจากเลียแผลกายและใจหายแล้ว เขาเริ่มคุมลูกน้องและพ้องเพื่อน ตั้งตนเป็นเป็นนักเลงใหญ่ออกไปลบรอยแค้น จากกลุ่มนักเลงเล็กๆ ของตี๋ใหญ่ เริ่มมีการขยับขยาย จากการปราบนักเลงเจ้าถิ่น เริ่มจากย่านมหานาค มาบางขุนพรหม เทเวศร์ สามเสนฯลฯ....ใครที่มีเรื่องกับเขาต้องอัดจนยอมศิโรราบ จนชื่อของตี๋ใหญ่เริ่มเป็นที่รู้จักและเริ่มดังในย่านต่างๆ ดังกล่าวในเวลาต่อมา

ด้านพ่อแม่ตี๋ใหญ่มีหรือจะไม่รู้เรื่อง โดยเฉพาะแม่ถึงกับออกปากปรึกษาผู้เป็นสามี แต่ก็ได้รับคำตอบว่าจะเอาอะไรไปสอนมัน เด็กมันโตแล้ว สอนยาก น่าอย่างน้อยมันก็หาเงินมาให้เรา อย่าไปกังวลอะไรมาก เดี๋ยวมันจะจนแบบเรา

แต่กระนั้นในช่วงนี้ตี๋ใหญ่ยังล่องระหว่าง ดำเนินสะดวกกับกรุงเทพฯ อยู่ตลอดเวลา เวลาตี๋ใหญ่มีเรื่องที่กรุงเทพฯแต่ละครั้งเขาจะมากบดานที่บ้านเกิด จนกระทั้งในที่สุดในงานวัดแห่งหนึ่งที่บ้าน เขาเกิดไปมีเรื่องกับคู่อริชื่อ “แช่ม” อาชีพคุมรถสองแถวที่เหม็นขี้หน้าตี๋ใหญ่มานาน ถึงขั้นดวลมีดหน้าลานวัด จนเป็นเหตุทำให้คู่อริบาดเจ็บสาหัสที่ไหล่ซ้าย จนเรื่องถึงตำรวจ และนี้เป็นคดีอาญาคดีแรกของตี๋ใหญ่ที่เจ้าหน้าที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย นั้นเองที่ทำให้ตี๋ใหญ่ต้องหนี หนี และหนี ตี๋ใหญ่หนีคดีมาอยู่ต่างจังหวัดหลายแห่ง

หนึ่งในนั้นคือวัดหลักหกซึ่งเขาอยู่ใต้อาณัติของ “เสี่ยปิ่น” เจ้าพ่อท่าฉลอมเจ้าของโสเภณีและโรงน้ำชา นั้นเองทำให้ตี๋ใหญ่ได้เข้ามาเรียนรู้ธุรกิจค้ากามโดยไม่รู้ตัว หน้าที่ของตี๋ใหญ่คือเป็นลูกน้องคอยกำราบนักท่องเที่ยวและลูกค่าชั้นเลวทีมีทุกวัน เนื่องจากอาชีพนี้รุนแรง และอันตรายเพราะลูกค้าบางคนก็มีอาวุธ นั้นทำให้ตี๋ใหญ่มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นเจ้าของปืนสักกระบอกเพื่อเอาไว้เป็นเครื่องประจำตัว

สมัยก่อนนั้นประเทศไทยหาซื้ออาวุธปืนไม่ยากถ้ามีทรัพย์ โดยเฉพาะช่วงนั้นสงครามเวียดนาม เขมร ลาว พม่า ยังระอุทำให้ตี๋ใหญ่ได้ปืนมาไม่ยากจากการช่วยเหลือของเพื่อนก็ได้เป็นเจ้าของอาวุธปืน 11 มม. ไว้เป็นเพื่อนตาย และแน่นอนพอนักเลงมีปืนมันก็อยากลองของ ตี๋ใหญ่เริ่มฝึกยิงไม่ว่าเป็นเป้านิ่ง หรือเป้าเคลื่อนไหว ศัตรูคู่อาฆาตของเขาเอง ในไม่ช้าเมื่อตี๋ใหญ่เริ่มเชี่ยวชาญยิงปืนถึงขั้น “แม่นราวจับวาง” เขาเริ่มคิดว่าการเป็นนักเลงคุมซ่องมันไม่พอกิน เลยปรึกษากับเพื่อนเพื่อขอลาเสี่ยปิ่นเพื่อพ้นจากอาณัติไปสู่โลกอิสระที่ท้าทาย แต่....ชีวิตอิสระ มันไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะช่วงนั้นตี๋ใหญ่ขาดเงิน ทำให้ต้องจำใจเป็นลูกวัดที่วัดกาหลงของ “หลวงพ่อสุด” เกจิอาจารย์ชื่อดัง ของจังหวัดสมุทรสาคร เป็นการชั่วคราว

ด้วยความเป็นหนุ่มกระทงพูดจาคมคาย อ่อนน้อมต่อผู้อาวุโส มีความขยัน และชอบศึกษาพุทธาคม สวดมนต์เก่ง ทำให้พระอาจารย์หลวงพ่อสุดชมชอบตี๋ใหญ่มากๆ จนมอบของขลังหลายอย่าง เช่นเหรียญ “เสือหมอบ” “เสือเผ่น” “ยนต์ตระกร้อ” และ “ตะกรุดโทน” ซึ่งแต่ละอย่างล้วนเป็นที่ปรารถนาของพวกนิยมชมชอบศาสตร์เร้นลับแขนงนี้

แต่....สันดานก็คือสันดาน วัดไม่ได้ช่วยให้จิตใจเลวๆ ของตี๋ใหญ่พัฒนาขึ้นเลย มือตี๋ใหญ่มีปืนมีของขลัง ตี๋ใหญ่เริ่มตั้งตัวเป็นโจรเพราะมันง่ายดีปล้นทีเดียวก็ได้เงิน เขาเริ่มรวบรวมลูกน้อง โดยส่วนใหญ่เป็นหนุ่มดำเนินสะดวกที่ศรัทธาในตัวเขามาเป็นลูกน้อง ทำให้กลายเป็นแก๊งอิทธิพลย่อยๆ ในดำเนินสะดวกในเวลาต่อมา และแล้ววันประวัติศาสตร์ ของวงการตำรวจก็มาถึง และนี้คือผลงานเปิดตัวของตี๋ใหญ่แบบอหังกา

ปล้น 12 สิงหาคม พ.ศ.2516 ตี๋ใหญ่ในขณะนั้นอายุ 21 ปี และพรรคพวกเข้าไปปล้นครั้งแรกในชีวิต เหยื่อรายแรกคือ “นายอดิศักดิ์ พิษณุวัตร” เป็นเศรษฐีย่อยๆ คนหนึ่งในอำเภอดำเนินฯ ตี๋ใหญ่กวาดเงินสด ทองรูปพรรณ และทรัพย์สินมีค่า รวมมูลค่าหลายแสนบาทอย่างง่ายดาย งานแรกถือว่าปล้นครั้งเดียวเท่านั้นไม่ได้ฆ่า หรือทำลายเจ้าทรัพย์แต่อย่างใด เจ้าหน้าที่ประจำ สภอ. ดำเนินสะดวกในสมัยนั้น ใช้เวลาสืบสวนไม่นานก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือของแก๊งค์ตี๋ใหญ่ แต่มันสายเกินไปสำหรับตำรวจ เพราะตี๋ใหญ่ผู้เป็นหัวหน้านั้น รู้ตัวทัน เลยกบดานอย่างเงียบเชียบโดยไร้ร่องรอยเรียบร้อย

เมื่อมีครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งต่อๆ มาแบบช่วยไม่ได้ คราวนี้ตี๋ใหญ่หวังจะพัฒนาปล้นแบบก้าวกระโดด เป้าหมายคือร้านแอนนี่ จิวเวอรี่ ร้านนี้ไม่ธรรมดา เพราะมันตั้งในโรงแรมเอเชีย.....แน่นอนคนเข้าออกเพียบ และวงจรรักษาปลอดภัยเป็นร้อย..... ไม่รู้เพราะอะไรตี๋ใหญ่ถึงเลือกปล้นที่นี้ แต่ตี๋ใหญ่วางแผนอย่างดี เมื่อเวลามาถึงตอนสายปลายปี 2517 ตี๋ใหญ่นำลูกสมุน 5 คน พร้อม “นางบุญปัน แก้วจันทร์ดี” แต่งกายภูมิฐานทำทีไปชมอัญมณีภายในร้าน พอดีโอกาสทั้ง 6 สาวหนุ่มก็ปราดเข้าใช้อาวุธกวาดเงินสดกับเครื่องประดับราคาสูงลงกระเป๋าเอกสารเท่าทีตี๋ใหญ่กำหนดไว้ให้เพียง 5 นาที เมื่อถึงเวลาตี๋ใหญ่ออกคำสั่งให้ถอย ลูกสมุนทั้งหมดรีบหนีไปยังรถเก๋งเช่าตามแผน แต่ระหว่างทางเกิดถูกฝ่ายเจ้าหน้าที่มาขัดขวางทำให้เกิดการดวลปืนยิงสนั่นโรงแรม หนึ่งในกลุ่มโจรได้สาดกระสุนปืนสังหารเจ้าหน้าที่ตาย 1 นาย และสามารถหลบหนีได้

15 มิถุนายน 2519 ตี๋ใหญ่ประกาศการกลับมาของเขาอีกครั้ง ด้วยการบุกเข้าปล้นบ้านพิชัย โซติวงศ์ ที่อำเภอดำเนินสะดวก กวาดทรัพย์สินมูลค่ากว่า 200,000 บาท

15 กันยายน พ.ศ. 2519 บุกเข้าปล้น กทม. เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายคือ นางโฉม หมัดปัญญา กวาดทรัพย์สินเงินสด และทองรูปพรรณไปกว่า 300,000 บาท

ย่างเข้าต้นปี 14 มกราคม 2520 ตี๋ใหญ่ปล้นรถทัวร์ ของพื้นที่ สภ.อ.คลองหลวง และใช้ด้ามปืนตีศีรษะเจ้าทุกข์รายหนึ่งจนเลือดอาบหน้า และจัดการปลดทรัพย์สินผู้โดยสารทั้งหมดอย่างอุกอาจกว่าครึ่งร้อยและหนีไปอย่างลอยนวล

แต่เงินที่ได้จากการปล้นแต่ละครั้งตี๋ใหญ่มักใช้หมดเพียงไม่กี่วัน นอกจากการนำเงินไปช่วยเหลือครอบครัวแล้ว ตี๋ใหญ่มักใช้เงินหมดไปกับสองสิ่งคือ “ผู้หญิง” และ “การพนัน” โดยเฉพาะ ไฮโล ตี๋ใหญ่ชอบมันเป็นพิเศษ เข้าบ่อนแต่ละครั้งหมดเงินเป็นหมื่น (ในขณะนั้นราคาทองคำมีราคาแค่พันบาทเท่านั้น) ทำให้ตี๋ใหญ่ใช้เงินหมดไปอย่างรวดเร็วปานหว่านหรือพิมพ์เองได้ ทำให้ตี๋ใหญ่ต้องออกไปปล้นแล้วปล้นอีก เป็นเช่นนี้เรื่อยๆ

5 สิงหาคม พ.ศ.2520 ตี๋ใหญ่และลูกน้อง 6 คน บุกไปปล้นร้านทองวิชชุภัณฑ์ กทม.กวาดทองรูปพรรณไปเป็นมูลค่า 1,000,000 บาท

13 ธันวาคม 2520 ตี๋ใหญ่ร่วมกับพรรคพวก บุกปล้นธนาคารกรุงเทพ สาขาสมุทรสาคร ใช้อาวุธปืนจี้ผู้จัดการกับพนักงานขึ้นไปรวมที่ชั้นสอง จากนั้นกลุ่มโจรก็กวาดเงินจากเซฟนับล้านใส่ถุง และยิงปืนใส่นายทินกร พงษ์พานิช ยามธนาคารที่ตัดสินใจกระโดนชั้นสองแจ้งความตำรวจหนึ่งนัด กลุ่มดาวโจรรีบผงะจากเซฟหอบเงินออกจากธนาคารไปขึ้นสามล้อเครื่องบิดหนีไปทางวัดศรีเมือง แล้วสละรถไปลงเรือหนีไปทางแม่น้ำท่าจีนมุ่งสู่ อ.กระทุ่มแบน ท่ามกลางตำรวจนับร้อยที่มากับเรือหางยาวกวดตามติดๆ และดวลปืนสนั่นที่ท่าน้ำท่าจีนราวกับหนังไทยไม่มีผิด การปะทะกันครั้งนี้ส่งผลให้ จ.ส.ต.อนันต์ เกตุนุ่ม และ พล.บุญลือ ประจักษุ ถูกยิงตายคาที ส่วนสมุนตี๋ใหญ่สมุนตี๋ใหญ่ก็ถูกยิงได้รับบาดเจ็บสาหัส ทราบชื่อภายหลังคือ ดนัย หรือ เหล็ง แซ่เอี๊ยะ และอีกคน นายสำอาง สารภีสามล้อ ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับและสารภาพหมดเปลือก

นอกจากนั้นยังรวมทั้งอีกหลายคดีปล้นฆ่า ที่เกิดขึ้นหลายจังหวัด บางครั้งเจ้าทุกข์ก็ถูกทำลายสาหัสปานตาย เนื่องจากต่อสู้ขัดขวาง สื่อมวลชนต่างลงข่าวการปล้นของตี๋ใหญ่อย่างต่อเนื่อง......จนตี๋ใหญ่กลายเป็นจอมโจรดังทั่วฟ้าเมืองไทย

แน่นอนมีเหรอว่ากรมตำรวจจะอยู่เฉย พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยมี พล.ต.อ.ณรงค์ มหานนท์ เป็นอธิบดีกรมตำรวจ นายกฯถึงกับประกาศก้องว่า จะให้ค่าหัว ตี๋ใหญ่เป็นมากถึง 50,000 บาท กับใครก็ได้ ไม่ว่าจะจับเป็นหรือจับตาย ซึ่งนั้นทำให้ตี๋ใหญ่กลายเป็นโจรที่มีค่าหัวสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา(จำนวนเงินถือว่ามากในขณะนั้น)

ตี๋ใหญ่ก็ยังเป็นตี๋ใหญ่ เขาฉลาด ขี้ระแวง เวลานัดใครเขามักมาก่อน มาช้า หรือไม่มาเลย และไม่เคยไว้วางใจลูกน้องคนสนิทคนไหน ตี๋ใหญ่มีเมียอยู่อย่างน้อย 4-5 คนในช่วงเวลานั้น แต่ไม่มีใครเลยที่รู้ที่อยู่ของเขาอย่างแน่นอน เขาไม่เคยบอกใคร และไม่เคยนอนซ้ำกันแม้แต่คืนเดียว ด้วยเหตุนี้นี่เอง ที่ทำให้จอมโจรหน้าหยกคนนี้ ยังลอยนวลอยู่ได้เหิมเกริม และทุกครั้งเขาก็รอบคอบมากๆ ถึงขนาดว่า ถ้ากินเหล้าหรือเบียร์ ต้องเปิดฝาต่อหน้า เท่านั้นถึงจะยอมกิน รวมทั้งข้าวปลาอาหารต้องตรวจตราละเอียดและมักให้คนอื่นกินก่อนเสมอๆ เพราะเขากลัวถูกวางยา อาวุธคู่กายปืนขนาด 11 มม. ก็ต้องอยู่ติดตัวตลอดเวลาไม่เคยห่างจากตัว แม้แต่เวลาอาบน้ำ จากปล้น กลายเป็นนักฆ่าหน้าหยก เมื่อเสร็จสิ้นการปล้นแต่ละครั้ง หลังจากแบ่งทรัพย์สินที่ได้มาให้ลูกน้องแล้ว ทุกคนจะแยกย้ายกันไปกบดาน เมื่อเงินหมดตี๋ใหญ่ก็ไปตามหาลูกน้องด้วยตนเอง เพื่อร่วมการปล้นหาเงินครั้งใหม่ต่อไป

แน่นอน เงินของเขาส่วนใหญ่ก็หมดไปกับ ผู้หญิง ไฮโล อย่างไม่อั้น ต่อมา ตี๋ใหญ่ ได้เปลี่ยนพฤติกรรมจากการปล้น มาเป็นนักฆ่า ความจริง งานรับจ้างฆ่า หรือมือปืน เป็นงานที่ตี๋ใหญ่ไม่อยากทำนัก แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป เพราะตอนนี้ตำรวจตามล่าเขาแทบพลิกแผ่นดิน อีกทั้งเงินหมด และไม่มีงานไหนอีกแล้วที่ง่ายกว่านี้ เสี่ยงน้อยกว่าแต่ได้เงินเยอะ ซึ่งว่ากันว่าช่วงเวลานี้มีผู้เสียชีวิตหลายราย ถูกมือปืนนิรนามยิงตาย

ซึ่งการสืบสวนตำรวจทำให้ทราบว่าตี๋ใหญ่เริ่มพัฒนาตนเองจากโจรไปเป็นมือปืน......ซะแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดไล่ล่าตี๋ใหญ่ในตอนนั้น ประกอบไปด้วยตำรวจชั้นอ๋อง หัวกะทิ เช่น พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ (ยศในปัจจุบัน – อดีตผู้บัญชาการตำรวจสันติบาล) ,พ.ต.อ.ถวิล เปล่งพานิช, ร.ต.อ.บรรดล ตัณฑไพบูลย์(ยศและตำแหน่งในขณะนั้น) ต่างไล่ล่าตี๋ใหญ่อย่างเมามัน เจ้าหน้าที่ใช้วิธีการหลายวิธีในการหาทางจับกุมตี๋ใหญ่หลายแบบ โดยวางแผนจับกุมทำลายลูกสมุนในแก๊งค์ของตี๋ใหญ่ ทีละคนสองคน และทำตำรวจปลอมตัวไปเข้าแก๊งตี๋ใหญ่ใกล้ชิด โดยลูกน้องตี๋ใหญ่จับได้เด่นๆ ก็มี

11 กันยายน 2520 เจ้าหน้าที่ตำรวจทำ การจับตายเสือจุ่ม(ประจวบ คล้ายมณี) ที่ห้องแถวไม้ 2 ชั้น เลขที่ 63 เขตดุสิต

ต่อมา นายหมู แซ่เตียว น้องชายตี๋ใหญ่ผู้เดินตามรอยพี่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงหลายนัดและเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในเวลาต่อมา

24 กันยายน นายประชา ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจล้อมจับในขณะครองผ้าเป็นภิกษุฉันภัตตาหารอยู่ นั้นทำให้สมุนของตี๋ใหญ่เริ่มลดน้อยลง ทำให้ตอนนี้บัญชีสมุนตี๋ใหญ่ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องการตัวเหลือเพียง นายอนันต์(ลูกกรอก ทองเลิศ), นายจรูญ(แป๊ะ ตระกูลดี), นายอเนก(ตุ้ย ศิริวงศ์) และหัวหน้าใหญ่ตี๋ใหญ่เท่านั้นที่ยังคงรอดจากเงื่อมมือกฎหมายอยู่ในขณะนี้

แต่แม้สมุนตี๋ใหญ่จะลดน้อยถอยลง แต่ทุกอย่างที่ทุ่มเทไป ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า ในการเข้าใกล้ชิดกับมหาโจรผู้นี้มากนัก เพราะส่วนมากวิธีการทั้งหมดล้วนคว้ำน้ำเหลว แทบทั้งสิ้น สวนทางกับคดีที่เขาก่อยิ่งมากขึ้น มากขึ้น ตามระยะเวลาที่เพิ่มขึ้น

11 มีนาคม พ.ศ.2522 เกือบเป็นวันอวสานของตี๋ใหญ่ เมื่อกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบทราบว่าเขากบดานอยู่ที่บ้านพักภารโรง ของโรงเรียนวัดเขมาฯ ในอำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นเพื่อนของเขา กำลังของเจ้าหน้าที่กว่า 50 นายเข้าล้อมไว้ตั้งแต่ตอนหัวค่ำจนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยในเวลาใกล้สว่าง ที่ถึงเวลาลงมือเข้าจับกุม ในสมัยนั้น รอบๆ โรงเรียน ยังเป็นสวนผลไม้รายล้อม เมื่อตี๋ใหญ่และลูกสมุนสองคนรู้ตัวว่าตำรวจกำลังล้อมเขา แต่ก็ไม่มอบตัว และยังคงเตรียมตัวอยู่ในบ้านเตรียมหลบหนี

ขั้นแรกตำรวจส่งเสียงประกาศให้ตี๋ใหญ่มอบตัวแต่โดยตีไม่งั้นเราจะจับตาย แต่จนถึงฟ้าสว่างจอมโจรและสมุนก็ยังเงียบ ทำให้ตำรวจต้องเปลี่ยนแผนหันมาใช้นายยุทธนา แซ่ตั้ง สมุนโจรที่ตำรวจจับได้ก่อนหน้าไปเกลี้ยมกล่อมตี๋ใหญ่แทน นายยุทธนาที่ถูกตำรวจใช้สายยางผูกตัวไปเจรจาตี๋ใหญ่ เดินเข้าไปเจรจากับลูกพี่นานแสนนานแต่ไม่ได้ผล ตี๋ใหญ่ยอมสู้มากกว่าโดนจับ เขาตะเพิดยุทธนา ขืนกล่อมอีกจะโดนยิงทิ้งซะ ทูตโจรจำยอมถอยเพื่อรักษาชีวิตยามหน้าสิ่วหน้าขวาน

ขณะเดียวกันตำรวจเริ่มรอเปิดศึก เพราะการล้อมจับกุมนั้น ชาวบ้านแถวนี้ไม่รู้เรื่อง ทำให้เด็กๆ นักเรียนหลายคนเริ่มทยอยกันมาในโรงเรียน ตำรวจเกรงว่าท่าไม่จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จ มีหวังมีผู้เคราะห์ร้ายโดนลูกหลงหลายราย

จากนั้นตี๋ใหญ่เริ่มเห็นโอกาส พวกโจรใช้จังหวะนั้นเสี่ยงตายผ่าวงล้อมของตำรวจหนีไปได้ อย่างไม่น่าเชื่อ ในขณะที่ตำรวจหลายนายเสียชีวิตและบาดเจ็บหลายคน ตี๋ใหญ่เลือกวิ่งหนีไปทางถนนใหญ่ ซึ่งตอนนั้นชาวบ้านกำลังคับคั้งเต็มสองฝั่งถนน ซึ่งทำให้ตำรวจไม่ยิงต่อสู้เพราะอาจถูกชาวบ้านได้ จากนั้น จอมโจรก็วิ่งซิกแซกหลบกระสุนปืนที่ซัลโวใส่ราวห่าฝนหนีไปป่าละเมาะเบื้องหน้า ระหว่างชุลมุน ในขณะที่เจ้าหน้าที่สนใจตี๋ใหญ่ สองสมุนแว่บไปซ่อนหลังบ้าน แต่ก็ไม่พ้นสายตาตำรวจ สองโจรถูกตำรวจรวบตัวไว้ได้

แต่อนิจจา....ตี๋ใหญ่หายตัวไปแล้ว เหตุการณ์ในครั้งนี้ยิ่งทำให้ชื่อของตี๋ใหญ่โด่งดังไปอีก จนมีเสียงเล่าลื่อกันว่าตี๋ใหญ่มีอาคม เป็นโจรจอมขมังเวทย์ มีคาถากำบังหายตัวได้ จึงทำให้หลุดรอดจากการจับกุมของเจ้าหน้าที่ไปอย่างหน้าตาเฉย ซึ่งความจริงแล้วเหตุการณ์ครั้งนี้ตี๋ใหญ่แทบเอาชีวิตไม่รอดเพราะเขาต้องซ่อนตัวในใต้น้ำหลายชั่วโมง โดยอาศัยความรู้สมัยเด็กดำเนินสะดวกใช้ก้านมะละกอเป็นท่อหายใจ นอนซ่อนอยู่ใต้น้ำ

ย้อนกลับมาที่ภายหลังคดีปล้นรถทัวร์ 14 มกราคม 2520 ต่อมาตำรวจสามารถจับตัวคนร้ายได้ 3 คน ได้แก่ สมพร ศิริวรรณวงษ์ จรูญ ตระกูลดี อนันต์ ทองเลิศ ยิ่งกว่านั้น ฝ่ายสืบสวนยังสอบปากคำขยายผลถึงขั้นจับกุมอีก 3 คน จากคดีร้านปล้นแอนนี่จิวเวลรี่ ได้แก่ ณรงค์ คล้ายมณี สมนึก พึงรำพรรณ นางสาวบุญปัน แก้วจันทร์ดี ทั้ง 6 คนไม่ให้การซัดทอดถึงตี๋ใหญ่ และถูกย้ายไปหลาย สน. เนื่องจากมีประวัติฆ่าคนตายหลายท้องที่

จนกระทั้งวันจันทร์ที่ 21 ก.พ. เวลา ตี 3 ผู้ต้องหาทั้ง 6 คนก็แหกห้องขังที่ สน.บางซื่อด้วยวิธีคลาสสิก โดยการใช้ใบเลื่อย (คาดว่ามีพรรคพวกแอบส่งมาให้) ตัดลูกกรงเหล็กช่องทางลมจนขาดและใช้ผ้าขาวม้าผูกต่อกันโหนตัวปีนออกจากช่องทางลมแล้วแหกรั้วสังกะสีทะลุออกไปข้างนอก ทั้งหมดหนีไปอย่างลอยนวล

กลับมาที่ทางด้านตี๋ใหญ่ เหยื่อรายต่อๆ มาของตี๋ใหญ่ล้วนแต่เป็นคนรวยทั้งสิ้น เริ่มจากพาพรรคพวกก่อคดีลักพาตัวเรียกค่าไถ่ นายแพทย์ชัยศรี คชสุด ถึงที่ทำงานคลินิกโพธาราม ที่ อ.โพธาราม โดยให้ญาตินำเงินสดถึง 6 ล้านบาทมาไถ่ตัว แต่ภายหลังตำรวจตำรวจสามารถบุกเข้าไปใช้ตัวประกันไว้ได้ จากนั้นก็ปล้นผู้มีอันกินหลายราย ไล่จาก นายพิชิต โซติวงศ์,นายมนู ธงชัย

นอกจากนี้ยังมีเจ้าทุกข์อีกหลายรายแต่ก็ไม่กล้าแจ้งความ เพราะหวาดกลัวตี๋ใหญ่ เมื่อปล้นดำเนินฯ เสร็จ ตี๋ใหญ่มักหนีเข้ามากบดานกรุงเทพฯ เพราะที่นี้มีแต่คนรู้จัก มักคุ้น และมีญาติห่างๆ ช่วยเหลืออยู่หลายคน ช่วงนั้นชื่อของตี๋ใหญ่ดังกระฉ่อน ในฐานะนักปล้น และการกระทำอย่างอุกอาจเย้นกฎหมายบ้านเมือง หนังสือพิมพ์ ประโครมข่าวอย่างเมามัน ถึงพฤติกรรมปล้นของเขา แน่นอนบางคดีตี๋ใหญ่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ใครละจะสนใจ ขอให้มีข่าวปล้นไม่ว่าใหญ่หรือเล็กเถอะต้องมีชื่อตี๋ใหญ่ใส่เข้าไปด้วยทุกครั้ง และเริ่ม ลงข่าวแล้วว่า ตี๋ใหญ่ฆ่าคนในขณะปล้นไปด้วย แม้ไม่มีหลักฐานว่าตี๋ใหญ่ทำ แต่มันก็ช่วยสิ่งเสริมให้ชื่อของเขาเป็นที่หวาดผวาให้กับประชาชนหวาดผวาไปทั่วประเทศ’ สันนิษฐานกันว่า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ตี๋ใหญ่มักเลือกปล้นฆ่าไปทั่วแถบบริเวณ จ.ราชบุรีและหลายจังหวัดในพื้นที่ภาคกลาง และบางส่วนของพื้นที่กรุงเทพมหานคร และไม่เคยคิดปล้นออกนอกพื้นที่แต่อย่างใด.....

โดยเอกลักษณ์ที่สำคัญและน่าจดจำของตี๋ใหญ่ คือ เขาจะสวมเสื้อลายสก็อต กางเกงยีนต์ลีวายส์ รองเท้าผ้าใบสีขาว สวมแว่นตาเรย์แบนด์ ผูกนาฬิกาโรเล็กซ์ และสูบบุหรี่กรองทิพย์ ในขณะปล้น แว่นตาดำเรย์แบนด์ เขาใส่เพื่ออำพรางใบหน้า และปกปิดไฝเม็ดใหญ่ระหว่างคิ้วทั้งสองข้าง ส่วนนาฬิกานั้นเขาใส่เพื่อปิดรอยแผลที่ครั้งหนึ่งเคยโดนกระสุนปืนยิงถากไปเมื่อตอนปล้นเชียงใหม่ 5 ตุลาคม พ.ศ.2517 และชอบส่งเสียงขู่เวลาปล้นด้วยน้ำเสียงที่น่าหวาดกลัวทำให้เจ้าทุกข์ไม่กล้าคิดต่อสู้ป้องกันตัว

แต่ก็เสียงเล่าลือกันอีกว่า ในบางครั้งตี๋ใหญ่ก็ปล้นแต่เฉพาะคนรวย และใครเคยช่วยเหลือก็ไม่เคยลืมบุญคุณและจะนำทรัพย์สินที่ปล้นได้มาแบ่งให้ โดยวางทิ้งไว้ที่หน้าบ้าน นอกจากนี้แล้ว ตี๋ใหญ่ ยังเป็นโจรเจ้าชู้ กล่าวกันว่ามีภรรยาหลายคน เพราะเป็นชายหนุ่มหน้าตาพอใช้ได้และปากหวานคนหนึ่ง โดยตี๋ใหญ่มักโกหกชื่อตนว่าชื่อ แจ็ค บ้าง ไพโรจน์ บ้าง เป็นต้น โดยที่ภรรยาเหล่านี้ซึ่งส่วนมากมักเป็นโสเภณี บางคนแทบไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่า สามีของตนนั้นเป็นโจร

5 ตุลาคม พ.ศ.2517 ตี๋ใหญ่วางแผนใหญ่ครั้งแรก ด้วยการบุกเข้าไปปล้นร้านทองชื่อดัง แสงเจริญ ที่ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ กล่าวกันว่า เขากวาดทองคำรูปพรรณไปได้ มีมูลค่ากว่า หนึ่งล้านบาท และนี้คือการปล้นข้ามถิ่นครั้งแรกของเขา

18 ธันวาคม พ.ศ.2517 ตี๋ใหญ่และพรรคพวกบุกเข้าปล้นร้านขายเฟอร์นิเจอร์ของนายฮุยกวง แซ่โค้ง ปากซอยนพมาศ ถนนจริญสนิทวงศ์ ท้องที่สน.ภาษีเจริญ ได้เงินและของมีค่าไปจำนวนไม่น้อยอีกเช่นกัน ตี๋ใหญ่กบดานเงียบ แน่นอนในช่วงเวลานั้น เขาเป็นอาญชากรที่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ในท้องที่หลายจังหวัดต้องการตัวอย่างยิ่ง แหล่งกบดานของเขา กล่าวว่า เป็นอพารต์เม้นท์แห่งหนึ่ง แถวอนุสาวรีย์ ชัยสมรภูมิ... เช้าขึ้นเขาจะแต่งตัวผูกเน็คไท ถือกือกระเป๋าเจมส์บอนด์ ใส่แว่นเรย์แบนด์ออกจากที่พักทุกเช้า เย็นค่ำจะกลับมาตามปกติ เสมือนคนทำงานทั่วไป ตี๋ใหญ่เป็นจอมโจรที่ฉลาดผิดสามัญโจรทั่วไป ไม่มีลูกน้องคนไหนล่วงรู้เลยว่า เขากบดาน หรือมีที่นอนที่ไหน ตี๋ใหญ่ มักจะอยู่ไม่เป็นที่ ต้องคอยหลบหนีตลอด เวลาจะไปพบลูกน้องก็จะไปพบเองว่า และเขาคนเดียวเท่านั้นที่จะตัดสินใจไปปล้นที่ไหน เขาจะเป็นคนไปดูลาดเลา วางแผน กะเวลา ด้วยตนเองตามลำพังคนเดียว นัดกับลูกน้อง จะไม่กำหนดเวลาที่แน่นอน ไปช้าบ้าง ไปเร็วบ้าง หรือไม่ไปเลย รวมทั้งหากจะไปปล้นที่ไหน ตี๋ใหญ่จะบอกและระดมสมัครพรรคพวก ก่อนหน้าในเวลาล่วงหน้าไม่กี่ชั่วโมง จากพฤติกรรมดังกล่าวทำให้เขาหนีรอดจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ มาได้เป็นเวลาหลายปี เพราะตี๋ใหญ่ไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น.....นอกจากตนเอง

ขนาดเวลานอน เขายังใช้วิธี จุดธูปแล้วมัดด้วยหนังสติ๊กผูกติดไว้ระหว่างหัวแม่เท้ากับนิ้วชี้ เวลาที่ธูปไหม้จนเกือบหมดดอก เขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาสำรวจตรวจตรารอบๆ ที่พัก หากไม่มีสิ่งใดผิดปกติ เขาจะนอนหลับต่อและใช้วิธีแบบเดียวกันนั้นตลอดคืน แม้จะระวังตัวรอบครอบแค่ไหนก็ตาม แต่แล้วในที่สุด ตี๋ใหญ่ก็ถูกจับ มันเป็นการถูกจับ ครั้งแรก และครั้งเดียวในชีวิตของนักฆ่ามหากาฬคนนี้

ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายจับเป็น ตี๋ใหญ่อหังการคะนองศึก กันยายน พ.ศ. 2518 เหมือนฟ้าจะบันดาลดล ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังสืบเสาะแกะรอยตี๋ใหญ่ ตามหมายจับหลายใบในหลายทองที่ อยู่เอาเป็นเอาตายอยู่นั้น สายสืบของเจ้าหน้าที่ตำรวจในเขต สน.ภาษีเจริญก็โทรบอกมาว่า พบตี๋ใหญ่กับสมุนกำลังซ่อมสุมกำลังกันอยู่ในบ้านเช่าหลังหนึ่งในสวนแถวบางพลัด....ถนนเจริญสนิทวงศ์....เท่านั้นเอง กำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก็กรูกันเข้าไปล้อมจับ และมันง่ายดายอย่างไม่น่าเชื่อ ตี๋ใหญ่ยอมให้เจ้าหน้าที่จับกุม จับเป็นครั้งแรกในชีวิต มันง่ายดายเสียงยิ่งกว่าอะไร เหมือนกับว่านี้ไม่ใช้ตี๋ใหญ๋ตัวจริง ที่ก่อคดีปล้นฆ่าสะท้านเมืองมานับไม่ถ้วน หนังสือพิมพ์พากันเสนอข่าวนี้อย่างเกรียวกราว เพราะตลอดในช่วง 3 ปี ที่ผ่านมา กว่า 10 คดีที่ตี๋ใหญ่ก่อขึ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนาย หลาย สน.ไม่สามารถแกะรอย หรือดมกลิ่นไปถึงตัวเขาได้เลย แต่แล้วจู่ๆ ตี๋ใหญ่ตัวจริงก็ถูกใส่กุญแจมือจนได้ จนมันง่ายดายเหลือเชื่อ

การถูกจับกุมครั้งนี้ มีการขยายผลออกไปมากมาย และแน่นอน ตี๋ใหญ่ถูกถ่ายภาพ ทำประวัติ และพิมพ์ลายนิ้วมือเป็นครั้งแรก ....หลายคดีที่เขาก่อขึ้นในหลายจังหวัดถูกผนวกรวมกันเข้ามา ด้วยความร่วมมือของเจ้าหน้าที่ตำรวจ โดยคิดคร่าวๆ แล้ว ความผิดของตี๋ใหญ่นั้นถึงขั้นประหารชีวิตแน่นอนไม่ก็จำคุกตลอดชั่วชีวิต จากห้องขังที่ สน.ภาษีเจริญ ตี๋ใหญ่ถูกฝากขังต่อที่เรือนจำลาดยาว อยู่อีกหลายวัน ประสบการณ์ครั้งแรกในคุกลาดยาวนี่เอง มันฝังใจตี๋ใหญ่สุดยากแค้น มันทำให้แค้นและการกระทำที่ได้รับจากคนคุกด้วยกัน ตี๋ใหญ่สุดแค้นใจและประกาศต่อพรรคพวกของเขาต่อมาว่า....เขาจะไม่ยอมถูกจับอีกต่อไป

และวันที่ตี๋ใหญ่ประกาศก็มาถึง 11 ตุลาคม พ.ศ.2518 ตี๋ใหญ่ต้องออกเดินทางจากกรุงเทพฯ พร้อมนายเอก สมุนคู่ใจ ไปยังจังหวัดเชียงใหม่ ตามคำสั่งของศาลเนื่องจากเจ้าหน้าที่ตำรวจขออายัดตัวมาในคดีที่เขาบุกเข้าไปปล้นร้านทองแสงเจริญเชียงใหม่ การเดินทางครั้งนี้ใช้รถไฟเป็นพาหนะ มีพลตำรวจทวนและตำรวจเสงี่ยมควบคุมตัวไปบนโบกี้รถไฟชั้น 3 ตี๋ใหญ่กับสมุนถูกตีตรวน ใส่กุญแจมืออย่างแน่นหนาเพื่อป้องปกกันการหลบหนีอย่างเต็มที่

18.30 น. รถไฟสายกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ เคลื่อนตัวออกจากสถานีรถไฟสามเสนโดยมีสองเจ้าหน้าที่ตำรวจ และสองเสือร้ายนั่งประจันหน้ากันไปตลอดทาง เสือร้ายอยู่ในสภาพลูกแมวเชื่องๆ เวทนา แต่ในใจเขานั้นคิดอะไรอยู่ ยากที่ใครจะรู้ โอกาสหาหนทางหนี ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน ทั้งคู่ถูกใส่กุญแจมือ และโซ่ตรวน ร้อยข้อเท้าด้วยโซ่ขนาดใหญ่สุด

เวลา 02.00 น. ฝนตกกระหน่ำหนักหนา ระหว่างที่ขบวนรถไฟ เคลื่อนที่ออกจากสถานีตะพานหิน ในเขตจังหวัดพิจิตร มุ่งไปยังสถานีดงตะขบ ผู้โดยสารส่วนใหญ่หลับสนิทกันหมดแล้ว....จู่ๆ ตี๋ใหญ่กับสมุนที่ซึ่งล่ามกุญแจขออนุญาตเข้าห้องน้ำเพื่อปัสสาวะ พลตำรวจทวนเดินตามนักโทษทั้งสองไปเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องน้ำที่เปิดแง่มไว้ ไม่มีลางร้าย....ไม่มีสิ่งบอกเหตุ หลังสองเสือร้ายเข้าห้องน้ำไปเพียง 30 วินาที เสียงกระจกหน้าต่างก็แตกดังเพล้ง!! ดังสนั่นลั่นขึ้น พลตำรวจทั้งสองตกใจ รีบพรวดพลาดเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปดู...สิ่งที่เห็นภายใน มีเพียงความว่างเปล่า กับเศษกระจกที่ตกแตกเกลื่อนพื้น ตี๋ใหญ่กับสมุนอันตรธานหายตัวไปแล้ว เสือร้ายทุบกระจก แล้วเสี่ยงชีวิตพุ่งตัวออกไปนอกขบวนรถไฟ ที่วิ่งด้วยความเร็ว 90 กม./ชั่วโมง ซึ่งข้างนอกมืดมิด เต็มไปด้วยทุ่งนา และป่าเขา ถ้าไม่คอหักตาย ก็อาจถูกรถไฟทับขาด 2 ท่อน เมื่อตี๋ใหญ่กระโดดหนีลงจากรถไฟ เจ้าหน้าที่ตำรวจระดมกำลังหาเสือร้ายกันอย่างยกใหญ่ แต่ไม่พบศพ หรือร่องรอยใดๆ เลย แม้แต่รอยเลือด นั้นแสดงให้เห็นว่า เขาติดปีกหนีไปอย่างลอยนวลอย่างแน่นอน นั้นเองทำให้เกิดเสียงรำลือว่า ตี๋ใหญ่ เป็นโจรจอมขมังเวทย์ มีคาถาอาคมกำบังหายตัวได้ จึงทำให้หลุดรอดจากการจับกุมของทางการได้ และนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของโจรโหดจอมขมังเวย์ในเวลาต่อมา!!

วันที่ 29 เมษายน 2522 เวลา 13.10 น. ที่ร้านทองแม่บุ้งกี่ เลขที่ 986/39 ในตลาดมหาชัย ถนนสุขาภิบาล จ.สมุทรสาคร กำลังเปิดร้านตอนเที่ยง ในร้านประกอบด้วยนายสมัคร วรานุภาพ อายุ 53 ปี เจ้าของร้านกำลังคุยกับนายสมาน วรานุภาพ อายุ 50 ปี น้องชายพร้อมนางปราณี ภรรยาวัย 39 ปี นั่งอยู่ใกล้ๆ กัน ถัดมาเป็นนายสุธีลูกชายของนายสมัครอายุ 19 ปีรวมกับลูกๆ ของนายสมานมี นายธีระธรกับ ด.ช.สาธิต อายุ 15 ปี รวมอยู่ด้วย นอกจากนี้หลังร้านมี นางสาวจิราภรณ์ บุตรสาวของนายสมัครนั่งทำงานบ้านอยู่กับนางคำปัน คำมา อายุ 17 ปี สาวใช้

ทันใดนั้น มีชายหนุ่มสองคน แต่งกายด้วยชุดทหารพราน กับชุดกากี ถือปืนกล เอ็ม.16 บุกเข้าร้านทองแหกปากให้ทุกคนในร้านห้ามขยับเขยื้อน นายสมัครตกใจในเหตุการณ์ทีค่เกิดขึ้น เขารีบหนีหลังร้าน แต่ไม่ทัน เพราะคนร้ายกราดยิงนายสมัครด้วยปืนเอ็ม.16 กระสุนถูกบริเวณหน้าผาก หน้าอกเบื้องซ้ายและหน้าท้องขาดใจตายคาที่ นอกจากนั้นกระสุนลูกหลงยังไปถูกนายสุธีที่ก้านคอกระสุนฝังใน นางปราณีโดนกลางหลัง นางสาวจิราภรณ์ที่อยู่ด้านหลังโดนกระสุนที่สะบักขวาทะลุปอด นางสาวคำปันโดนขาขวา นอกนั้นสามารถหลบลูกหลงอย่างหวุดหวิด จากนั้นคนร้ายรีบใช้ปืนยิงกราดตู้โชว์แล้วใช้พานท้ายปืนทุบตู้กระจกให้แตกละเอียด แล้วเก็บกวาดทองนากนานาชนิดใส่เป้สีเขียวแบบทหาร 2 ใบที่เตรียมมา ที่หน้าร้านมีคนร้ายสองคนดูต้นทางและคอยคุ้มกันจนเสร็จภารกิจ ทั้งหมดวิ่งไปทางท่าน้ำเทศบาล พอดีเวลานั้น จ.ส.ต.พลเทพ พลจันทร์ อายุ 42 ปี ตำรวจประจำตู้ยามสถานีรถไฟเกิดได้ยินเสียงปืนดังกึกก้องจึงออกไปดูว่าอะไรเกิดขึ้น และถูกคนร้ายยิงปืนใส่ด้วยปืนเอ็ม.16 จนตายคาตู้ยาม

จากนั้น พลฯ แนบ ดวงสงฆ์ ตำรวจจราจร สภ.อ.สมุทรสาคร ขับรถจักรยานยนต์ผ่านมาเห็นเหตุการณ์และเกิดการต่อสู้กับกลุ่มคนร้ายและยิงโดนคนในกลุ่ม ล้มฟุตไปหนึ่งคนล้มเลือดกระฉูด ทว่า เหล่าคนร้ายไม่ยอมทอดทิ้งให้เพื่อนตายอย่างหมาข้างถนน พวกโจรยังอุตสาห์ประคองเพื่อนที่บาดเจ็บหนีไปอย่างทุลักทุเล ขณะเดียวกันก็ได้ใช้ปืนยิงขึ้นฟ้าเป็นการข่มขู่ชาวบ้านและตำรวจเป็นระยะ ระยะ จากนั้นก็หนีมาที่ท่าน้ำของเทศบาลและหนีโดยทางเรือหางยาวขนาด 2 ตอนติดเครื่องกระหึ่มมุ่งหน้า อ.กระทุ่มแบน และก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เย็นวันเดียวกันมีการพบศพคนร้ายที่พลฯ แนบ ดวงสงฆ์ ยิงในขณะหลบหนีที่ สวนริมคลองตัน ในบ้านเลขที่ 74 ม.4 คลองตัน อ.บ้านแพ้ว จ.สมุทรสาคร นี้เองตำรวจเริ่มรู้ซึ้งแล้วว่าตอนนี้ตี๋ใหญ่กลายเป็นบุคคลอันตรายระดับชาติเสียแล้ว เพราะมันกลายเป็นสัญลักษณ์ของพวกโจร เป็นทั้งคนผลิตพวกโจรสายต่างๆ ออกมาเย้ยกฎหมายมาอย่างมากมายหลายก๊ก หลายเหล่า ถ้าปล่อยนานๆ เข้าโดยไม่ทำอะไร มีหวังประเทศไทยกลายเป็นแหล่งซ่อมสุมชุมโจรเป็นแน่ เจ้าหน้าที่ตำรวจจำต้องวางแผนทำอะไรสักอย่าง

อะไรที่มีประสิทธิภาพ สามารถปราบตี๋ใหญ่ได้อย่างอยู่หมัด ตี๋ใหญ่ ในตอนนั้นรู้ตัวดีว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดใหญ่ทิ้งภาระอื่นๆ เพื่อมาตามจับเขาโดยเฉพาะ เขาเริ่มยิ่งระมัดระวังตัวเป็นทวีคูณ ลางสังหรณ์บางอย่างเกิดขึ้น ตี๋ใหญ่เคยปรารภว่า เขาอาจจะต้องตายเพราะคนใกล้ชิดคนใดคนหนึ่ง

แน่นอนมันเป็นลางสังหรณ์ที่เป็นเรื่องจริงในอีกไม่กี่เดือนต่อมา ยุทธการขั้นต่อไปของเจ้าหน้าที่ตำรวจ คือ การใช้แผนเกลือจิ้มเกลือ ไม่เช่นนั้น หากไล่ล่ากันต่อไป ชื่อเสียงของกรมตำรวจยิ่งเสื่อมลงเสื่อมลง ซึ่งนั้นทำให้ค่าหัวของโจรผู้นี้มีมูลค่า 50,000 บาท ในสมัยนั้น และนั้นก็คือจุดเริ่มต้นของอวสานของตี๋ใหญ่ แผนการของตำรวจถูกวางไว้อย่างแยบยล เริ่มจากนายทวีป เสือคล้ำ ลูกน้องคนสนิทของตี๋ใหญ่ที่ไว้วางใจคนหนึ่งถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจตามประกบแล้วกล่อมให้ร่วมมือเวลาต่อมา จากนั้นก็สั่งให้นายทวีปเป็นสายส่งข่าวบอกความเคลื่อนไหวของตี๋ใหญ่ให้ทราบ โดยมีเงินรางวัลนำจับ 50,000 บาท เป็นของล่อใจ

แน่นอน งานนี้ ตำรวจหมายมั่นปั้นมือว่ามันต้องสำเร็จ นายทวีปตกลงกับตำรวจ กล่าวกันว่าช่วงเวลานี้ ตี๋ใหญ่กำลังตัดสินใจวางวางมือจากการปล้นฆ่าและหันไปหาที่ลี้ภัยไกลๆ สักที่หนึ่ง แล้วอยู่อย่างคนธรรมดาสามัญ แบบปกติสุข โดยมีเงินเก็บก้อนหนึ่งพอสมควร แต่ลิขิต แห่งชีวิตได้ถูกขีดไว้แล้ว มันต้องไปตามนั้น ตี๋ใหญ่ตัดสินใจวางแผนปล้นอีกครั้ง ซึ่งอาจเป็นครั้งสุดท้ายโดยเขาหมายมั่นจะปล้นปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง และแน่นอนแผนการครั้งนี้เสือคล้ำไปคาบข่าวกับตำรวจเรียบร้อย

มีข่าวลือ ข่าวอ้างว่า ขณะตี๋ใหญ่อยู่ระหว่างหลบหนี ก่อนหน้านั้นหนึ่งวัน นายทวีป เสือคล้ำ ได้ขโมยตะกรุดโทนของพระอาจารย์สุดแห่งวัดกาหลงมอบให้ตี๋ใหญ่ ไม่รู้เพราะสาเหตุใดที่ทำให้นายทวีปต้องเสี่ยงขโมย อาจเป็นเพราะอาจทำให้ตี๋ใหญ่ขาดมนต์คาถาอาคม หรือตำรวจสั่งให้ทำเพราะคาดว่าถ้าตี๋ใหญ่ทำตะกรุดหายเขาต้องมาวัดกาหลงแน่ ซึ่งที่นั้นเหมาะสำหรับการล้อมจับตี๋ใหญ่อย่างยิ่ง (บางแห่งบอกว่าเขาได้ลืมตะกรุดโทนและเขี้ยวเสือที่รับจากหลวงพ่อสุดมา อยู่ในซ่องมหาชัย แต่ค้นหาอย่างไรก็ไม่เจอ จึงต้องบากหน้ามาที่วัดกาหลง)

แน่นอนไปตามที่คาดเมื่อตะกรุดหาย ตี๋ใหญ่จำต้องเดินทางไปวัดกาหลง เพื่อไปขอตะกรุดอันใหม่จากหลวงพ่อสุดอีกครั้ง และนี้คือจุดจบของตี๋ใหญ่!!

26 กุมภาพันธ์ 2524 ณ นากุ้ง ลึกเข้าไปที่วัดกาหลง เขตจังหวัดสมุทรสาคร ตี๋ใหญ่และสมุนสามคนขับรถปิกอัพมาสด้าสีขาวหมายเลขทะเบียน ม 0063 ขนาด 1200 ซีซี. สมุทรสาคร ขับไปทางวัดกาหลงเพื่อมาหาพระอาจารย์หลวงพ่อสุด แห่งวัดกาหลง แต่ไม่พบตัว ขณะที่เดินทางกลับ รถของตี๋ใหญ่มาถึงซอยวัดธรรม เขาก็พบด่านตำรวจและตำรวจรายล้อม ตำรวจโบกมือให้รถหยุด แต่ดาวโจรเลือดมังกรใช้กระสุนปืน 11 ม.ม. ยิงใส่ และใช้รถแหกด่านจ้าละหวั่น จากนั้น รถตี๋ใหญ่ก็พุ่งวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จนถึงบริเวณที่ตำรวจวางแผนซุ่ม จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ใช้อาวุธปืนนานาชนิดยิ่งใส่รถส่ายไปส่ายมาจนลูกน้องที่นั่งอยู่ด่านหลังต้องหนีลงจากรถวิ่งหนีไปป่าละเมาะสองข้างทาง เพราะขื่นอยู่ต้องตายตามลูกพี่แน่นอน หลังจากนั้นประชาชนอย่างเราก็ไม่ทราบแล้วละครับ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตี๋ใหญ่?

ตามข่าวจากหนังสือพิมพ์ว่ากันว่า ณ เวลานั้นเองกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ประกบไล่ตามรถที่ตี๋ใหญ่ขับอย่างกระชั้นชิด ตี๋ใหญ่รู้ตัวแล้วว่า ตอนนี้ตำรวจไล่ล่าตามติดมาและตัดสินใจสู้ ดีกว่าถูกจับไปขังที่คุกนรกนั้น จากนั้นเสียงระเบิด ห่ากระสุน จากปลายกระบอกปืน ของผู้ไล่ล่า และผู้ถูกล่า ดังกึกก้องกัมปนาท สนั่นหวั่นไหว สะท้านสะเทือน เลื่อนสั่น พอฝุ่นจาง เสียงปืนสงบ ปรากฏร่างของตี๋ใหญ่เขานั่งที่คนขับ เขานอนสงบนิ่ง คราบเลือดแดงฉาดเปรื้อนเปรอะ เขาสวมยีนส์ เสื้อลายสก็อตสีน้ำเงิน จากการสำรวจตามร่างกาย ตี๋ใหญ่โดนกระสุนทะลุทะลวงเข้าที่โหนกแก้มซ้าย 2 นัด กกหูขวา 1 นัด ไหล่ซ้ายและราวนมซ้ายอย่างละ 1 นัดรวมทั้งที่รักแร้ซ้าย และต้นคอ เขาเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ

แน่นอนเหตุการณ์นี้เป็นคำออกจากของ พล.ต.ท.เสน่ห์ สิทธิพันธ์ ผบ.ช.น. กับ พล.ต.ท. สุขุมวาท ผบ.ช.ภ. 1 ได้ร่วมกันแถลงข่าวทั้งหมดว่าตี๋ใหญ่ตายเพราะตำรวจยิง แต่ก็มีเสียงเล่าอ้างอีก ว่าตี๋ใหญ่อาจตายเพราะลูกน้องหักหลัง โดยสมุนสามคนอาจฆ่าตี๋ใหญ่ก่อนที่จะหนี เพราะกลัวตำรวจตามจับเพราะลูกพี่ตามหนีพร้อมสามคนมีหวังโดนจับพร้อมกันหมดแน่ จึงน่าจะทิ้งไว้สักคนเป็นตัวล่อถ่วงเวลาตำรวจ ซึ่งคนนั้นคงไม่มีใครเกินตี๋ใหญ่คนที่ตำรวจต้องการตจัวมากที่สุดนั้นเอง หรือไม่ก็ไม่ก็มีความแค้นกับตี๋ใหญ่อยู่ก่อนแล้วเพราะเงินจากการปล้นที่สมุทรสาครที่ผ่านมาไม่ลงตัวทำให้แตกแยกกันในแก๊ง

ภายหลังจากการเสียชีวิตแล้ว ยังมีเสียงเล่าลือกันอีกว่า ตี๋ใหญ่แท้จริงยังไม่ตาย บ้างก็ลือกันว่าตี๋ใหญ่ได้หนีไปอยู่สหรัฐอเมริกา บ้างก็เชื่อว่าที่ตี๋ใหญ่เสียท่าแก่ตำรวจ เพราะได้หลบไปซ่อนอยู่ใต้ผ้าถุง อาคมในตัวจึงเสื่อม เป็นต้น เรื่องราวของตี๋ใหญ่ยังถูกเล่าขานต่อ ๆ กันมา จึงได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 ทางช่อง 5 ผู้ที่รับบทตี๋ใหญ่ คือ ฉัตรชัย เปล่งพานิช พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ รับบทโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันท์ และในปี พ.ศ. 2543 ทางช่อง 3 ผู้รับบทตี๋ใหญ่ คือ ศรราม เทพพิทักษ์ และ พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ รับบทโดย ธีรพงศ์ เหลียวรักษ์วงศ์

ทั้งหมดนี้คือข่าวที่โด่งดังที่สุดในปีนั้นซึ่งยังอยู่ในความทรงจำต่อใครหลายๆ คนจนถึงทุกวันนี้ ก่อนจบ ตะกรุดโทนของหลวงพ่อสุดนั้นเป็นตะกรุดดอกใหญ่ทำจากตะกั่ว หลวงพ่อลงมือจารด้วยตัวเอง เป็นการจารทีละตัวและท่องคาถากำกับแล้วปรุกเสกครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นเอาด้ายมามัดหุ้มตัวตะกร้ออีกทีแล้วก็ว่าด้วยคาถากำกับเป็นอันเสร็จพิธี สำหรับตะกรุดโทนที่ตี๋ใหญ่ใช้นั้นหลวงพ่อสุดใช้เวลาปลุกเสกเป็นพิเศษถึง 3 ไตรมาส และตะกรุดโทนนี้เองที่ทำให้ตี๋ใหญ่คงกระพันชาตรี

นอกจากตะกรุดโทนแล้วยังมียันต์ตะกร้ออีกด้วย หลวงพ่อสุด ศิริทฺโร มรณภาพในปี 2526 ภายหลังจากตี๋ใหญ่ถูกสังหาญไปแล้ว 2 ปีรวมศิริอายุได้ 81 ปี ตำนานของขลังของท่านกลายเป็นที่กล่าวขลังของคนชอบคาถาอาคมอย่างไม่รู้จบ

ที่มาข้อมูลและภาพ :
-บทความตี๋ใหญ่ นักฆ่ามหากาฬ อดีตโจรค่าหัวแพงที่สุดในประเทศไทย http://www.soccersuck.com/soccer/viewtopic.php?p=4332007&sid=a0f7008f30bb2dabf6ea2b68a2cf0478
-บทความตี๋ใหญ่ http://atcloud.com/stories/59965

ตี๋ใหญ่ จอมโจรแห่งดำเนินสะดวก

2010-08-31T07:28:00.006+07:00

ตี๋ใหญ่ มีชื่อจริงว่า กรประเสริฐ ช่างเขียน เกิดเมื่อปลายปี พ.ศ. 2495 เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ที่ อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี เดิมมีชื่อว่า "ไพโรจน์" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรประเสริฐ เป็นลูกชายคนโตในจำนวนลูก ๆ ทั้ง 7 คนของครอบครัว

เมื่อยังเด็ก ตี๋ใหญ่เป็นคนนิสัยสุภาพเรียบร้อย ไม่มีวี่แววว่าจะเป็นอาชญากรได้เลย จนกระทั่งเรียนจบ ป.4 แม่ได้ส่งเข้ามาทำงานที่กรุงเทพที่ตลาดมหานาค ณ ที่นั่นตี๋ใหญ่ถูกนักเลงเจ้าถิ่นรังแก เลยทำให้เป็นคนสู้คนขึ้นมา จนกระทั่งก่ออาชญากรรมได้ในที่สุด ซึ่งเมื่อพ่อของตี๋ใหญ่ทราบว่าลูกชายเป็นโจร ก็ประกาศตัดขาดความเป็นพ่อ-ลูกกันและไม่ยอมให้ตี๋ใหญ่กลับเข้าบ้านอีกเป็นอันขาด

ตี๋ใหญ่ โด่งดังจากการเป็นโจรปล้นฆ่าชื่อเสียงโด่งดัง ในราวก่อนปี พ.ศ. 2520 โดยจะปล้นฆ่าไปทั่วแถบบริเวณ จ.ราชบุรี และหลายจังหวัดในพื้นที่ภาคกลาง และบางส่วนของพื้นที่กรุงเทพมหานคร นอกจากนี้แล้ว ตี๋ใหญ่ ยังถือเป็นโจรใจเด็ด เพราะเคยหนีตำรวจโดยกระโดดลงจากรถไฟมาแล้ว และสลัดกุญแจมือด้วยการซ่อนตัวอยู่ใต้สะพานให้รถไฟทับให้ขาด ในขณะที่ถูกควบคุมตัวบนขบวนรถไฟจากกรุงเทพไปขึ้นศาลที่เชียงใหม่จากคดีปล้นร้านทองที่เขตภาษีเจริญ เมื่อปี พ.ศ. 2518 และยังเคยบุกปล้นคุกเพื่อช่วยลูกน้อยที่ติดคุกอยู่อีกด้วย และนอกจากนี้ยังเชื่อว่ากัน ตี๋ใหญ่ เป็นโจรจอมขมังเวทย์ มีคาถาอาคมกำบังหายตัวได้ จึงทำให้หลุดรอดจากการจับกุมของทางการอยู่เสมอ ๆ

นอกจากนี้แล้ว ตี๋ใหญ่ ยังเป็นโจรเจ้าชู้ กล่าวกันว่ามีภรรยาหลายคน เพราะเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง โดยตี๋ใหญ่โกหกชื่อตน ว่าชื่อแจ็คบ้าง ไพโรจน์บ้าง เป็นต้น โดยที่ภรรยาเหล่านี้บางคนยังไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่า สามีของตนนั้นเป็นโจร ปัจจุบันบุตรชายของตี๋ใหญ่มีเพียงคนเดียว

ตี๋ใหญ่มักจะอยู่ไม่เป็นที่ ต้องคอยหลบหนีตลอด โดยเวลานอนจะจุดธูปหนีบไว้ที่นิ้วเท้าเมื่อธูปหมดดอก ก็จะย้ายไปที่อื่น ตี๋ใหญ่มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือ มักจะแต่งกายด้วยเสื้อเชิร์ตลายสก๊อต กางเกงยีนส์สีดำ สวมแว่นตาดำ และรองเท้าผ้าใบ เวลาตี๋ใหญ่ออกปล้นมักจะฆ่าเจ้าทรัพย์ด้วยความโหดเหี้ยม โดยจะส่งเสียงขู่ด้วยน้ำเสียงที่น่าหวาดกลัว

แต่ก็เสียงเล่าลือกันอีกว่า ในบางครั้งตี๋ใหญ่ก็ปล้นแต่เฉพาะคนรวย และใครเคยช่วยเหลือก็ไม่เคยลืมบุญคุณและจะนำทรัพย์สินที่ปล้นได้มาแบ่งให้ โดยวางทิ้งไว้ที่หน้าบ้าน อีกเรื่องหนึ่งที่เป็นที่เล่าลือของตี๋ใหญ่คือ เมื่อหลบหนีตำรวจ จะใช้วิธีดำน้ำโดยการใช้ปากดูดอากาศจากก้านบัวเหมือนหลอด ซึ่งตี๋ใหญ่เคยทำแบบนี้มาตั้งแต่สมัยยังเด็ก ๆ เพราะสภาพแวดล้อมแถวบ้านเป็นเรือกสวนไร่นาและลำคลอง

ตี๋ใหญ่ได้เสียชีวิตในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 โดยตำรวจโดยการนำของ พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ (ยศในปัจจุบัน-อดีตผู้บัญชาการตำรวจสันติบาล) เล่ากันว่าที่ตี๋ใหญ่เสียชีวิตนั้น เพราะกำลังหลบหนี

ก่อนหน้านั้นหนึ่งวันได้ให้ลูกน้องขับรถกระบะไปรับเพื่อไปหาพระเกจิอาจารย์รูปหนึ่ง คือ หลวงพ่อสุด วัดกาหลง ที่ จ.สมุทรสาคร เพื่อไปขอพระจากหลวงปู่สุดเพราะของเดิมผู้ที่รู้บางท่านบอกว่าถูกเพื่อนขโมยไป ทั้งตะกรุดและพระ แต่ไม่พบ

ขณะที่เดินทางกลับ ได้ถูกเพื่อนร่วมเดินทางซึ่งเป็นลูกน้องหักหลังยิงตี๋ใหญ่จนตาย แล้วรีบออกจากรถ หลังจากตำรวจมาถึงรถที่ตี๋ใหญ่ตายอยู่ในรถก็ได้ระดมยิงถล่มรถอีกครั้งโดยไม่รู้ว่าตี๋ใหญ่ได้ตายอยู่ในรถก่อนหน้านี้แล้ว แต่ทว่าจากคำบอกกล่าวของลูกน้องคนนึงของตี๋ใหญ่ กล่าวว่า ตี๋ใหญ่ถูกลูกน้องคนนี้หักหลัง ด้วยถูกตำรวจจ้างด้วยเงิน 200,000 บาท พร้อมให้สัญญาจะช่วยในคดีฆ่าคนตาย 2 คดีให้หลุดพ้น ซึ่งตี๋ใหญ่ไม่ได้ถูกตำรวจฆ่าตายเลย

ภายหลังจากการเสียชีวิตแล้ว ยังมีเสียงเล่าลือกันว่า ตี๋ใหญ่แท้จริงยังไม่ตาย บ้างก็ลือกันว่าตี๋ใหญ่ได้หนีไปอยู่สหรัฐอเมริกา บ้างก็เชื่อว่าที่ตี๋ใหญ่เสียท่าแก่ตำรวจ เพราะได้หลบไปซ่อนอยู่ใต้ผ้าถุง อาคมในตัวจึงเสื่อม เป็นต้น เรื่องราวของตี๋ใหญ่ยังถูกเล่าขานต่อ ๆ กันมา จึงได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 ทางช่อง 5 ผู้ที่รับบทตี๋ใหญ่ คือ ฉัตรชัย เปล่งพานิช พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ รับบทโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันท์ และในปี พ.ศ. 2543 ทาง[ละครไทย [ช่อง 3]] ผู้รับบทตี๋ใหญ่ คือ ศรราม เทพพิทักษ์ และ พล.ต.ท.สมเกียรติ พ่วงทรัพย์ รับบทโดย ธีรพงศ์ เหลียวรักษ์วงศ์

อ่านต่อ ตี๋ใหญ่ นักฆ่ามหากาฬ

ที่มา :
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2553). ตี๋ใหญ่. [Online]. Available : http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%8B%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88. [2553 สิงหาคม 31 ].

ฆ่า...บูชาพระอินทร์ ครั้งหนึ่งที่ดำเนิน

2010-08-30T16:19:00.006+07:00

บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด จาก คมชัดลึก

จะมีใครคาดคิดบ้างว่าครอบครัวที่ดำรงอยู่อย่างเรียบง่ายและสมถะในสวนมะพร้าว อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี เป็นที่รักใคร่ของเพื่อนบ้านจะก่อเหตุการณ์สะเทือนขวัญคนทั้งประเทศ ด้วยการฆ่าปาดคอลูกสาววัย 12 ขวบเพราะเชื่อว่าจะช่วยขจัดสิ่งชั่วร้าย แล้วดวงวิญญาณของเด็กจะไปสู่สรวงสวรรค์ ภายใต้การดูแลของพระอินทร์

เรื่อง ราวสุดแสนจะพิสดารที่เกิดจากความเชื่อยิ่งกว่าเทพนิยายนี้ เกิดขึ้นจริงในโลกปัจจุบัน ในสังคมไทยที่มีพระพุทธศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ จากวันนั้นถึงวันนี้เกือบ 5 ปีเต็ม ณ บ้านไม้สองชั้นหลังหนึ่ง หมู่ 11 ต.แพงพวย อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี สถานที่เกิดเหตุสยองขวัญและได้กลายเป็นตำนานอันพิลึกพิลั่น ยังคงมีผู้คนอาศัยอยู่ 4 คน ซึ่งมีความเกี่ยวพันฉันญาติกับเจ้าของบ้านเดิม บัดนี้แทบไม่มีอะไรผิดแผกไปจากเมื่อก่อน ยกเว้นสภาพจิตใจของพวกเขาและเธอที่อยากจะลืมเรื่องร้ายๆ เหล่านี้ไปจากใจ ทว่าก็ยากเกินจะทน และไม่ขอพูดถึงเมื่อถูกถามถึงเรื่องราวในอดีต

แต่ใช่ ว่าเรื่องนี้จะลืมกันได้ง่ายๆ ตรงกันข้ามทุกคนยังจดจำได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อนบ้านอย่าง "บุญสม พูลสินธุ์" ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 11 ที่มีบ้านถัดออกไปเพียง 500 เมตร และก่อนเกิดเหตุไม่กี่วันเขาได้รับคำชักชวนในทำนองเพ้อฝันจากเจ้าของ บ้านหลังนี้ด้วย ผู้ใหญ่บุญสมเท้าความเมื่อเกือบ 5 ปีก่อนให้ "คม ชัด ลึก" ฟังอีกรอบ

เรื่องมีอยู่ว่า...บ่ายวันที่ 4 ตุลาคม 2547 ตำรวจ สภ.ดำเนินสะดวก ได้รับแจ้งเหตุฆาตกรรมในบ้านหลังนี้ จึงเดินทางมาตรวจสอบที่เกิดเหตุและต้องพบกับภาพอันชวนตกตะลึง เมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณของ ด.ญ.ประภัสสร เจียมเจริญ อายุ 12 ขวบ นอนสิ้นลมหายใจอยู่กลางบ้าน ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง บริเวณลำคอถูกของมีคมปาดจนหลอดลมขาด เสียชีวิตมาแล้วไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมง กลางบ้านมีโต๊ะวางอยู่คล้ายกับกำลังทำพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ มีเส้นผมจำนวนหนึ่งแช่น้ำอยู่ในกะละมัง ที่นอนถูกนำไปเผาทิ้งข้างบ้าน และมีดอีโต้เปื้อนเลือดตกอยู่ใกล้ๆ ศพ

บริเวณชั้นบนเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ยินเสียงพูดคุยและเสียงสวดมนต์ด้วยภาษาบาลีเล็ดลอดออกมาจากประตูห้องนอน ห้องหนึ่ง ด้วยความงุนงงสงสัยเจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามเรียกให้คนข้างในเปิดประตู แต่ไม่เป็นผลจึงตัดสินใจพังประตูเข้าไปพบผู้หญิง 4 คน กำลังสวดบริกรรมคาถาด้วยถ้อยคำไม่ได้ศัพท์ ประกอบด้วย นางกาญจนา เจียมเจริญ อายุ 50 ปี นางบัว เจียมเจริญ อายุ 68 ปี นางอนงค์ เจียมเจริญ อายุ 45 ปี และ น.ส.จรินทร์ เจียมเจริญ อายุ 32 ปี ทั้งหมดเป็นพี่น้องกัน ทันทีที่เห็นตำรวจทุกคนก็ด่าทอขับไล่ตำรวจ แล้วคว้ามีดไล่ฟันจนเกิดความโกลาหลขึ้น

เพราะ เวลานั้นไม่ได้มีแต่เฉพาะตำรวจเท่านั้น แต่ยังมีไทยมุงอีกจำนวนมากที่สนใจใคร่รู้ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นเพื่อนบ้านที่ต่างก็รู้จักมักคุ้นกับครอบครัวนี้ ทั้งสิ้น ต่างแตกหนีกระเจิงไปในสวนมะพร้าวคนละทิศละทาง บางคนล้มลุกคลุกคลาน ตกน้ำตกท่าลงไปในคูร่องสวน ได้แผลเปิดเปิงกันไปพอหอมปากหอมคอ หลายคนพยายามเรียกชื่อให้คืนสติ แต่เหมือนกับยิ่งยั่วยุมากขึ้นๆ จนตำรวจต้องใช้กำลังเข้าควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ในที่สุด

"สี่พี่น้องมีความเชื่อเรื่องการบูชาพระอินทร์มา นานแล้ว เขาเคยมาชวนชาวบ้านละแวกนี้ให้มาร่วมทำพิธีกรรมต่างๆ นานาหลายครั้ง ด.ญ.ประภัสสรเองก็เป็นลูกของนางกาญจนา ที่อ้างว่าเป็นร่างทรงและก่อนเกิดเหตุก็กำลังเข้าทรง แล้วสั่งให้นางอนงค์ไปตัดต้นมะพร้าวในสวนให้หมด จากนั้นให้ฆ่าลูกสาวตัวเองเพื่อทำพิธีปลดปล่อยดวงวิญญาณ เพราะเชื่อว่าเด็กคนนี้นำความชั่วร้ายติดตัวมาด้วย จึงต้องฆ่าเสีย" ผู้ใหญ่บุญสม เล่า

ผู้ใหญ่บุญสมเองก็เป็นหนึ่งในเพื่อนบ้านที่ ได้รับการชักชวนจากกาญจนา โดยเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2547 หรือ 2 วันก่อนเกิดเหตุ เวลาประมาณตี 3 อนงค์ได้มาตามที่บ้านผู้ใหญ่บุญสม ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 500 เมตร เขาเข้าใจว่าเกิดเหตุร้ายแรงขึ้นจึงเดินตามไปที่บ้าน เมื่อขึ้นไปชั้นบนก็สังเกตเห็นโต๊ะหมู่บูชา อนงค์บอกให้นั่งหลับตาทำสมาธิ เพราะตัวเขาเคยทำร้ายพระอินทร์ในชาติภพก่อน ผู้ใหญ่บุญสมได้แต่นั่งหลับตามั่งลืมตามั่ง พอเห็นท่าไม่ดีเลยขอตัวกลับบ้าน

เรื่อง น่าจะจบลงแค่นั้น ทว่าคืนต่อมาเวลาประมาณ 4 ทุ่ม อนงค์กลับมาหาผู้ใหญ่บุญสมอีกครั้ง ถึงตอนนี้เขาเริ่มรู้แล้วว่ามีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้นที่บ้านหลังนี้จึง ปฏิเสธไป กระทั่งคืนวันที่ 4 ตุลาคมเวลาราวๆ ตี 2 ชาวบ้านละแวกใกล้เคียงก็ได้ยินเสียงเด็กร้องกรี๊ดด้วยความเจ็บปวดแล้วก็ เงียบหายไป ไม่มีใครคาดคิดไปถึงว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นในสังคมชนบทที่สุดแสนสงบ เงียบแห่งนี้

... ด.ญ.ประภัสสร ถูกอนงค์ผู้มีศักดิ์เป็นป้าใช้มีดอีโต้ปาดคอจนเสียชีวิต แล้วตัดผมของเด็กไปแช่น้ำ นำเสื้อผ้าและที่นอนไปเผา ด้วยเชื่อว่าเป็นการส่งวิญญาณให้ไปสู่สุคติ ช่วยให้โลกสว่างไสวขึ้น และการที่กาญจนาผู้เป็นแม่บังเกิดเกล้าสามารถสื่อสารกับพระอินทร์ได้ จะช่วยส่งวิญญาณของลูกสาวให้พระอินทร์ดูแล

"ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเพื่อนบ้านต่างหวาด ระแวงครอบครัวนี้ เด็กๆ หลายคนถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้บ้านหลังนี้ ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนเราจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน หลายคนเชื่อว่าเหตุเศร้าสลดเหล่านี้เกิดจากความกดดันในอดีตของแม่เด็ก" ผู้ใหญ่บุญสม กล่าว

บาดแผลในอดีตของกาญจนา คือ การถูกคนร้ายข่มขืน ขณะอายุได้ 17 ปี ต่อมาเธอให้กำเนิด ด.ญ.ประภัสสร โดยมีอนงค์ผู้เป็นป้าคอยดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี แต่แล้วทุกคนก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวที่เคยสุขสงบนี้ ปัจจุบันสี่พี่น้องเข้ารับการรักษาอาการทางประสาทที่สถาบันกัลยาณ์ราช นครินทร์

อาจารย์เสือ เข็มเทวดา ชมรมการอนุรักษ์สักยันต์ไทย ให้ความเห็นว่า ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังคงมีผู้คนเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ในรูปแบบต่างๆ จะเห็นได้จากพิธีการต่างๆ ที่อาจารย์แต่ละสำนักจัดขึ้น มักจะเน้นเรื่องการแสดงอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ และอำนาจ สามารถพบเห็นได้ตามแนวชายแดน เช่น พม่าและเขมร ยังมีการบูชายัญและฆ่าเด็ก ขึ้นอยู่กับคนในสังคมว่าหลงงมงายมากน้อยแค่ไหน ความเจริญด้านวัตถุเข้าถึงหรือไม่ ขณะเดียวกันก็ต้องตั้งคำถามว่า อะไรคือปัญหาที่ทำให้คนต้องหันไปพึ่งสิ่งเร้นลับและไสยศาสตร์

"ปัจจุบันมีอาจารย์สำนักต่างๆ เกิดขึ้นหลายสำนัก พยายามแสดงอิทธิฤทธิ์ให้ตัวเองกลายเป็นที่ยอมรับของสังคม จึงไม่แปลกที่จะเห็นการทำร้ายตัวเองด้วยมีด ไม้ รวมถึงการนั่งบริกรรมคาถาในน้ำมันร้อนฉ่า เพราะถ้ามีคนยอมรับอุทิศตัวเป็นศิษย์ก็จะมีผลประโยชน์เข้ามาเป็นเงาตามตัว ตรงกันข้ามการที่เราจะเป็นที่ยอมรับของศิษย์นั้น ไม่จำเป็นต้องแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อะไรเลย แค่ทำความดีให้เขาเห็น เมื่อเขาศรัทธาในการกระทำอันบริสุทธิ์ก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปทำร้ายตัวเอง" อาจารย์เสือแนะนำ

สำหรับเรื่องราวของกาญจนาและครอบครัวนั้น อาจารย์เสือให้ทัศนะว่า น่าจะมีอะไรฝังอยู่ในจิตใจลึกๆ เมื่อได้รับฟังคำแนะนำจากคนที่มีความเชื่อศรัทธาก็จะถูกชักจูงได้ง่าย โดยเฉพาะการชักจูงให้ทำเรื่องไร้สติอย่างที่เกิดขึ้น

ขณะที่ ดร.วัลลภ ปิยะมโนธรรม นักจิตวิทยาชื่อดัง ยืนยันทันทีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นหากมองทางการแพทย์หรือนักจิตวิทยาเข้าข่าย ผู้มีจิตใจผิดปกติ หรือมีอาการทางประสาท แต่ต้องมองย้อนกลับไปด้วยว่าคนเหล่านี้ไปเอาความเชื่อเหล่านี้มาจากไหน เรื่องความเชื่อลักษณะนี้มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดคือในกลุ่มคนอะบอริจิ้นชนพื้นเมืองในออสเตรเลีย ที่มีพฤติกรรมฆ่าตัดคอหรือบูชาสาวพรหมจรรย์

"เรื่องเหล่านี้มาจากความเชื่อทั้งสิ้น ทั้งหมดไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่ มโนภาพต่างๆ เกิดจากจินตนาการจับต้องไม่ได้ คนที่มีความเชื่อลักษณะนี้รู้เพียงอย่างเดียวว่าทำแบบนี้ แบบนั้น ตามคำบอกของผู้นำกลุ่มก็พอแล้ว คล้ายกับเรื่องอุปทานหมู่"

ดร.วัลลภแนะนำด้วยว่าหากต้องการแก้ไขเรื่อง นี้จะต้องเปลี่ยนทัศนคติ เปลี่ยนสังคมใหม่ให้มองเรื่องของรูปธรรมอย่าไปสนใจเรื่องนามธรรมมากเกินไป ขั้นแรกเริ่มจากที่บ้านก่อนด้วยตัวของพ่อแม่ ให้ความรู้ที่ถูกต้อง ขั้นที่สองคือที่โรงเรียนและมหาวิทยาลัย ครูอาจารย์ต้องมีวิชาหนึ่งๆ ให้นักเรียนนักศึกษาและเปลี่ยนทัศนคติต่อกัน โดยครูหรือใครก็ตามต้องแสดงให้เห็นว่า การกระทำหรือความเชื่ออะไรที่ถูกต้อง สุดท้ายสังคมต้องมีทางออกให้คนเหล่านี้ด้วย อย่าให้เขาหันไปพึ่งสิ่งที่จับต้องไม่ได้

ที่มา :
ข้อมูล : คม ชัด ลึก. (2552). ฆ่า...บูชาพระอินทร์ทางออกสังคม "หลอน". พลิกแฟ้มคดีดัง. [Online]. Available : http://www.komchadluek.net/detail/20090620/17612/17612.html . [2553 สิงหาคม 30 ].
ภาพ : http://www.toptenthailand.com/display.php?id=23

ตำรวจบ้านโป่งปะทะกับทหารญี่ปุ่น

2010-05-31T14:46:00.010+07:00

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หนังสือพิมพ์มหาชนและเจินฮว่าเป้าฉบับใต้ดิน ได้รายงานเหตุการณ์ปะทะครั้งนี้ว่า ในวันที่ 18 ธันวาคม 2485 ทหารญี่ปุ่นที่ควบคุมการสร้างทางรถไฟ อยู่ที่วัดดอนตูม อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ได้ใช้ฝ่ามือตบหน้าพระภิกษุไทยรูปหนึ่งอย่างป่าเถื่อน คนไทยกำลังสร้างทางอยู่ ณ บริเวณนั้นได้เข้าห้ามปรามต่อว่าทหารญี่ปุ่นก็ถูกทหารญี่ปุ่นใช้ดาบปลายปืนไล่ทิ่มแทงและไล่ยิงคนงานจนได้รับบาดเจ็บล้มตายหลายคน

เมื่อนายอำเภอกับหัวหน้าสถานีตำรวจบ้านโป่ง และหัวหน้าสารวัตรทหารไทยทราบเหตุก็พากันไปห้ามปรามและหยุดยั้งการใช้อำนาจป่าเถื่อนของทหารญี่ปุ่นเหล่านั้น ก็กลับถูกทหารญี่ปุ่นใช้ปืนยิงกราดเข้าใส่

ต่อมากองทหารญี่ปุ่นที่ประจำอยู่ในค่ายที่จังหวัดกาญจนบุรี ทราบข่าวก็เคลื่อนกำลัง 3 คันรถ ไปล้อมสถานีตำรวจอำเภอบ้านโป่ง จึงเกิดการยิงต่อสู้กันขึ้น ทหารญี่ปุ่นใช้ปืนกลยิงกราดอย่างดุเดือด เป็นเหตุให้ตำรวจและชาวบ้านบาดเจ็บล้มตายกว่าร้อยคน ฝ่ายญี่ปุ่นตายและบาดเจ็บ 4 คน เมื่อนายอำเภอกับหัวหน้าสถานีตำรวจ พร้อมกับนายทหารญี่ปุ่น ยศนายพันไปช่วยกันระงับการปะทะ เหตุการณ์จึงสงบลง ทางการญี่ปุ่นได้กล่าวร้ายป้ายสีว่า กรณีนี้เกิดจากการยุแหย่ของชาวจีนที่เกลียดชังญี่ปุ่น

เหตุการณ์กรณีบ้านโป่ง ได้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฝ่ายไทยกับกองทัพญี่ปุ่นอยู่ในสภาพตึงเครียดมาก ผู้แทนกองทัพบกญี่ปุ่นประจำไทย ได้ส่งหนังสือประท้วงถึง จอมพล ป.พิบูลสงคราม ด้วยความเห็นอันรุนแรง เรียกร้องให้รัฐบาลดำเนินคดีต่อคนไทยและเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยที่ทำให้ทหารญี่ปุ่นบาดเจ็บล้มตายอย่างเฉียบขาด พร้อมทั้งขู่สำทับด้วยว่า ญี่ปุ่นจะรอดูผลการปฏิบัติของฝ่ายไทย แล้วจึงกำหนดท่าทีของฝ่ายกองทัพญี่ปุ่นต่อประเทศไทยในภายหลัง ในอนาคตถ้าหากเกิดคดีเช่นนี้อีก ฝ่ายญี่ปุ่นจะถือว่าเป็นการขัดขวางต่อการดำเนินการยุทธของกองทัพญี่ปุ่น และจะดำเนินการโดยพลการในสถานที่นั้นๆ โดยประเทศไทยต้องรับผิดชอบในเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น

ภายใต้การคุกคามของทหารญี่ปุ่น จอมพล ป.พิบูลสงคราม ได้มีคำสั่งแต่งตั้งกรรมการพิจารณาหาทางป้องกันเหตุแทรกแซงระหว่างไทย-ญี่ปุ่น ขึ้นเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2485 และได้กำหนดมาตรการที่ฝ่ายไทยนำมาใช้เพื่อป้องกันเหตุแทรกแซงทางการเมือง คือ

สั่งหน่วยสารวัตรไทย ที่ตั้งค่ายอยู่บริเวณใกล้เคียง อำเภอบ้านโป่งถอนกำลังกลับเพื่อป้องกันเหตุลุกลาม
ให้จัดการย้ายข้าหลวงประจำจังหวัดราชบุรี นายอำเภอบ้านโป่ง ผู้กำกับการตำรวจภูธรราชบุรี นายตำรวจ ตลอดจนนายสิบและพลตำรวจ จากสถานีบ้านโป่งประมาณครึ่งหนึ่งไปราชการที่อื่น และให้โยกย้ายสับเปลี่ยนข้าหลวงประจำจังหวัดกาญจนบุรี และนายอำเภอต่างๆ ในจังหวัดกาญจนบุรีด้วย

นอกจากนี้ ยังสั่งโยกย้าย ร.ต.ต.ศรีสุข อุ่นคำ นายตำรวจผู้รับผิดชอบบังคับบัญชาที่สถานีบ้านโป่ง ให้ไปอยู่ที่อำเภอกาฬสินธ์ จังหวัดมหาสารคาม

ต่อมาในวันที่ 31 ธันวาคม 2485 มีประกาศให้ อำเภอบ้านโป่ง, ลูกแก, ท่าเรือน้อย, อำเภอท่าม่วง และทุกอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรีเป็นเขตทหาร ให้ชาวต่างด้าวย้ายออกจากเขตห้ามทางทหารภายใน 10 วัน ผู้ใดฝ่าฝืนจะมีโทษจำคุก หรืออาจมีโทษถึงตายในข้อหาก่อความไม่สงบ

การประกาศเขตห้ามทางทหารเช่นนี้ อีก 2 เดือนต่อมายังได้ขยายไปใช้ใน 7 จังหวัดภาคเหนือตอนบนอีกด้วย ซึ่งได้ทำให้ชาวจีนในเขตเหล่านี้ นับจำนวนหลายแสนคนต้องอพยพลี้ภัยและได้รับความเดือดร้อนอย่างแสนสาหัส เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นถึงความคิดชาตินิยม ของรัฐบาล จอมพล ป.พิบูลสงคราม ที่ร่วมกับญี่ปุ่นต่อต้านชาวจีนเป็นอย่างดี.

ที่มา :
ข้อมูล : ดำริห์ เรืองสุธรรม. (2544). ขบวนการแรงงานไทยในการต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2. กรุงเทพ ฯ : สุขภาพใจ. (หน้า 106-107)
ภาพ :
-http://statics.atcloud.com/files/comments/54/542614/images/1_original.jpg
-http://www.reurnthai.com/rtimages/RW2101x6.jpg
-http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/555/9555/images/IMG_7803.jpg

อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง..ไพร่แดงบ้านโป่ง

2010-05-17T17:28:00.016+07:00

พลิกปูม "อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง" ว่าที่แกนนำรุ่น 2 ของเสธ.แดง

นายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ซึ่งเป็นแกนนำของกลุ่มคนเสื้อแดงประเภทชอบความรุนแรง และก่อเหตุวุ่นวายให้บ้านเมืองไทยหลายประการ ขณะนี้ (21 พ.ค.2553) ถูกออกหมายจับเป็นผู้ก่อการร้ายและกำลังหนีอยู่ นายอริสมันต์ฯ เป็นชาว ต.หนองกบ อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี นี้เอง ผู้จัดทำจึงได้พยายามรวบรวบเรื่องราวของนายอริสมันต์ ไว้เพื่อให้ชาวราชบุรีได้รับทราบและจำไว้เป็นอุทธาหรณ์ สอนคนรุ่นต่อๆ ไป เนื้อหาบทความเกี่ยวกับนายอริสมันต์ฯ ด้านล่างนี้ ได้คัดลอกมาจาก ห้องสมุดออนไลน์ My First Info.Com จึงต้องขอบคุณผู้ที่เรียบเรียงและผู้ที่เป็นเจ้าของไว้ ณ ที่นี้ด้วย

"เวลานี้ หากเอ่ยชื่อ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง, สุพร อัตถาวงศ์, ขวัญชัย ไพรพนา หรือพายัพ ปั้นเกตุ เชื่อแน่ว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมที่มีใจเป็นธรรมคงต้องส่ายหน้าพร้อมโบกมือบ๊ายบายเหมือนได้กลิ่นขยะเน่าๆ โชยมาเตะจมูก ที่เป็นเช่นนี้ก็เนื่องจากวีรกรรมที่คนกลุ่มนี้ได้สร้างความวุ่นวายให้กับบ้านเมือง ด้วยการละเมิดกฎหมาย ละเมิดสิทธิคนอื่น พร้อมยังพยายามยั่วยุให้เกิดความรุนแรงในทุกสถานที่ที่คนพวกนี้เคลื่อนขบวนไป จนบางคนขนานนามว่า “ฮาร์ดคอร์รุ่นใหม่ในม็อบแดง” ทั้งที่แกนนำหลักยืนยันมาตลอดว่าจะเคลื่อนไหวโดยยึดแนวทางสันติวิธีเหตุการณ์ที่ตอกย้ำให้เห็นภาพของการยั่วยุ ส่อให้เกิดความรุนแรงจากผลงานของกลุ่มคนพวกนี้

ล่าสุด เป็นกรณีนำมวลชนบุกเข้าไปในรัฐสภาเมื่อวันที่ 7 เมษายน และการบุกรุกเข้าไปในสำนักงาน กกต.ที่ ถ.แจ้งวัฒนะ เมื่อวันที่ 5 เมษายนที่ผ่านมา ซึ่งแกนนำที่พามวลชนไปตามสถานที่ที่กล่าวมานี้ มีการประกาศว่าถ้าไม่ได้ตามที่เรียกร้อง จะมีการจัดชุดไล่ล่าตัวบุคคลเลยทีเดียวและในรายชื่อแกนนำที่เอ่ยมาข้างต้นนั้น ขอขยายลึกลงไปเพียงรายละเอียดของ อดีตนักร้องเจ้าของฉายา “นักร้องเสียงอมฮอลล์” อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง หรือชื่อเดิม “ศักดา พงศ์เรืองรอง” ว่ามีความเป็นมาอย่างไร

จากอดีตนักร้องที่มีชื่อเสียง ผกผันเข้าสู่เส้นทางการเมือง จนกลายมาเป็นสมุนรับใช้นักโทษอาญาที่หนีคดีอยู่ต่างประเทศ อย่าง พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้อย่างไร รวมถึงพฤติกรรมและการปราศรัยยั่วยุให้เกิดความรุนแรง ทั้งการบุกทำลายการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนและประเทศคู่เจรจา เมื่อปี 2552, การประกาศตามล่านายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี, การขู่เผาบ้านนายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. กระทั่งล่าสุด วันนี้นำกำลังม็อบแดงบุกเข้าไปในรัฐสภา

นายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง หรือ “กี้ร์” เป็นคนไทยเชื้อสายฮินดู อันเป็นที่มาของชื่อที่มาจากภาษาฮินดู เขาเกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2507 ที่บ้านเลขที่ 33/1 ถ.บ้านโป่ง-บ้านยาง ต.หนองกบ อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี เป็นบุตรของนายเฮง กับ นางน้ำผึ้ง อดีตนักแสดงลิเก

เรียนจบมัธยมจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ จากนั้นไปต่อปริญญาตรีที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จบการศึกษาในปี 2531 ต่อมา ได้ศึกษาต่อกระทั่งจบปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2538

หลังจบปริญญาตรีได้ทำงานเป็นทนายฝึกหัด เมื่อทำได้ปีกว่าก็มีปัญหาเรื่องเงิน จึงหันมาทำธุรกิจของตัวเอง โดยเปิดขายเสื้อผ้าแบกะดินแถวย่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิไปด้วย แต่ไปไม่รุ่งจึงเปลี่ยนอาชีพมาเป็นเซลส์แมนและฝ่ายจัดซื้อ ขณะเดียวกัน ก็เริ่มเสนอเทปตัวอย่างเพลงที่แต่งเองให้กับค่ายเทปต่างๆ

กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน 2532 นายอิทธิ พลางกูร โปรดิวเซอร์ของค่ายเพลงอาร์.เอส. โปรโมชั่น ได้ติดต่อให้ไปพบ และนำมาซึ่งการเซ็นสัญญาเป็นนักร้องค่ายเพลงแห่งนี้เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2532 จากนั้น อริสมันต์ก็ได้ออกอัลบั้ม กลายเป็นศิลปินเดี่ยวที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักของสาธารณชน ด้วยเอกลักษณ์เฉพาะตัวและลีลาในการร้องเพลง จนได้รับการตั้งฉายาว่า “นักร้องอมฮอลล์” โดยมีเพลงฮิตมากมาย อาทิ ไม่เจียม, เธอลำเอียง, ยอมยกธง, ทัดทาน, ใจไม่ด้านพอ, เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง, คนข้างหลัง, รักเธอเสมอใจ เป็นต้น

ระหว่างนั้น เกิดเหตุวุ่นวายทางการเมือง อริสมันต์ได้ประกาศตัวเข้าร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากสังคมบางส่วนว่า ทำไปเพราะต้องการโปรโมตอัลบั้มใหม่ เนื่องจากหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬสงบลง เพียงหนึ่งเดือนอัลบั้มใหม่ของกี้ร์ก็ออกวางแผง แต่เจ้าตัวก็ปฏิเสธข้อกล่าวว่า มาด้วยความจริงใจในฐานะคนไทยคนหนึ่ง ที่เห็นว่านายกรัฐมนตรีเป็นคนโกหก“ลองคิดดู ถ้าครั้งนี้แพ้อะไรจะเกิดขึ้นกับผม ผมอาจจะไม่มีแผ่นดินจะอยู่ แล้วยังญาติพี่น้องครอบครัวอีก ผมต้องสูญเสียความสุขสบาย เงินเป็นล้านๆ ในเมืองไทย และสิ่งที่รักที่สุดคือ การร้องเพลง มันคุ้มไหม... กับการโปรโมตเทปวิธีนี้” อริสมันต์ กล่าว

อย่างไรก็ตาม หลังเหตุการณ์วุ่นวายทางการเมืองยุติลง อริสมันต์ต้องเดินทางไปพักอยู่อเมริกาเป็นเวลาหลายเดือน เนื่องจากเหตุผลในเรื่องของความปลอดภัย ก่อนที่เจ้าตัวจะกลับมาเล่นคอนเสิร์ต กระทั่งเกิดเหตุคนร้ายขว้างระเบิดใส่เวทีที่อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี จนเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บอีก 9 คน จากนั้น อริสมันต์ก็หันเหเข้าสู่การเมือง เป็นผู้สนับสนุนพรรคพลังธรรม สมัยพล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นหัวหน้าพรรค ต่อเนื่องมาถึงยุค พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร

ระหว่างนั้นก็ตั้งบริษัท Sea Man Industrial THAILAND ผลิตสีจราจร และบริษัท พงศ์รุ่งเรือง ก่อสร้าง ที่ อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ก่อนจะได้รับโอกาสลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในนามพรรคพลังธรรม โดยลงในเขต 10 กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งทั่วไป 2 กรกฎาคม 2538 แต่การเลือกตั้งครั้งต่อมา 17 พฤศจิกายน 2539 อริสมันต์ต้องสูญเสียที่นั่งให้กับพรรคประชาธิปัตย์ กลายเป็น ส.ส.สอบตก แถมปีต่อมายังมี นางทิพากร พงศ์เรืองรอง ออกมาแฉว่าเป็นภรรยาและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ทำให้กระทบชื่อเสียงพอสมควร อย่างไรก็ตาม อริสมันต์ได้ออกมาปฏิเสธว่าเรื่องดังกล่าวไม่เป็นความจริง ไม่เคยรู้จักนางทิพากร และจะแจ้งความดำเนินคดีนางทิพากรในข้อหาแจ้งความเท็จ แอบอ้างใช้นามสกุลของตน และหมิ่นประมาททำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง แต่หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏข่าวคราวเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก

กระทั่งปี 2544 อริสมันต์ติดตามพ.ต.ท.ทักษิณ มาอยู่พรรคไทยรักไทย และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.อีกครั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 67 คราวนี้ได้เป็นทั้ง ส.ส. เป็นที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคไทยรักไทย เป็นกรรมาธิการการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร และเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายประชา มาลีนนท์ มท.2) พร้อมบทบาทในคณะทำงานการจัดระเบียบสังคม โดยรับหน้าที่ผู้ประสานงาน ซึ่งสร้างความฮือฮาเป็นข่าวดังจากกรณีนำเจ้าหน้าที่ตำรวจกว่า 50 นาย เข้าตรวจแหล่งท่องเที่ยวยามราตรีย่านอาร์ซีเอ อย่าง “รูท 66” จนนักท่องแตกฮือ มีคนดังถูกจับตรวจฉี่เป็นสีม่วงหลายราย เมื่อนายประชาถูกโยกไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ อริสมันต์ก็ตามไปเป็นเลขานุการด้วย แต่ทำงานได้ไม่กี่เดือนก็ย้ายตามนายประชาที่ไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

ซึ่งการอยู่กระทรวงกีฬาครั้งนี้ เจ้าตัวแสดงบทบาทองครักษ์พิทักษ์นาย (ประชา) อย่างถึงพริกถึงขิง โดยเฉพาะกรณีโจมตีกลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ รองนายกรัฐมนตรี ขณะนั้น ที่ขัดแย้งกับกลุ่มของนายประชาในเรื่องแผนการพัฒนาการท่องเที่ยว แต่ก็ถูกโต้กลับด้วยหลักฐานและข้อมูลที่น่าเชื่อถือกว่า ทำให้งานนี้เจ้าตัวเสียรังวัดไปพอสมควร

"ขอชี้แจงว่าข้อเท็จจริงเรื่องการล่าช้าเกี่ยวกับแผนการท่องเที่ยวนั้น เนื่องจาก ททท.ได้ขอเงินงบประมาณกลางจากนายกฯ ทักษิณ 1,500 ล้านบาท และเงินจำนวนนี้นายกฯ ทักษิณได้มีหนังสือเขียนด้วยลายมือสั่งให้นายสุวัจน์ และนายสมคิดช่วยกันดูอีกครั้ง และได้เชิญผู้ว่า ททท.มาชี้แจงว่าการจะใช้เงิน 1,500 ล้านบาท ใช้ทำอะไรบ้าง ขอย้ำถึงนายอริสมันต์ว่าการทำแบบนี้นอกจากไม่รู้ข้อเท็จจริงแล้วยังทำให้เกิดความเสียหายต่อภาพพจน์รัฐบาล ความสัมพันธ์ระหว่างนายสุวัจน์กับนายประชาเป็นไปตามปกติ ไม่มีอะไรขัดแย้งกัน แม้แต่นายประชา เองก็ยังเคยพูดว่านายอริสมันต์น่าจะไปอยู่ปักษ์ใต้ เพราะมีแต่ทำให้เกิดเรื่อง และทำสงครามกับคนนั้นคนนี้ตลอด" นายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมืองและเลขานุการ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ รองนายกรัฐมนตรี แถลงข่าวตอบโต้อริสมันต์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงพฤติกรรมของเจ้าตัวในวันนี้

นอกจากบทพิทักษ์นายน้อย (ประชา) แล้ว อริสมันต์ยังทำหน้าที่ในการปกป้องนายใหญ่ (พ.ต.ท.ทักษิณ) จากฝ่ายตรงข้ามได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะเมื่อนายใหญ่ถูกโจมตีจากกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เจ้าตัวในฐานะที่เคยเป็นลูกพรรคพล.ต.จำลอง หนึ่งในแกนนำพันธมิตรฯ ก็ออกมาให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับ พล.ต.จำลองว่า "รู้สึกผิดหวังกับบทบาทของ มหาจำลอง ออกมาขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่ทราบว่า พล.ต.จำลอง มีมาตรฐานสูงขนาดไหน ไม่กินเนื้อ ไม่กินเหล้า ไม่นอนกับภรรยา ขณะที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ทำงานเพื่อบ้านเมืองและหลีกปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อน จึงขายหุ้นทิ้ง ก็ถูกหาว่าหนีภาษีบ้าง เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง พล.ต.จำลองใจร้อนเกินไป มากดดันไล่ผู้นำประเทศเช่นนี้ เสียทั้งบรรยากาศการลงทุน การท่องเที่ยว ถือเป็นกรรมของประเทศ ซึ่งจะไปได้ดีอยู่แล้ว ก็ต้องถูกคนมาถ่วงไว้ ...วันนี้ พล.ต.จำลองไปคบกับคนที่ผิดหวัง อกหัก สูญเสียประโยชน์จากรัฐบาล หรือโกงประชาชนแล้วหนีไปเมืองนอก การที่ พล.ต.จำลองไปอยู่ด้วย สร้างความสะใจให้กับคนกลุ่มนี้ และยิ่งการชุมนุมที่สนามหลวงวันที่ 26 ก.พ. หากมีการปะทะกันไม่ทราบว่า พล.ต.จำลองกับอีก 27 องค์กรจะรับได้หรือไม่ เชื่อว่าคงรับไม่ได้ และคงโยนบาปให้รัฐบาลแน่" นายอริสมันต์กล่าว

นอกจากพยายามดิสเครดิตฝ่ายตรงข้ามแล้ว เจ้าตัวยังรับบทเป็นหนึ่งในทีมสร้างภาพให้ พ.ต.ท.ทักษิณ โดยการจัดเวทีและป้ายคัตเอ๊าต์ต่างๆ เชียร์นายกฯ ขณะนั้น ซึ่งทีมงานดังกล่าวประกอบด้วย นพ.สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี, นายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ, นพ.พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช และนายภูมิธรรม เวชยชัย แม้จะพยายามสร้างภาพให้กับ พ.ต.ท.ทักษิณเพียงใด แต่ข้อโจมตีต่างๆ ที่ถาโถมเข้าใส่ผู้นำประเทศขณะนั้นกลับไม่ได้รับการอธิบายให้สังคมได้กระจ่างชัด มิหนำซ้ำฝ่ายรัฐบาลยังเดินหน้าจัดการเลือกตั้ง 2 เมษายน 2549 โดยที่พรรคการเมืองใหญ่อีก 3 พรรคบอยคอตต์การเลือกตั้ง และนำมาซึ่งคดียุบพรรคไทยรักไทยจากการจ้างพรรคเล็กลงเลือกตั้ง

ขณะเดียวกัน คนของฝ่ายรัฐบาลก็ใช้วิธีการจัดม็อบชนม็อบ เพื่อรักษาอำนาจไว้กับตัวเอง จนเหตุการณ์สุ่มเสี่ยงต่อการเผชิญหน้าระหว่างฝ่ายหนุนกับฝ่ายต้านรัฐบาล และมีบางครั้งที่ฝ่ายรัฐเสมือนจงใจให้ฝ่ายหนุนเข้าทำร้ายฝ่ายต่อต้าน โดยที่มิได้ห้ามปรามในที่สุดก็นำมาสู่เหตุรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 และพ.ต.ท.ทักษิณไม่ได้เดินทางกลับเข้าประเทศ หลังไปประชุมที่สหประชาชาติ ขณะที่บรรดาขาใหญ่ในพรรคไทยรักไทยต่างถูกจำกัดพื้นที่ อริสมันต์เป็นคนแรกๆ ที่ร่วมกับกลุ่มของนายวีระ มุสิกพงศ์ นายจตุพร พรหมพันธุ์ เดินทางไปเยี่ยม พล.ต.อ.ชิดชัย วรรณสถิตย์ และนพ.พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช ที่ถูกคณะรัฐประหารควบคุมตัว

ต่อมา เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ วินิจฉัยยุบพรรคไทยรักไทย และตัดสิทธิทางการเมืองกรรมการบริหารพรรคจำนวน 111 คนเป็นเวลา 5 ปี อริสมันต์ถึงกับแต่งเพลง "ปลุกใจ" มีใจความว่า "ไทยรักไทยๆ พรรคที่มีหัวใจคือประชาชนๆ ทักษิณผู้นำยุคใหม่ ที่พาเมืองไทย สู่ระดับสากล กล้าคิดค้นทำนอกกรอบ เล่นตามระบอบ มีประสิทธิผล ให้โอกาส สร้างแหล่งทุนชุมชน คาราวานแก้จน ต้องทำตามสัญญา ให้ที่ดิน ไร่เกษตรแปลงนา คนดีขึ้นมา ได้ทำกินพอเพียง"

จากนั้นในเดือนมิถุนายน 2550 ก็เข้าร่วมกับ "กลุ่มคนรักทักษิณ ไม่เอาเผด็จการ" และกลุ่มพีทีวี (ต่อมาคือกลุ่ม นปช.) ซึ่งประกอบด้วย นายวีระ มุสิกพงศ์, นายจตุพร พรหมพันธุ์, นพ.เหวง โตจิราการ, นางพิมพา จันทร์ประสงค์, นายเอกพร รักความสุข และนายมานิตย์ จิตจันทร์กลับ เพื่อปลุกระดมให้คนเข้าร่วมต่อต้าน คมช. (คณะรัฐประหาร) โดยเคลื่อนไหวในย่านต่างๆ ของ กทม. ซึ่งอริสมันต์เป็นแกนหลักในการนำรถขบวนปราศรัยโจมตีทหารและ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี จนเกิดการเผชิญหน้าหลายครั้ง

การต่อต้านรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหารโดยกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านการรัฐประหารแห่งชาติ (นปช.) ยังคงมีมาอย่างต่อเนื่อง อริสมันต์ในฐานะแกนนำคนหนึ่ง เป็นที่รู้จักของผู้เข้าร่วมชุมนุมและประชาชนจากบทบาทการปราศรัยที่ดุเดือด หยาบคาย ปลุกเร้าให้เกิดความรุนแรง จนถูกจัดให้เป็นกลุ่มฮาร์ดคอร์คนหนึ่ง

เมื่อมีการเลือกตั้งทั่วไป 23 ธันวาคม 2550 เจ้าตัวก็ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน (นอมินีพรรคไทยรักไทย) ในเขต 12 กรุงเทพมหานคร แต่สอบตกอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ชัยชนะยังเป็นของพรรคพลังประชาชนอย่างถล่มทลาย ได้จัดตั้งรัฐบาลผสม โดยมีนายสมัคร สุนทรเวช เป็นนายกรัฐมนตรี ส่วนพรรคประชาธิปัตย์เป็นฝ่ายค้าน ขณะที่อริสมันต์ได้รับรางวัลจากการต่อสู้เพื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ในตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์) (20 กุมภาพันธ์ 2551)

ต่อมา นายสมัครต้องพ้นจากตำแหน่งเพราะพิษการจัดรายการชิมไปบ่นไปขัดต่อการดำรงตำแหน่งทางการเมือง ทำให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ รองหัวหน้าพรรคพลังประชาชนและน้องเขย พ.ต.ท.ทักษิณได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี ส่วนอริสมันต์ได้รับตำแหน่งใหม่ในฐานะที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล) รัฐบาลนายสมชายอยู่ได้ไม่นานพรรคพลังประชาชนก็ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยยุบพรรค จากคดีซื้อเสียง ทำให้กรรมการบริหารพรรคถูกตัดสิทธิทางการเมือง 5 ปี และเกิดการเปลี่ยนขั้วทางการเมือง เมื่ออดีตพรรคร่วมรัฐบาลหันมาสนับสนุนพรรคประชาธิปัตย์เป็นรัฐบาลภายใต้การนำของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สร้างความไม่พอใจให้กลับกลุ่ม นปช. หรือกลุ่มคนเสื้อแดง ที่แสดงออกด้วยการจัดการชุมนุมต่อต้านรัฐบาลใหม่อย่างต่อเนื่อง

การชุมนุมของกลุ่ม นปช.ในการต่อต้านรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ดำเนินมาถึงช่วงเดือนเมษายน 2552 ก็เกิดเหตุรุนแรงขึ้น เมื่อรัฐบาลได้จัดประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนกับคู่ร่วมเจรจาขึ้นที่พัทยา จ.ชลบุรี กลุ่ม นปช.ซึ่งมีอริสมันต์เป็นแกนนำได้เดินทางเข้ายื่นหนังสือกับตัวแทนอาเซียน แต่เกิดการปะทะกับกลุ่มคนเสื้อน้ำเงินที่ไม่เห็นด้วยกับการชุมนุมของกลุ่ม นปช. จนเหตุการณ์บานปลาย และอริสมันต์ได้นำผู้ร่วมชุมนุมบุกเข้าในสถานที่ประชุมจนทำให้ผู้นำของชาติสมาชิกและคู่เจรจาเสี่ยงต่ออันตรายในชีวิต รัฐบาลในฐานะเจ้าภาพต้องเลื่อนการประชุมออกไปไม่มีกำหนด พร้อมกับประกาศใช้กฎหมายฉุกเฉิน เพื่อควบคุมสถานการณ์แต่กลุ่มผู้ชุมนุมกลับตอบโต้ด้วยความรุนแรง จนเกิดเหตุการณ์สงกรานต์เลือดที่กรุงเทพฯ มีการบุกเข้าทำร้ายขบวนรถของนายกรัฐมนตรีและเลขาธิการนายกฯ การเผาทำลายทรัพย์สินของทางราชการและเอกชน

ขณะที่อริสมันต์ก็ถูกตำรวจจับกุมตัวที่บ้านพักย่านตลิ่งชัน ขณะพยายามปีนหนีออกหน้าต่าง และถูกควบคุมด้วยเฮลิคอปเตอร์ไปยังจังหวัดราชบุรี แต่ต่อมาศาลอนุมัติให้ประกันตัวไป และเจ้าตัวยังคงเคลื่อนไหวนับไล่รัฐบาลเรื่อยมา

จนกระทั่ง ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษายึดทรัพย์ 4.6 หมื่นล้านบาทของ พ.ต.ท.ทักษิณ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 ทำให้กลุ่ม นปช.เพิ่มมาตรการตอบโต้รัฐบาล ด้วยการชุมนุมใหญ่เพื่อหวังโค่นล้มรัฐบาลให้ได้ก่อนสงกรานต์ที่จะถึงนี้การชุมนุมดำเนินมาติดต่อกันหลายสัปดาห์ แกนนำและกลุ่มผู้ชุมนุมได้เพิ่มมาตรการกดดันรัฐบาลขึ้นเรื่อยๆ โดยมีข้อเสนอให้ยุบสภาฯ ภายใน 15 วัน แต่ฝ่ายรัฐบาลเห็นว่าการยื่นข้อเสนอในครั้งนี้มีเหตุผลซ่อนเร้นและไม่มีหลักประกันว่าจะไม่มีการชุมนุมอีกหลังการเลือกตั้ง รัฐบาลจึงเสนอเงื่อนไขแก้รัฐธรรมนูญและยุบสภาฯ ใน 9 เดือน ซึ่งทั้งสองฝ่ายเห็นไม่ตรงกัน

ทางกลุ่ม นปช.จึงใช้ยุทธวิธีดาวกระจายไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลไม่สามารถบริหารประเทศได้ในสถานการณ์เช่นนี้ อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวและการปราศรัยของกลุ่ม นปช.หรือกลุ่มคนเสื้อแดงในบางครั้งก็เกิดเหตุวุ่นวายสร้างผลเสียในแง่ลบ จนทำให้สังคมมองว่า เป็นการใช้สิทธิเกินกว่ากฎหมายกำหนด แต่แกนนำหลักมักจะให้สัมภาษณ์ว่า เป็นฝีมือของแดงเทียมหรือแดงปลอม หรือบางครั้งก็อ้างว่าเป็นฝ่ายรัฐบาลที่สร้างสถานการณ์ หรือไม่ก็มือที่สามแต่กับเหตุการณ์ที่อริสมันต์และกลุ่มฮาร์ดคอร์อย่าง สุพร อัตถาวงศ์, ขวัญชัย ไพรพนา และพายัพ ปั้นเกตุ นำผู้ร่วมชุมนุมไปกดดันรัฐบาลตามสถานที่ต่างๆ โดยปราศรัยยั่วยุด้วยถ้อยคำหยาบคาย บิดเบือนข้อเท็จจริง เพื่อให้เกิดความปั่นป่วน และบางครั้งก็ประกาศจัดตั้งกองกำลังไล่ล่าบุคคลผู้มีอำนาจในรัฐบาล ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวที่เกินขอบเขตที่กฎหมายกำหนด

โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ กกต.และที่รัฐสภาที่ผ่านมา แล้วแกนนำหลักของกลุ่ม นปช.จะปฏิเสธว่าคนพวกนี้เป็นแดงเทียมอีกหรือไม่ ขณะเดียวกัน ฝ่ายรัฐเอง ถึงเวลาหรือยังที่จะบังคับใช้กฎหมายกับคนพวกนี้ เพื่อจำกัดสิทธิไว้ไม่กระทำการจนอาจนำไม่สู่ความรุนแรงเหมือนเช่นอดีตก็เป็นได้ล่าสุด หลังจากนายอภิสิทธิ์ นายกรัฐมนตรีเสนอแผนปรองดอง 5 ข้อ เพื่อให้สถานการณ์คลี่คลายลง โดยแลกกับการยุบสภาฯ เลือกตั้งใหม่ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 และให้กลุ่ม นปช.ยุติการชุมนุม ช่วงแรกดูเหมือนว่าจะได้รับการตอบรับจากแกนนำสายพิราบ แต่แกนนำสายเหยี่ยวอย่างเสธ.แดง "พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล" กลับไม่เห็นด้วย แล้วยังประกาศจัดตั้งแกนนำ นปช.รุ่น 2 ขึ้นมา โดยหนึ่งในนั้นมีชื่ออริสมันต์ รวมอยู่ด้วยเมื่อแผนปรองดองถูกปัดอย่างไม่เป็นท่า

ท่ามกลางกระแสข่าวความขัดแย้งของแกนนำ นปช.ที่ฝ่ายหนึ่งอยากยุติการชุมนุม แต่อีกฝ่ายอยากเดินหน้าโค่ล้มรัฐบาลต่อไป ทำให้นายกรัฐมนตรีต้องประกาศยุติการเจรจากับแกนนำ และเดินหน้าแผนกดดันเต็มรูปแบบเพื่อให้การชุมนุมยุติลงก่อนวันที่ 15 พ.ค.ฝ่ายรัฐบาลเริ่มจากการตัดสาธารณูปโภคทั้ง ตัดน้ำ ตัดไฟ ตัดคลื่นโทรศัพท์ งดให้บริการขนส่งมวลชนรอบบริเวณสถานที่ชุมนุม พร้อมทั้งเคลื่อนกำลังเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจเข้าโอบล้อมพื้นที่รอบย่านราชประสงค์ในช่วงค่ำของวันที่ 13 พฤษภาคม 2553 ขณะที่แกนนำฝ่าย นปช.ก็ประกาศชุมนุมยาวและจะต่อสู้กับรัฐบาลโดยใช้มือเปล่า ขณะที่อริสมันต์ก็ประกาศจะจับมือกับ เสธ.แดง เพื่อสู้กับฝ่ายรัฐ

อย่างไรก็ตาม ระหว่างให้สัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวต่างประเทศในช่วงค่ำวันดังกล่าว เสธ.แดงก็ถูกยิงที่ศรีษะอาการสาหัส ต้องเข้ารับการผ่าตัดโดยด่วน ขณะที่การชุมนุมของกลุ่ม นปช.ก็ยังดำเนินต่อไป ท่ามกลางความตึงเครียดเมื่อแกนนำประกาศให้ผู้ร่วมชุมนุมเตรียมพร้อมกับการสลายการชุมนุมขณะที่ความเคลื่อนไหวของแกนนำสายฮาร์ดคอร์อย่างอริสมันต์และผองเพื่อน ยังไม่มีรายงานว่าจะไปในทิศทางใด เพราะเมื่อแม่ทัพอย่าง เสธ.แดงถูกยิง แล้วเบอร์รองอย่าง "กี้ร์" จะกล้ายืนหยัดสู้ต่อไปหรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องตาม

นี่คือประวัติความเป็นมาและพฤติกรรมห่ามๆ ของ “กี้ร์” อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ที่แม้บางคนจะมองว่าเป็นพวกไร้ค่าไร้ราคา ที่อยากดัง อยากโก้ ตามประสาดารานักร้องตกอับที่หวังสร้างกระแสให้กับตัวเอง หากแต่ผลกระทบจากการกระทำของเขา อาจทำให้สังคมไทยต้องเข้าสู่กลียุคเป็นได้

ปัจจุบัน (21 พ.ค.2553) รัฐบาล โดย ศอฉ. ได้ควบคุมสถานการณ์การชุมุนมและการก่อการร้ายไว้ได้แล้ว แกนนำกลุ่มคนเสื้อแดงบางส่วนเข้ามอบตัวแล้วเมื่อ 19 พ.ค.2553 และบางส่วนได้หลบหนีไป ซึ่งมี นายอริสมันต์ฯ ก็เป็นแกนนำคนหนึ่งที่ไม่ยอมมอบตัว และหลบหนีการจับกุม กระแสข่าวแจ้งว่าอาจจะหนีไปยังประเทศกัมพูชา

ที่มา :
ข้อมูล : ห้องสมุดออนไลน์. (2553).พลิกปูม "อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง" ว่าที่แกนนำรุ่น 2 ของเสธ.แดง. My First Info.com . [Online]. Available :https://politic.myfirstinfo.com/viewnews.asp?newsid=99908 . [2553. พฤษภาคม 17 ].
ภาพ
-http://hatyainai.files.wordpress.com/2010/04/red21.jpeg
-http://3.bp.blogspot.com/_dMpI2XX8YYY/S8fyW6pm-CI/AAAAAAAADk0/ybDOIPy0VDw/s400/capt.aa11adfeed4f44f3b9815a9b827c4879-aa11adfeed4f44f3b9815a9b827c4879-0.jpg
-http://nakkhaothai.com/admin/hotnews/140.jpg
-http://siamreview.net/img/P772420112.jpg
-http://www.news.thai2ads.com/images/all-image/imagenews/News_17055820100314.jpg

เสธ.แดง-พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล..คนราชบุรี..ถูกปลิดชีพ

2010-05-17T17:19:00.039+07:00

เมื่อค่ำวันที่ 13 พฤษภาคม 2553 ในช่วงระหว่างการชุมนุมของ นปช.(กลุ่มเสื้อแดง) บริเวณแยกศาลาแดง กรุงเทพฯ พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือที่เรียกทั่วไปว่า เสธ.แดง ได้ถูกซุ่มยิงและเสียชีวิตในเวลาต่อมา..ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่หลายฝ่ายให้ความสนใจ ระคนกับความสงสัยว่าใครเป็นผู้บงการสั่งฆ่า เสธ.แดง และในฐานะที่ พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล เป็นคนจังหวัดราชบุรี ผู้จัดทำจึงได้นำเรื่องราวของ เสธ.แดง มาบันทึกไว้ ณ ที่นี้ เพื่อเก็บไว้ให้ชาวราชบุรีรุ่นต่อๆ ไป ได้ศึกษาและเป็นอุทาหรณ์ โดยข้อความที่จะขียนต่อไปนี้ ผู้จัดทำได้คัดลอกมาจาก ห้องสมุดออนไลน์ ของ My First Info.com ซึ่งขอขอบคุณผู้ที่เขียนและเจ้าของ ไว้ ณ โอกาสนี้ด้วย..

"จากคำพูด และพฤติกรรมเชิงข่มขู่ หรือขับไล่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ระหว่างที่ชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ จนมีเหตุใช้อาวุธสงครามยิงเข้าใส่พื้นที่ชุมนุมและสถานีโทรทัศน์เอเอสทีวี มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก แต่เจ้าหน้าที่ผู้ที่เกี่ยวข้องยังไม่สามารถจับกุมตัวผู้ลงมือได้ แม้ว่าอำนาจรัฐจะเปลี่ยนขั้วจากพรรคพลังประชาชนมาอยู่กับพรรคประชาธิปัตย์แล้วก็ตาม

การใช้อาวุธสงครามเข้ามาปฏิบัติการในเมืองหลวง ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เพราะหลังพันธมิตรฯ ยุติการชุมนุม ก็เกิดเหตุลอบสังหารนายสนธิ ลิ้มทองกุล หนึ่งใน 5 แกนนำพันธมิตร แต่เจ้าหน้าที่ทำได้เพียงออกหมายจับคนในเครื่องแบบที่เป็นทั้งทหารและตำรวจ โดยไม่สามารถจับกุมตัวมาฟ้องศาลได้

กระทั่ง เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2553 ก็ปรากฏข่าวว่า คนร้ายไม่ทราบจำนวนท้าทายอำนาจรัฐด้วยการใช้เครื่องยิงลูกระเบิดชนิด M79 ยิงเข้าใส่ห้องทำงานชั้น 6 ภายในกองบัญชาการกองทัพบก ของ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก ซึ่งถือเป็นการตบหน้า ผบ.ทบ.อย่างเจ็บแสบ

ว่ากันว่า กว่าข่าวชิ้นนี้จะปรากฏออกมาทางสื่อมวลชนก็ใช้เวลาหลายวัน เนื่องจากมีการประเมินว่า เหตุเกิดในราวตี 3 ของวันที่ 14 มกราคม และเมื่อสื่อถามผู้ที่เกี่ยวข้อง ต่างก็พยายามบ่ายเบี่ยงไม่ให้ความเห็นที่แน่ชัด

ต่อมา เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2553 เจ้าหน้าที่ก็นำกำลังเข้าตรวจค้นบ้านพักของ พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือ "เสธ.แดง" ซึ่งถูก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ลงนามในคำสั่งพักราชการ ก่อนวันเกิดเหตุเพียงหนึ่งวัน และเสธ.แดง คนนี้ ก็เคยสัมภาษณ์ทำนองข่มขู่ พล.อ.อนุพงษ์ หลายครั้งว่าให้ระวังตัวให้ดี อย่าออกมานอก บก.ทบ. ปรากฏว่าพบอาวุธสงครามจำนวนมาก และได้ควบคุมนายทหารคนสนิท พลทหารและคนเฝ้าบ้าน รวม 3 คน ฝากครั้งโดยคัดค้านการประกันตัว ขณะที่ เสธ.แดง ถูกออกหมายจับในเวลาต่อมา

กระทั่งล่าสุด ประกาศเป็นสายตรงของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร (อดีตนายกรัฐมนตรี) และจัดตั้งแกนนำ นปช.รุ่น 2 หากแกนนำอย่างสามเกลอยอมรับแผนปรองดองของรัฐบาลและยุติการชุมนุม จนมาถูกยิงอาการสาหัส ขณะให้สัมภาษณ์สื่อต่างประเทศ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2553

บทบาทของ เสธ.แดง ในช่วงที่ผ่านมา เป็นเรื่องที่น่าศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของนายทหารในราชการ ที่เอาตัวเข้ารับใช้ฝ่ายการเมืองอย่างชัดเจนว่า สนับสนุนฝ่ายไหน รักฝ่ายไหน หรือขัดแย้งกับฝ่ายไหน ซึ่งกลายเป็นประเด็นที่ทำให้สังคมต้องตั้งคำถามกับพฤติกรรมของ เสธ.คนดัง ผู้นี้ว่า เป็นนายทหารนอกรีต หรือไม่?

เรื่องราวต่อไปนี้ เป็นข้อมูลเกี่ยวกับ เสธ.แดง ในทางการเมืองระยะ 10 ปี ที่ผ่านมา เมื่อท่านอ่านแล้ว โปรดวิเคราะห์กันเองว่าเหมาะสมหรือไม่เพียงใด ที่นายทหารในราชการเข้ามายุ่งเกี่ยวการเมือง โดยละเลยต่อหน้าที่หลักในการปกป้องประเทศ

พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือที่สังคมรู้จักในนาม "เสธ.แดง" เป็นชาวโพธาราม จ.ราชบุรี เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2494 ปู่เป็นชาวมอญย่านวัดขนอน โพธาราม บิดาเป็นอดีตทหารช่างชื่อ ร.อ.สนิท สวัสดิผล

เสธ.แดง จบประถมศึกษาและมัธยมจากโรงเรียนโพธาราม ด้วยความฝันที่อยากจะเป็นทหาร จึงเดินทางเข้ากรุงเทพฯ มาเรียนต่อที่โรงเรียนศรีวิกรม์ ย่านสุขุมวิท แล้วเรียนกวดวิชา ที่โรงเรียนอโนชา ย่านนางเลิ้ง ทำให้รู้จักเพื่อนใหม่ชื่อ "ไอซ์" หรือ พล.อ.ไตรรงค์ อินทรทัต ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก นายทหารคนดังแห่งเตรียมทหารรุ่น 10 ทำให้สนิทสนมกันตั้งแต่นั้นมา แม้ว่า เสธ.แดง จะเป็นรุ่นน้องเพราะสอบเข้าเตรียมทหารได้ทีหลัง คือ รุ่น 11 และเป็นนักเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 22

หลังเรียนจบประดับยศ ร้อยตรี รับตำแหน่ง ผู้บังคับหมวดกองร้อยทหารม้ายานเกาะ ค่ายอิงคยุทธบริหาร จังหวัดปัตตานี จากนั้นทำงานใกล้ชิดกับ พล.ต.มนูญ รูปขจร หรือ มนูญกฤต รูปขจร อดีตนายทหารคนดัง แห่ง จปร.รุ่น 7

ในช่วงรัฐบาลชวน 1 ติดตามทำงานให้กับ พล.ต.สมบัติ รอดโพธิ์ทอง รมช.กลาโหม และ พล.อ.อาทิตย์ กำลังเอก จากนั้นในปี 2538 ตกเป็นผู้ต้องหาทำร้ายร่างกาย น.ท.วิชา เนินลพ ผู้อำนวยการกองบริหาร การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ได้รับบาดเจ็บสาหัส ต่อมาพนักงานสอบสวนได้ส่งสำนวนให้อัยการ ก่อนที่อัยการมีความเห็นสั่งฟ้องตั้งแต่ในปี 2540 แต่ไม่สามารถนำตัวผู้ต้องหามาสั่งฟ้องได้ เนื่องจากผู้ต้องหาอ้างว่าติดราชการมาตลอด กระทั่งถูกจับในปี 2545 จนเป็นฉนวนความขัดแย้งระหว่างทหารกับตำรวจ โดยเฉพาะ พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ ผบ.ตร.ในเวลาต่อมา

ปี 2539 เป็นโจทก์ยื่นฟ้อง พล.ต.ต.ทวิชน์ กาญจนภรณ์ ผู้บังคับการประจำสำนักงานตำรวจแห่งชาติ อดีตผู้กำกับการสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง และนายชาติสง่า โมฬีชาติ อดีตผู้ตรวจการกระทรวงมหาดไทย เป็นจำเลยต่อศาลอาญา ฐานเป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ กรณีออกหมายจับ เสธ.แดง ในคดีทำร้ายร่างกาย น.ท.วิชา อดีต ผู้อำนวยการกองบริหาร การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย

ปี 2540 นายไตรรงค์ สุวรรณคิรี ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และ รมว.แรงงาน ขอตัวมาช่วยงาน พร้อมกับนายทหารประทวนอีก 5 นาย เพื่อช่วยแก้ปัญหาแรงงานต่างด้าว แต่มีชื่อปรากฏในข่าวคุกคามหนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ที่โจมตีพฤติกรรมของรัฐบาลชวน 2

ปี 2542 ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก แต่กลางปี 2544 ถูกร้องเรียนว่าไปข่มขู่ชาวบ้านใน จ.กาญจนบุรี ไม่ให้สนับสนุน นายประชา โพธิพิพิธ หรือ กำนันเซี๊ยะ ผู้สมัคร ส.ส.เขต 5 พรรคประชาธิปัตย์ เพื่อช่วยเหลือ พล.ต.ศรชัย มนตริวัต ผู้สมัคร ส.ส.เขต 5 จ.กาญจนบุรี พรรคความหวังใหม่ แต่บางกระแสอ้างว่า ได้รับคำสั่งจาก พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ให้ไปเก็บข้อมูลกรณี พ.ต.สมจิตร ศรีกรด หรือ "ผู้พันกรด" คนสนิทของ พล.อ.ชวลิต และฐานเสียงของ พล.ต.ศรชัย ถูกยิงตายที่ จ.กาญจนบุรี จนกระทั่งได้ข้อมูลว่า มีตำรวจเข้าไปเกี่ยวข้องและคดีก็ไม่คืบ ทำให้ เสธ.แดง ไม่พอใจ พล.อ.สันต์ ในฐานะ ผบ.ตร.เข้าไปอีก

19 กันยาน 2545 เสธ.แดง ถูกจับกุมตัวตามหมายจับ สน.ดอนเมือง ในข้อหาใช้อาวุธปืนทำร้าย พ.ต.ต.ธีระเดช ธรรมสุขี กับพวก นำโดย พ.ต.อ.ปรีชา ธิมามนตรี ผู้กำกับการตำรวจนครบาล 2, พ.ต.ท.สวัสดิ์ เปี่ยมมนัส สารวัตรประจำกองบังคับการตำรวจนครบาล 2 และ ร.ต.อ.ฤทธิรุจ เขมวนิช รองสารวัตรประจำกองบังคับการตำรวจนครบาล 2 พร้อมเจ้าหน้าที่ 30 คน ซึ่งต่อมา วันที่ 9 เมษายน 2546 เสธ.แดง ฟ้องกลับนายตำรวจทั้ง 3 คน แจ้งข้อความอันเป็นเท็จในความผิดทางอาญาที่ทำให้ เสธ.แดง เสียหาย

ปี 2546 เป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศ ในกรณีรื้อบาร์เบียร์ ย่านสุขุมวิท และถูก พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ ผบ.ตร.ฟ้องเรียกค่าเสียหาย ที่กล่าวหาว่า พล.ต.อ.สันต์ มีพฤติกรรมไม่โปร่งใสในการทำสำนวนคดีรื้อถอนบาร์เบียร์ มีพฤติการณ์ช่วยเหลือ ชูวิทย์ กมลวิศิษฐ์ จนถูกศาลพิพากษาให้ชดใช้เงินจำนวน 20 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ย 7.5% ต่อปีมาแล้ว

กลางดึกวันที่ 30 กรกฏาคม 2546 โดนคอมมานโดกองปราบปรามบุกจับกุมพร้อมลูกน้องอีก 2 คน ที่โรงแรมดิเอมเมอรัลด์ ถ.รัชดาภิเษก ข้อหาพกพาอาวุธปืนในที่สาธารณะ มียุทธภัณฑ์ไว้ในครอบครอง และขัดขืนการจับกุมของเจ้าหน้าที่ นำตัวไปควบคุมที่กองพันสารวัตรทหารที่ 11 มณฑลมหารบกที่ 11 ก่อนที่จะนำตัวขึ้นศาลทหารเพื่อพิจารณาขอฝากขัง แต่หลุดมาได้ และเจ้าตัวได้แก้ลำ ผบ.ตร.ด้วยการรวบรวมรายชื่อประชาชน 50,000 ชื่อ เพื่อยื่นถอดถอน พล.ต.อ.สันต์ ออกจากตำแหน่ง

ปี 2547 เมื่อเกิดเหตุปล้นปืนกองทัพภาค 4 ในภาคใต้ ถูกส่งตัวไปช่วยงาน พล.อ.พัลลภ ปิ่นมณี ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) ฝ่ายความมั่นคง และรอง ผอ.รมน. แต่ต่อมาเกิดการขัดแย้งกัน จึงไปทำงานใกล้ชิดกับ พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร ผบ.ทบ.ในขณะนั้น

อย่างไรก็ตาม จากการลงพื้นที่ภาคใต้ได้ระยะหนึ่ง เสธ.แดง ได้ออกมาระบุว่า ปืนที่ถูกปล้นถูกส่งออกนอกประเทศ โดยมีเป้าหมายที่ จังหวัดอาเจาะห์ ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีกลุ่มเคเอ็มเอ็ม ร่วมในการปล้นครั้งนี้ด้วย สวนทางกับ พล.ต.อ.สันต์ คู่ปรับเก่า ที่เห็นว่าน่าจะเป็นฝีมือของพวกเรียกร้องค่าคุ้มครอง

20 กุมภาพันธ์ 2549 ศาลยกฟ้องในคดีทำร้ายร่างกาย น.ท.วิชา เนินลพ (จากเหตุเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2538 ถึงขั้นอาการเข่าซ้ายหักและเป็นบาดแผลหลายแห่ง)

ปี 2549 มีเรื่องกับ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส สมัยเป็นจเรตำรวจ จนถูก พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ ฟ้องร้อง กรณีให้สัมภาษณ์ว่า พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เกี่ยวข้องกับบ่อนพนันลอยฟ้าย่านปิ่นเกล้า ได้รับประโยชน์จากบ่อน และอ้างว่า พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ ไม่พอใจตน เพราะไปช่วยคดีให้นายสุกิจ พูนศรีเกษม ทนายความของบ่อน ซึ่งขวางเจตนาของ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ ที่ต้องการให้นักพนันให้ปากคำปรักปรำนายไพจิตร ธรรมโรจน์พินิจ หรือ "ปอ ประตูน้ำ" เพื่อดำเนินคดียึดทรัพย์ จนกระทั่งถูกศาลพิพากษาจำคุก 3 เดือน ปรับ 10,000 บาท และโทษจำคุกรอลงอาญา 3 ปี เมื่อ 22 สิงหาคม 2550

นอกจากนี้ ยังถูก พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ ฟ้องร้องอีก 29 คดี และสั่งปิดเว็บไซต์ เสธ.แดงดอทคอม ห้ามเสธ.แดง ให้สัมภาษณ์สื่อ แต่งชุดพรางเข้าฟังพิจารณคดี และห้ามพกปืนมาศาล

ต่อมา เสธ.แดง ได้ยื่นจดทะเบียนพรรคการเมืองชื่อ "พรรคเสธแดง" เพื่อตรวจสอบการทำหน้าที่ของตำรวจ โดยเฉพาะ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรักษาการ ผบ.ตร. เพราะเห็นว่าการทำงานของตำรวจมีอำนาจแบบเบ็ดเสร็จ ทั้งสืบสวนสอบสวน เขียนสำนวน หากไม่มีความสมบูรณ์และไม่มีความเป็นธรรม ก็จะทำให้เกิดความเสียหายตามมา แต่ถูก กกต.ไม่รับจดแจ้งจัดตั้งพรรค

จนกระทั่งมาประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2551 ที่ผ่านมา โดยใช้ชื่อพรรคว่า "พรรคขัตติยะธรรม" มีชื่อย่อว่า "ขตธ."สำนักงานใหญ่อยู่เลขที่ 234 ถ.รัชดาภิเษก แขวงและเขตห้วยขวาง กทม. มี ว่าที่ ร.ต.สุรภัศ จันทิมา อายุ 26 ปี เป็นหัวหน้าพรรค นายอธิปรัฐ กาญจนสุวรรณ เป็น เลขาธิการพรรค และมีกรรมการบริหารพรรค 18 คน ส่วน พล.ต.ขัตติยะ เป็นเพียงสมาชิกพรรค เท่านั้น โลโก้พรรคเป็นรูป เสธ.แดง ในชุดนักรบพระเจ้าตาก ขี่ม้าขาวมือขวาถือดาบ มุมขวาของโลโก้เป็นรูปธงชาติไทย ด้านล่างมีข้อความเขียนด้วยตัวอักษรสีดำว่า "พรรคขัตติยะธรรม" บนพื้นสีแดง มีนโยบาย "คิดได้ พูดได้ แต่ทำไม่ได้"

ส่วนข้อบังคับพรรคกำหนดว่า 1.หัวหน้าพรรคถูกเสมอ 2.ถ้าคิดว่าหัวหน้าพรรคทำไม่ถูก ให้กลับไปอ่านข้อ 1 ใหม่ 3.ให้ปฎิบัติตามข้อ 1 และข้อ 2 โดยเคร่งครัด เป้าหมายเข้าไปแก้กฏหมายจับกุมคุมขังที่เห็นว่าปัจจุบันไม่เป็นธรรม

บทบาทในช่วงหลังที่การเมืองเกิดความขัดแย้งอย่างหนักระหว่างกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กับรัฐบาลพลังประชาชน ซึ่งมีกลุ่ม นปช.สนับสนุน เสธ.แดง มีชื่อเป็นข่าวว่า ไปฝึกกองกำลังนักรบพระเจ้าตาก ที่สนามหลวง จนกระทั่งเกิดการเคลื่อขบวนมาปะทะกับกลุ่มพันธมิตรฯ ในช่วงดึกของวันที่ 1 ถึงเช้ามืดวันที่ 2 กันยายน 2551 มีผู้เสียชีวิต 1 คนและบาดเจ็บจำนวนมาก

นอกจากนี้ ยังให้สัมภาษณ์เชิงข่มขู่ผู้ชุมนุมกลุ่มพันธมิตรฯ ให้ออกจากทำเนียบรัฐบาล ไม่เช่นนั้นจะถูกตอบโต้จากฝ่ายตรงข้ามซึ่งไม่พอใจกลุ่มพันธมิตรฯ จนในระยะ 2-3 เดือนที่ผ่านมา ได้เกิดเหตุระเบิดบ่อยครั้งในพื้นที่ชุมนุมของพันธมิตรฯ มีผู้บาดเจ็บจำนวนมากและเสียชีวิตแล้ว 1 คนในช่วงดึกของวันที่ 20 พฤศจิกายน 2551

ทำให้ฝ่ายที่ถูกกระทำ โดยเฉพาะแนวร่วมพันธมิตรฯ ต่างเพ่งเล็งมาที่ "เสธ.แดง" เจ้าของวลี "หากพันธมิตรฯ ยังไม่หยุด อนาคตอาจถูกซุ่มโจมตีด้วย อาร์พีจี และ ค.60 และ M.79 และจะต้องมีกลุ่มรักษาความปลอดภัยพันธมิตรฯ ตายทุกวัน" (30 ต.ค.51)

ปลายปี 2551 พันธมิตรฯ ประกาศยุติการชุมนุม เมื่อพรรคพลังประชาชน พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรค พร้อมตัดสิทธิทางการเมืองกรรมการบริหารพรรค 109 คน เป็นผลให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีขณะนั้น ต้องพ้นจากตำแหน่ง การเมืองเข้าสู่ภาวะสูญญากาศ ส.ส.จาก 3 พรรค นั้น ต้องหาสังกัดใหม่ เกิดข่าวลือขึ้นมากมายเกี่ยวกับการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองของพรรคร่วมรัฐบาลที่จะหันมาสนับสนุนพรรคประชาธิปัตย์ของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ให้เป็นรัฐบาล

สุดท้ายแล้ว ส.ส.กลุ่มเพื่อนเนวิน จากอดีตพรรคพลังประชาชนและพรรคร่วมรัฐบาล ก็หันมายกมือสนับสนุนให้นายอภิสิทธิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ตามคาด สร้างความไม่พอใจให้พรรคเพื่อไทย (ส.ส.จากพลังประชาชนส่วนใหญ่ย้ายเข้าพรรคนี้) และกลุ่มมวลชนที่สนับสนุน จนเกิดการประท้วงขับไล่รัฐบาล พร้อมล้มการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนที่พัทยา กระทั่งนำไปสู่เหตุการณ์เมษายนเลือดในปี 2552 ที่กลุ่มคนเสื้อแดงหรือกลุ่ม นปช. ก่อจลาจลเผาเมือง ป่วนเมือง จนนายกฯ ต้องประกาศใช้ พ.ร.ก.บริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน

ระหว่างนั้น นายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำพันธมิตรฯ ก็ถูกกลุ่มคนร้ายใช้อาวุธสงครามลอบถล่มยิง จนบาดเจ็บสาหัส แต่สุดท้ายก็ยังไม่สามารถจับตัวผู้ต้องหามาลงโทษได้ มีเพียงการออกหมายจับนายตำรวจและนายทหารในราชการ 3 เท่านั้น

ขณะที่บทบาท เสธ.แดง ในช่วงนั้น มีข่าวว่าได้เข้าไปสนับสนุนการฝึกฝนกองกำลังของการ์ดเสื้อแดง ภายใต้ชื่อ "นักรบพระเจ้าตาก" คอยดูแลความปลอดภัยให้กลุ่มผู้ชุมนุม แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจเท่าใดนัก มีเพียงการออกมาให้สัมภาษณ์เชิงข่มขู่ว่า จะมีกองกำลังไม่ทราบฝ่ายพร้อมโจมตีรัฐบาลอยู่เนืองๆ จนกระแสสังคมและสื่อมวลชน เริ่มกดดันให้ผู้บังคับบัญชา ตั้งกรรมการสอบสวนวินัยและอาญาทหารกับ เสธ.ดังคนนี้

"พล.อ.พัลลภ(ปิ่นมณี) เรียกตนไปพบ เพราะขณะนี้ ทหารพรานค่ายปักธงชัย ที่ถูกยุบ กำลังรวมตัวกันประมาณ 1,000 คน และเตรียมอาวุธหนักพร้อมรบ เพราะเห็นว่ารัฐบาลไม่มีความเป็นธรรมเกิดสองมาตรฐาน...ซึ่งอดีตทหารพรานเหล่านี้ จะออกมาแฝงเป็นการ์ดเสื้อแดง เวลามีม็อบเสื้อแดงจะแฝงตัวไป ดังนั้นขอเตือนว่า ทหารอย่าออกมาช่วงนี้ เพราะจะถูกทหารพรานที่มีอาวุธพร้อมรบออกมา อาจทำให้เกิดสงครามกลางเมืองได้ ที่สำคัญทหารพรานเหล่านี้ใช้อาร์พีจีเก่งกว่าทหารหลัก" พล.ต.ขัตติยะ ให้สัมภาษณ์ถึงกรณีเตรียมกองกำลังทหารพรานค่ายปักธงชัย ร่วมชุมนุมกับกลุ่มเสื้อแดง (2 ธ.ค.2552)

เมื่อถูกลุกไล่ เสธ.แดง ก็ออกมาให้สัมภาษณ์โจมตีผู้บังคับบัญชา คือ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผบ.ทบ. ตามสไตล์ถนัดเช่นกันว่า "ถ้าแกล้งกันส่วนตัวแบบนี้ ก็เป็นเรืองส่วนตัวแล้ว ก็ให้อยู่แต่ในกองทัพบกแล้วกัน "ป๊อก" ลืมเพื่อนแล้ว ลืมผู้ใต้บังคับบัญชา ถ้าทำอย่างนั้น ก็ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาผม กูทำอะไรให้มึง กูนี่แหละออกมาช่วยมึงคนเดียวทั้งกองทัพ มาใช้อำนาจมิชอบแบบนี้ ก็ให้อยู่แต่ในกองทัพบก อย่าออกมาก็แล้วกัน ไม่ได้ขู่นาย แต่ถ้าทำผมแบบนั้น ก็ไม่ใช่นายผม" (8 ธ.ค.2552)

อย่างไรก็ตาม จากพฤติกรรมที่ผ่านมา ทั้งการออกมาให้ข่าวกระทบต่อความมั่นคง การเดินทางออกนอกประเทศไปพบผู้นำกัมพูชา โดยไม่ได้รับอนุญาต และการให้สัมภาษณ์โจมตีผู้บังคับบัญชาบ่อยครั้ง ทำให้ เสธ.แดง ถูกสั่งพักราชการ และนำมาซึ่งเหตุการณ์คนร้ายไม่ทราบจำนวนใช้ M.79 ยิงถล่มห้องทำงาน พล.อ.อนุพงษ์ กลายเป็นข่าวใหญ่ในช่วงต้นปี 2553

หลังจากนั้นไม่นาน ตำรวจได้เข้าตรวจค้นบ้านพักของ เสธ.แดง พบอาวุธสงครามจำนวนมาก พร้อมคนใกล้ชิด 3 คน ที่ถูกควบคุมตัวไปสอบสวน ขณะที่ เสธ.แดง ซึ่งถูกออกหมายจับ มีข่าวว่า เจ้าตัวได้หนีลงใต้ไปหลบที่มาเลเซีย ก่อนจะออกมาปฏิเสธข้อกล่าวหา และว่าเป็นการจัดฉากของคนบางกลุ่มที่ไม่ถูกกับตน

"จะไปมอบตัวแน่นอน โดยจะเดินทางประมาณตี 3-4 เพราะเป็นยุทธศาสตร์ ถอยร่นแล้วค่อยรุกต่อ และมั่นใจว่าศาลจะให้ความเป็นธรรม ไม่ออกมหายจับผม เพราะผมไม่เคยคิดหนี หากจะรวบตัวสามารถทำได้ เพราะเดินทางไปที่ใดจะบอกจุดหมด อย่างเช่น วันที่ 25 มกราคม จะเดินทางไปพบคนเสื้อแดงที่ จ.สุโขทัย...ส่วนเรื่องเอ็ม 79 นั้น จะยิงกันเอง หรือใครยิงไม่ทราบ เพราะ ผบ.ทบ.มีคนจองกฐินหลายคน ทำให้กองทัพเสียเกียรติภูมิ จึงขอให้ พล.อ.อนุพงษ์ ออกคำสั่ง ให้กลับเข้ารับราชการภายในหนึ่งเดือน เพราะอีก 7 เดือนเมื่อเกษียณราชการไป แล้วจะมีคนตามกระทืบ ตั้งแต่หน้าบ้านไปยันหน้าปากซอย" เสธ.แดง ให้สัมภาษณ์ถึงการเข้ารับทราบข้อกล่าวหาต่อพนักงานสอบสวน ตามหมายเรียกภายในวันที่ 1 ก.พ.53 กรณีมีอาวุธสงครามในบ้านพัก ม.พัน.4 รอ.(25 ม.ค.2553)

แม้จะถูกดำเนินคดีในข้อหามีอาวุธสงครามไว้ในครอบครองและถูกสั่งพักราชการ แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถทำให้ เสธ.แดง ยุติบทบาทได้ โดยเจ้าตัวได้เดินทางไปพบ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่ดูไบ พร้อมกับกระแสข่าวว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ซึ่งอยู่เบื้องหลังการชุมนุมของ นปช.จะใช้บริการของกลุ่มฮาร์ดคอร์ ในการทวงคืนอำนาจให้กลับตนเอง โดยมี พล.อ.พัลลภ ปิ่นมณี กับ เสธ.แดง เป็นหนึ่งในตัวชูโรง

พอกลับมา พล.อ.พัลลภ ให้สัมภาษณ์เป็นเสียงเดียวกันถึงการจัดตั้งกองทัพประชาชน แต่ถูกกระแสสังคมต่อต้านอย่างหนัก ขณะที่ฝ่ายเดียวกันแกนนำ กลุ่ม นปช. อย่าง วีระ มุสิกพงศ์, จตุพร พรหมพันธุ์ ก็ไม่เห็นด้วย จนเกิดกระแสข่าวความขัดแย้งในกลุ่ม นปช. ที่ฝ่ายหนึ่งต้องการใช้ความรุนแรงในการขับไล่รัฐบาล ขณะที่อีกฝ่ายอยากใช้มวลชนกดดันไปเรื่อยๆ

ในที่สุด แกนนำ นปช.ก็ประกาศจะไม่ร่วมสังฆกรรมกับ เสธ.แดง เพราะมีข่าวว่า เสธ.แดงไปแอบอ้างชื่อ นปช.เปิดโรงเรียนฝึกอาวุธคนเสื้อแดงที่ จ.สกลนคร มุกดาหาร และศรีสะเกษ แต่เสธ.แดง ก็ไม่สนใจ และยังคงทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กลุ่ม นปช.ต่อไป

"ขอยืนยันเมือนเดิมว่า ยังไงกูก็ไม่ไปไหน ด่ายังไง กูก็ไม่โกรธ ถึงแม้มึงไม่เอากู แต่กูเอามึง กูจะขอเป็นกองทัพประชาชนรักษาความปลอดภัยให้กับประชาชนต่อไป และอย่าสำคัญตัวผิด สาเหตุที่ประชาชนรักเรา เพราะเราเป็นตัวแทนของ พ.ต.ท.ทักษิณ(ชินวัตร) ในการนำท่านกลับประเทศ...ส่วนนายจตุพรและแกนนำ นปช.จะเป็นผู้นำมวลชนต่อไป พร้อมที่จะทำตามคำสั่งของ นปช. ยืนยันว่าสนับสนุนแกนนำ นปช.เหมือนเดิม และจะไม่แย่งขึ้นมาเป็นแกนนำแทน เพราะตนไม่มีความสามารถที่จะเป็นได้ แค่เข้ามาคุมกองทัพประชาชนเท่านั้น" เสธ.แดง กล่าวถึงความขัดแย้งกับนายจุตพร พรหมพันธุ์ แกนนำกลุ่มเสื้อแดง เรื่องการจัดตั้งกองทัพประชาชน (8 ก.พ.2553)

"เมื่อทำงานใหญ่ ใจต้องใหญ่ อย่าหูเบา อย่าด่ากันเอง อย่ารบกันเอง ต้องรบกับข้าศึก ผมไม่เคยไป จ.ศรีสะเกษ สกลนคร แล้วจะไปฝึกกองกำลังเสื้อแดงได้อย่างไร ขอให้เข้าใจกันใหม่ เพราะมีอะไร นายณัฐวุฒิ ก็โทรศัพท์คุยกับผมก่อนที่จะไปร่วมแถลงข่าว เรื่องนี้ทำให้เกิดความแตกแยก แล้วอย่างนี้จะไปรบกับพวกอำมาตย์ได้อย่างไร...นายนพดล ปัทมะ ทนายความส่วนตัวของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี น่าจะรู้ตัวดี เพราะมีความสนิทกัน ขณะนี้นายนพดล กำลังทำตัวเหมือนลิโป้ในสามก๊ก เป็นพวกมนุษย์สามข้อ อยู่กับใครก็ฆ่าเขาหมด ตั้งแต่ พล.ต.มนูญกฤต รูปขจร นายชวน หลีกภัย และ พ.ต.ท.ทักษิณ อยู่กับใครคนนั้นตายหมด เราสนิทกันมาก แต่วันนี้ออกมาด่าตน ทำไมไม่โทรศัพท์ถามกันสักคำ ที่ผ่านมาได้ออกมาพูดช่วยนายนพดล เรื่อเขาพระวิหาร เมื่อครั้งเป็น รมว.ต่างประเทศ เมื่อเกิดเหตุตำรวจไปบุกบ้านพี่สาวก็เกิดใจเสาะ ถอดใจลาออกจากการเป็นรัฐมนตรี ทั้งที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ไว้วางใจมาก ทำให้รัฐบาลล่ม คนนี้คบไม่ได้อยู่กับ พล.ต.มนูญกฤต นายชวน ก็ไปหักหลังเขา แล้วมาอยู่กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ทำให้พังอีก" เสธ.แดง กล่าวถึงกรณีนายวีระ มุสิกพงศ์ นพ.เหวง โตจิราการ นายนพดล ปัทมะ แกนนำ นปช. ประกาศไม่ยอมเข้าร่วมสังฆกรรมและไม่รับผิดชอบต่อการกระทำของ เสธ.แดง โดยเฉพาะการแอบอ้างชื่อ นปช.เปิดโรงเรียนฝึกอาวุธคนเสื้อแดงที่ จ.สกลนคร มุกดาหาร และศรีสะเกษ (17 ก.พ.2553)

อย่างไรก็ตาม กระแสข่าวความขัดแย้งภายในกลุ่ม นปช.มิได้ทำให้สังคมเชื่อว่าเป็นความจริง เพราะในการชุมนุมใหญ่ของกลุ่ม นปช.ครั้งล่าสุด (มี.ค.2553-พ.ค.2553) เสธ.แดง ยังเข้าไปมีบทบาทในสถานที่ชุมนุมอย่างต่อเนื่อง โดยแกนนำแต่ละคนไม่ได้ห้ามปรามแต่อย่างใด มิหนำซ้ำ เสธ.แดง ยังตกเป็นหนึ่งในผู้ต้องหาร่วมกับแกนนำ นปช.คนอื่นๆ ที่ถูกกรมสอบสวนคดีพิเศษ หรือดีเอสไอ ออกหมายจับตามความผิดฝ่าฝืน พ.ร.ก.การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน และกระทำความผิดในข้อหาก่อการร้าย และต้องไปรายงานตัวในวันที่ 15 พฤษภาคม 2553

จากพฤติกรรมที่ผ่านมา เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2553 มีข่าวว่า พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้เสนอคำสั่งปลด พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือ เสธ.แดง ออกจากราชการแล้ว โดยหนังสือดังกล่าวได้เสนอถึง นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ทั้งนี้ นายอภิสิทธิ์ ได้เซ็นคำสั่งเห็นชอบกับคำสั่งปลดเสธ.แดง แล้ว โดยขณะนี้คำสั่งปลดออกจากราชการกำลังอยู่ในขั้นตอนการดำเนินการ

ล่าสุด นายอภิสิทธิ์ เสนอแผนปรองดอง 5 ข้อ เพื่อแลกกับการให้กลุ่ม นปช.ยุติการชุมุนม โดยหนึ่งในนั้นเสนอยุบสภาฯ ช่วงเดือนกันยายน และจะเลือกตั้งภายในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 ท่ามกลางกระแสข่าวความขัดแย้งของแกนนำ นปช.ที่มีความเห็นเป็น 2 ฝ่าย โดยฝ่ายที่ยึดแนวทางสันติอย่างนายวีระ, นพ.เหวง,นายก่อแก้ว และนายณัฐวุฒิ ต้องการยุติการชุมุนม ส่วนฝ่ายฮาร์ดคอร์อย่างนายอริสมันต์, นายสุพร,นายขวัญชัย รวมถึง เสธ.แดง ต้อวการให้ชุมนุมต่อไป จนทำให้แผนการปรองดองของนาบอภภิสิทธิ์ ต้องพับไป

ต่อมา ศูนย์อำนวยการในสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) ได้เพิ่มมาตรการกดดันให้กลลุ่ม นปช.ยุติการชุมนุม โดยสั่งตัดสาธารณูปโภค ทั้งไฟฟ้า น้ำประปา คลื่นโทรศัพท์ และการขนส่งมวลชน พร้อมได้เคลื่อนกำลังทหารเข้าโอบล้อมพื้นที่การชุมนุม ตั้งแต่ช่วงค่ำของวันที่ 13 พฤษภาคม 2553 และเสธ.แดง ถูกซุ่มยิงอาการสาหัส ขณะให้สัมภาษณ์สื่อต่างประเทศรายหนึ่ง ต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลหัวเฉียว ก่อนจะย้ายมาวชิรพยาบาล เพื่อเข้ารับการผ่าตัดสมอง ซึ่งภายหลังการผ่าตัดอาการของ เสธ.แดง มีแต่ทรงกับทรุด คณะแพทย์ได้ยื้อชีวิตจนถึงที่สุด

เบื้องต้นมีข่าวว่า เสธ.แดง ถูกยิง 2 นัด กระสุนเจาะเข้าศรีษะ 1 นัด ส่วนอีกนัดฝังอยู่ในเสื้อเกราะ มีการวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา ถึงกลุ่มที่สั่งปลิดชีพเสธ.แดง ในครั้งนี้ว่า เป็นไปได้ทั้งฝ่ายตรงข้าม ฝ่ายเดียวกัน หรือมือที่สาม เพราะในช่วงที่ผ่านมา ด้วยบุคลิกที่เป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา อาจทำให้หลายฝ่ายไม่พอใจ จนนำมาซึ่งการสั่งปลิดชีพ เสธ.คนดัง ผู้นี้

ล่าสุด หลังจากแพทย์เฝ้าดูอาการ เสธ.แดง มากว่า 5 วัน เมื่อช่วงสาย (เวลาประมาณ 09.20 น.) ของวันที่ 17 พฤษภาคม 2553 เสธ.แดง ได้เสียชีวิตแล้ว

นี่เป็นพฤติกรรมเสี้ยวหนึ่งของ เสธ.แดง นายทหารประจำการที่เลือกข้างทางการเมืองอย่างชัดเจน และจบชีวิตอย่างน่าเศร้าก่อนวัยอันควร เหลือเพียงเกียรติประวัติและบทบาทที่ฝากไว้ให้สังคมไทยได้จดจำว่า เขาผู้นี้เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีบทบาทในช่วงที่บ้านเมืองเกิดความแตกแยกมากที่สุดยุคหนึ่ง"

ประวัติเพิ่มเติม
พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล เป็นชาว อ.โพธารม จ.ราชบุรี
เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2494 เป็นบุตรของ ร.อ.สนิท สวัสดิผล และนางสอิ้ง สวัสดิผล มีพี่สาว 3 คน ตนเองเป็นผู้ชาย คนสุดท้อง
สมรสกับ นาวาเอก(พิเศษ) หญิง จันทรา สวัสดิผล (เสียชีวิตแล้ว) มีบุตรสาว 1 คน คือ น.ส.ขัตติยา สวัสดิผล ชื่อเล่น เดียร์ ปัจจุบันเป็นทนายความในสำนักกฏหมายเอกชน
การศึกษา : จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศรีวิกรม์ จบโรงเรียนเตรียมหทาร (ตท.11) ,จบจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (จปร.22) และจบโรงเรียนเสนธิการทหารบก ชุดที่ 63 ก่อนไปเรียนต่อ ปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษา ปี 2528 จบปริญญาโทคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) สำเร็จการศึกษาปี 2539 ปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม สำเร็จการศึกษาปี 2545 ปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง สำเร็จปีการศึกษา 2547 และจบปริญญาเอก สาขาบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยนอร์ธเทิร์น ฟิลิปปินส์ (University of Northern Philippines) ในปี 2551

พิธีศพ
-พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และโกศ 8 เหลี่ยมเพื่อบรรจุศพ ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร
-กำหนดสวดพระอภิธรรม 3 คืน ตั้งแต่วันที่ 17-19 พ.ค.2553 เวลา 18.30 น. ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร กทม.

เสธ.แดง ให้สัมภาษณ์ สื่อต่างประเทศ เมื่อ 11 เม.ย.2553
ที่มา : http://www.youtube.com/watch?v=inM3f07DlAg
เจ้าของ : samma0009

May 13, 2010 — ยิงเจาะกระโหลกเส ธ.แดง-สื่อต่างชาติชี้โดนสไนเปอร์เมื่อเวลาประมาณ 19.00 น.วันที่ 13 พฤษภาคม พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือ เสธ.แดงผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก ได้เดินออกมาจากแนวรั้วรักษาความปลอดภัยของการ์ดแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้าน เผด็จการแห่งชาติ(นปช.) บริเวณแยกศาลาแดง เพื่อให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวต่างประเทศ 4-5 คน อาทิ นายโทมัส ฟุลเลอร์ ผู้สื่อข่าวนิวยอร์คไทมส์ นายแดเนียล เชิร์ฟ ผู้สื่อข่าววิทยุเสียงอเมริกา(วีโอเอ) ซึ่งคาดว่าจะนัดหมายกันล่วงหน้าระหว่างให้สัมภาษณ์ได้เกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อจู่ๆ เสธ.แดง ล้มฟุบลงกับพื้น และมีบาดแผลที่บริเวณศรีษะ คาดว่า น่าจะถูกลอบยิงจากระยะไกล หลังจากนั้นการ์ด นปช.ได้นำตัวเสธ.แดง ขึ้นรถปิดอัพ ยี่ห้อโตโยต้า สีขาวนำส่งโรงพยาบาล(รพ.) หัวเฉียว โดยไม่ยอมนำส่งรพ.จุฬาฯที่อยู่บริเวณใกล้เคียงหลังจากนั้นก็เกิดเหตุเสียงดังคล้ายระเบิดขึ้นที่บริเวณรถไฟฟ้าบีที เอส สถานีศาลาแดง และที่บริเวณถนนพระราม 4 จำนวน 5 ลูก นอกจากนี้ยังมีเสียงปืนดังขึ้นหลายนัด ทำให้ที่ประชาชนและผู้ชุมนุมต่างวิ่งหนีตายโกลาหลนายเดเนียล เชิร์ฟ ผู้สื่อข่าววีโอเอ ระบุว่า เห็นเสธ.แดง ถูกยิง โดยมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นฝีมือของมือปืนซุ่มยิงหรือสไนเปอร์ ระหว่างที่อยู่ภายในพื้นที่ชุมนุม นายเชิร์ฟ ระบุว่าหลังจากเสธถูกยิง ก็มีเสียงปืนยิงต่อสู้และเสียงระเบิดเกิดขึ้นภายในพื้นที่ปิดล้อมของม็อบ ด้วยต่อมาสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นอ้างผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่า การซุ่มยิงพล.ต.ขัตติยะครั้งนี้น่าจะมาจากหลังคาของอาคารแห่งหนึ่งมุมสวน ลุมพินี ทั้งนี้ แดน ริเวอร์ส ผู้สื่อข่าวประจำกรุงเทพฯของซีเอ็นเอ็นระบุว่า เสธ.แดง ถือเป็นแกนนำของกลุ่มเสื้อแดงที่หัวรุนแรงมากที่สุด แข็งกร้าวมากที่สุดในบรรดาแกนนำด้วยกัน (วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เวลา 01:30:56 น. มติชนออนไลน์ )
ที่มา : http://www.youtube.com/watch?v=iMei-Jw6gw8
เจ้าของ : RedHeart2553

ที่มา :
ข้อมูล : ห้องสมุดออนไลน์. (2553).พลิกประวัติ "เสธแดง" พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล ก่อนถูดปลิดชีพ. My First Info.com. . [Online]. Available :https://politic.myfirstinfo.com/viewnews.asp?newsid=118114 . [2553. พฤษภาคม 17 ].
ภาพ :
-http://www.talkystory.com/imagelib/www.talkystory.com/022010/dc464b49886eb20.jpg
-http://www.tnews.co.th/html/picture/tnews_1267851471_6222.jpg
-http://www.bangkokbiznews.com/2008/11/06/thumb/309423_7195390lowthumb3bkk.jpg
-http://www.talkystory.com/imagelib/www.talkystory.com/112009/efc9eea7467aa97.jpg
-http://i174.photobucket.com/albums/w120/kittinunn/5510000148891.jpg
-http://www.reuters.com

ความพยายามในการกู้หัวรถจักร ใต้สะพานจุฬาลงกรณ์

2009-11-23T07:09:00.011+07:00

ในความพยายามที่จะกู้หัวรถจักร มีวัตถุประสงค์หลายประการในการที่จะกู้ขึ้นมา ดังนี้

หนังสือศาลากลางจังหวัดราชบุรี (2535) ระบุว่า เพื่อเป็นการรำลึกถึงบรรพบุรุษของไทยที่เคยร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรทำสงครามกับกองทัพญี่ปุ่น และเพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ทราบถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา

รายงานการประชุม เรื่อง หัวรถจักรไอน้ำ กล่าวถึง จุดประสงค์ที่ต้องการนำหัวรถจักรขึ้นมา (2540)
1. เป็นอนุสรณ์เตือนเยาวชนรุ่นหลังว่า ครั้งหนึ่ง ราชบุรีเคยมีผลกระทบต่อภัยสงครามและเป็นเส้นทางผ่านของญี่ปุ่น
2. นำไปเป็นโบราณวัตถุ เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ จ.ราชบุรี
3. สามารถให้เยาวชนและนักท่องเที่ยวได้ศึกษา

วัตถุประสงค์ เพื่อกู้หัวรถจักรไอน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ของกองทัพญี่ปุ่นขึ้นเหนือน้ำ เพื่อพัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของจังหวัดราชบุรี และใช้เรื่องราวปูมประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 2 ในพื้นที่จังหวัดราชบุรีเป็นเนื้อหาของการจัดการแสดง แสง สี เสียง ประกอบงานประจำจังหวัดราชบุรี (สืบสานประเพณีราชบุรีสู่สากล) (ชัยยุทธ เทพยสุวรรณ.2548)

ความพยายามที่จะกู้หัวรถจักร จากหลักฐานเริ่มแรกที่ค้นพบ เกิดจากความคิดของ ม.ร.ว.กำลูนเทพ เทวกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี ได้มีหนังสือไปถึง เจ้ากรมการทหารช่าง ลงวันที่ วันที่ 30 กันยายน 2535 จังหวัดเห็นสมควรที่จะมีการกู้หัวรถจักรไอน้ำ จึงขอให้ทางกรมการทหารช่างโปรดพิจารณาตรวจสอบและความเป็นไปได้ในการกู้หัวรถจักร (หนังสือศาลากลางจังหวัดราชบุรี . 2535)

หลังจากได้รับหนังสือ กรมการทหารช่าง ได้มอบหมายให้ กองพลทหารช่าง ดำเนินการสำรวจว่าอยู่ในขีดความสามารถของหน่วยหรือไม่ พร้อมให้เสนอแนะความเป็นไปได้ จากผลการสำรวจได้ข้อมูลจากผู้ที่เกี่ยวข้องหลายฝ่าย ทำให้มีข้อมูลเบื้องต้นในจำนวนหนึ่ง และมีแผนที่จะลงไปสำรวจเพิ่มเติมโดยใช้นักดำน้ำ ในระหว่างเดือน ธันวาคม 2535 ถึง มกราคม 2536 เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะของหัวรถจักร การทับถมของชั้นดิน ลักษณะของพื้นท้องน้ำ กระแสน้ำ และสิ่งแวดล้อมต่างๆ ใต้น้ำที่เกี่ยวข้อง จากนั้นเรื่องเงียบหายไป

จนกระทั่ง นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี ส.ส.ราชบุรี เขต 2 ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้ขออนุญาตเรียนเชิญ พลโทวิษณุ อุดมสรยุทธ เจ้ากรมการทหารช่าง เป็นประธานการประชุมเกี่ยวกับการดำเนินการนำหัวรถจักรไอน้ำ ที่จมอยู่บริเวณใต้สะพานรถไฟจุฬาลงกรณ์ขึ้นมาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ โดยเจ้ากรมการทหารช่างตอบรับเป็นประธาน โดยกำหนดการประชุมในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ.2540 เวลา 10.00 น. ณ ห้องประชุมยงใจยุทธ กองบัญชาการกรมการทหารช่าง โดยผู้เข้าร่วมการประชุมในวันนั้น ประกอบด้วยบุคคลสำคัญต่างๆ สรุป ได้แก่ (รายงานการประชุม เรื่อง หัวรถจักรไอน้ำ. 2540)
1. พลโทวิษณุ อุดมสรยุทธ เจ้ากรมการทหารช่าง
2. นายสุพจน์ โพธิ์ทองคำ รองผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี
3. นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.ราชบุรี เขต 2
4. พลตำรวจตรีจำลอง แสงทวีป ผู้บังคับการตำรวจภูธร จ.ราชบุรี
5. นางศมานันท์ เหล่าวณิชวิศิษฎ นายกเทศมนตรีเมืองราชบุรี
6. นาวาตรีอภิชัย คล้ายแก้ว เจ้าท่าภูมิภาค 3
7. นายสมศักดิ์ สุวรรณไพบูลย์ วิศวกร อำนวยศูนย์ที่สะพาน ฝ่ายการช่างโยธา
8. นายชัยสวัสดิ์ กิตติพรไพบูลย์ นายช่างแขวงการทาง จ.ราชบุรี
9. นายบำรุง บัวโสพิศ นายช่างหัวหน้าโครงการชลประทาน จ.ราชบุรี
10. นายมโณ กลีบทอง หัวหน้าพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ
11. พลตรีพินิจ ศุขสายชล เสนาธิการกรมการทหารช่าง
12. พลตรีบุญเลิศ ประทุมรัตน์ ผู้บัญชาการกองพลทหารช่าง
13. พันเอกสุจิต จิตต์รักมั่น รองเสนาธิการกรมการทหารช่าง
14. พันเอกสมพล อวยพร รองผู้บัญชาการโรงเรียนทหารช่าง
15. ผู้อำนวยการกองต่างๆ ในสังกัดกรมการทหารช่าง

ซึ่งในการประชุมครั้งนี้ มีผู้เขียนเข้าร่วมประชุมด้วยในตำแหน่ง ผู้บังคับกองพันทหารช่างที่ 51 กรมการทหารช่าง สรุปผลการประชุมในวันนั้น ได้ดังนี้

ความเป็นมา การประชุมครั้งนี้สืบเนื่องจากมีชาวบ้านมาบอก ฯพณฯ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ รมต.คมนาคม ซึ่งเดินทางมาประชุมที่ จ.ราชบุรี เรื่องหัวรถจักรไอน้ำที่จมอยู่แล้ว ทำไมไม่เอาขึ้นมา ซึ่ง ฯพณฯ สุวัจน์ ให้ความสนใจและขอไปดูสถานที่จริงเลย แต่แจ้งว่าคงมองไม่เห็นเนื่องจากน้ำมาก จึงไม่ได้ไปดู ฯพณฯ สุวัจน์ฯ จึงสั่งให้ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย และ นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี ช่วยติดตามเรื่องนี้ด้วย

ผลการประชุม ยังไม่ทราบว่าหัวรถจักรไอน้ำที่จมอยู่นี้เป็นรุ่นใด สันนิษฐานว่า อาจเป็นรถจักรขนาดเล็ก รุ่น C-56 ที่ทำในประเทศญี่ปุ่น หรืออาจเป็นรถจักรขนาดเล็ก รุ่น P-CLASS (KITSON/NORTH BRITISH,1917,1919) ที่ทำในประเทศอังกฤษ คงต้องใช้นักดำน้ำลงไปสำรวจข้อมูลเพื่อนำกลับขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อศึกษาผลกระทบต่างๆ และพิจารณาหาวิธีการกู้ต่อไป ซึ่ง ทาง ส.ส.วิเชษฐ์ เกษมทองศรี รับจะไปประสานกับทางสำนักงานโบราณคดีใต้น้ำ กรมศิลปากร มาดำน้ำสำรวจ และจะนำผลการสำรวจมาเข้าที่ประชุมในครั้งต่อไป

หลังจากนั้น วันที่ 25 กรกฎาคม 2549 นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี ได้แจ้งเป็นหนังสือมายังกรมการทหารช่าง ว่า (หนังสือพรรคชาติพัฒนา. 2540) ทางสำนักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติที่ 1 ราชบุรี โดยท่าน ผู้อำนวยการสถาพร ขวัญยืน พร้อมที่จะนำนักประดาน้ำของโบราณคดีใต้น้ำมาสำรวจในวันที่ 5-7 สิงหาคม 2540 พร้อมขอให้นักประดาน้ำของกรมการทหารช่างร่วมสำรวจในครั้งนี้ด้วย แต่ด้วยเหตุผลประการใดไม่ทราบการสำรวจในวันที่ 5-7 สิงหาคม 2540 นั้นไม่เกิดขึ้น และไม่มีความก้าวหน้าแต่อย่างใดอีกเลย

เรื่องเงียบหายมาเป็นเวลาเกือบ 8 ปี จนกระทั่งในปีที่ พลโทชัยยุทธ เทพยสุวรรณ มาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมการทหารช่าง ได้เริ่มจุดประกายการกู้หัวรถจักรขึ้นมาใหม่ ดังนี้

วันพุธที่ 15 กันยายน 2547 พลโทชัยยุทธ เทพยสุวรรณ เจ้ากรมการทหารช่าง ได้มีหนังสือถึงส่วนราชการต่างๆ ที่มีส่วนร่วมในการจัดงานประเพณีลอยกระทงจังหวัดราชบุรี โดยเสนอแนวความคิด เกี่ยวกับการส่งเสริมยุทธศาสตร์จังหวัดราชบุรีด้านการท่องเที่ยว เพื่อให้เกิดผลทางด้านเศรษฐกิจจังหวัดราชบุรี และเสนอแนะกิจกรรมทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ ได้แก่ การแสดง แสง สี เสียง ประกอบกับ หัวรถจักรไอน้ำของกองทัพญี่ปุ่นซึ่งจะดำเนินการกู้ขึ้นมาพ้นน้ำทางด้านฝั่งกรมการทหารช่าง และต่อมาในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2548 ได้ว่าจ้างนายสุทธิ พยัคฆ์ นายดำรง พยัคฆ์ และนายสาโรจน์ พยัคฆ์ สามพ่อลูกซึ่งเป็นนักดำน้ำงมกุ้งและงมหาของเก่าในแม่น้ำแม่กลอง ดำน้ำลงไปสำรวจและวางทุ่นบริเวณหัวรถจักร ลูกระเบิดที่ด้านอยู่

กรมการทหารช่าง (ชัยยุทธ เทพยสุวรรณ. 2548) ได้เสนอแนวความคิด โครงการย้อนรอยทางรถไฟสายประวัติศาสตร์จังหวัดราชบุรี (ปฏิบัติการกู้หัวรถจักรไอน้ำ) ว่ามีความเป็นไปได้ และมีประโยชน์อย่างมากมาย ที่จะนำจังหวัดราชบุรีไปสู่ความเป็นจังหวัดชั้นนำของประเทศ โดยรายละเอียดของโครงการพอสรุปๆ ได้ ดังนี้

ความเป็นมา จังหวัดราชบุรีเป็นจังหวัดที่มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน มีการสะสมวัฒนธรรมจากหลายยุคหลายสมัย มีหลักฐานทางโบราณคดี ที่บ่งบอกถึง การดำรงชีวิตของมนุษย์ สภาพสังคมจิตวิทยาของจังหวัด วิถีชีวิตของชาวบ้าน นับตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคกรุงรัตนโกสินทร์ มีเหตุการณ์ต่างๆมากมายที่น่าสนใจ น่าศึกษาค้นคว้า สามารถนำมาเป็นจุดสนใจให้กับนักท่องเที่ยวจาก ทั่วประเทศและจากนานาประเทศ ที่จะเข้ามาเยี่ยมชม รำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ให้เยาวชนรุ่นหลังได้ทราบถึงรูปแบบของเหตุการณ์ต่างๆ นำมาเป็นบทเรียนในการฝึกคิด ฝึกวิเคราะห์ได้เป็นอย่างดี

สงครามคือการใช้อำนาจกำลังรบทุกรูปแบบเพื่อแย่งชิงอำนาจ และผลประโยชน์ สงครามมีหลายรูปแบบ และมีวิวัฒนาการยาวนานตั้งแต่ในอดีต การศึกษาประวัติสงครามนั้น เป็นเรื่องที่มีความสำคัญแม้ว่าในปัจจุบันนั้นรูปแบบของสงครามที่ใช้กำลังรบที่มีตัวตนมีโอกาสเกิดได้ยาก แต่เป็นการศึกษารูปแบบของการดำเนินกลยุทธ์ทางทหาร รูปแบบของช่วงเหตุการณ์ต่างๆ แนวความคิดในการปฏิบัติของคู่สงคราม เพื่อเป็นบทเรียน ให้กับคนรุ่นหลัง ซึ่งถ้าได้ศึกษาอย่างแท้จริงแล้วก็จะมีประโยชน์อย่างมาก

วัตถุประสงค์ของโครงการฯ ระบุว่า เพื่อกู้หัวรถจักรไอน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ของกองทัพญี่ปุ่นขึ้นเหนือน้ำ และพัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของจังหวัดราชบุรี และใช้เรื่องราวปูมประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 2 ในพื้นที่จังหวัดราชบุรีเป็นเนื้อหาของการจัดการแสดง แสง สี เสียง ประกอบงานประจำจังหวัดราชบุรี(สืบสานประเพณีราชบุรีสู่สากล)

การดำเนินการปฏิบัติการกู้หัวรถจักรไอน้ำ กรมการทหารช่าง(โดยการจ้างเหมาบริษัท) กู้หัวรถจักรไอน้ำซึ่งจมอยู่ในแม่น้ำแม่กลอง บริเวณใต้สะพานจุฬาลงกรณ์ เพื่อให้ปรากฏขึ้นเหนือน้ำทางด้านค่ายภาณุรังษี ตรงข้ามจวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี จัดหาที่ใช้ในการแสดงชิ้นส่วนของทุ่นระเบิดและทางรถไฟ มีแผ่นวัสดุถาวรในการบันทึกเรื่องราวของประวัติศาสตร์ความเป็นมาของหัวรถจักร และเหตุการณ์สำคัญๆที่เกิดขึ้น ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าศึกษา จัดสถานที่บริการอาหารและเครื่องดื่ม พร้อมกับสถานที่จำหน่ายของที่ระลึก และใช้เป็นส่วนประกอบของงานแสดง แสง สี เสียง ในงานประจำจังหวัดราชบุรีทุกๆปี เพื่อส่งเสริมให้เป็นงานระดับชาติในแผนระยะยาว

กลยุทธ์การผลักดันจุดแข็ง(Strength) ให้เป็นที่สนใจ ต้องใช้การประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องและจริงจังพยายามสร้างตำนานให้เป็นเรื่องราวที่น่าติดตาม โดยอาศัยความเป็นจริงในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นแล้ว รวบรวมเรียบเรียงให้เกิดมนต์เสน่ห์ และเกิดความเป็นอมตะให้ปรากฏต่อสายตาคนภายนอกทั้งประเทศและนานาประเทศ ใช้ความร่วมมือของส่วนต่างๆทั้งภาครัฐและเอกชนภายในจังหวัดปลูกฝังอุดมการณ์และค่านิยมเริ่มต้นจากชาวราชบุรีเป็นเป้าหมายลำดับแรกเพื่อให้เกิดความรู้สึกคล้อยตาม อยากศึกษาประวัติศาสตร์ซึ่งจะเป็นจุดน่าสนใจของจังหวัดในโอกาสต่อไป โดยเมื่อชาวจังหวัดราชบุรีนั้นมีความสนใจแล้วก็จะเกิดความเข้มแข็ง ความสามัคคีร่วมมือร่วมใจภายในจังหวัด และสามารถผลักดันไปสู่ประชากรทั้งประเทศและนานาประเทศต่อไป

ข้อเสนอแนะ จากการวิเคราะห์ดังกล่าว แสดงให้เห็นว่าแนวความคิดในการดำเนินการโครงการย้อนรอยทางรถไฟสายประวัติศาสตร์จังหวัดราชบุรี(ปฏิบัติการกู้หัวรถจักรไอน้ำ) มีความเป็นไปได้และมีประโยชน์อย่างมากมาย ที่จะนำจังหวัดราชบุรีไปสู่ความเป็นจังหวัดชั้นนำของประเทศ ทั้งนี้ เพื่อให้การดำเนินการเป็นไปด้วยความเรียบร้อยจำเป็นที่จะต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายจึงเห็นควรดำเนินการดังนี้.-

ขั้นตอนที่ 1 ขั้นวางแผน
1.ผู้ว่าราชการจังหวัด พิจารณาแต่งตั้งคณะทำงาน ซึ่งควรจะประกอบไปด้วยส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง
2.วางแผนการดำเนินการ “โครงการย้อนรอยทางรถไฟสายประวัติศาสตร์จังหวัดราชบุรี(ปฏิบัติการกู้หัวรถจักรไอน้ำ) โดยคณะทำงาน
3. ประชุมแบ่งมอบความรับผิดชอบในการดำเนินการให้กับส่วนราชการต่างๆที่เกี่ยวข้อง
4. ระดมความคิดหาแนวทางการจัดหางบประมาณเพื่อใช้โดยการระดมทุนทั้งภาครัฐและเอกชน

ขั้นตอนที่ 2 เตรียมการ
1.ศึกษาและหาข้อมูลประวัติศาสตร์เพื่อประกอบการปรับปรุงเรื่องราวสร้างจุดสนใจให้เป็นตำนานที่จดจำได้ในระดับสากล
2.จัดหางบประมาณเพื่อใช้โดยการระดมทุนทั้งภาครัฐและเอกชน
3.ประชาสัมพันธ์ในวงกว้างทั่วทั้งประเทศ ไม่จำกัดแค่ในจังหวัดและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีในการดำเนินการให้ โดยต้องเริ่มจากเป้าหมายคือพี่น้องชาวจังหวัดราชบุรีให้เกิดความรู้สึกมีส่วนร่วมกับมรดกเรื่องราวในประวัติศาสตร์ของจังหวัด

ขั้นตอนที่ 3 ขั้นปฏิบัติการ
1.การดำเนินการกู้หัวรถจักรขึ้นเหนือน้ำ
2.การจัดเตรียมงานแสดง แสง สี เสียง เพื่อใช้ในการประกอบงานประจำปีจังหวัดราชบุรี

ขั้นตอนที่ 4 ขยายผลการปฏิบัติ
1.การสรุปผลการปฏิบัติ และปัญหาข้อขัดข้องของการดำเนินการในแต่ละส่วนที่รับผิดชอบ
2.รวบรวม เรื่องราวของปฏิบัติการ ปัญหาข้อขัดข้องพร้อมหาแนวทางแก้ไข เพื่อจัดเก็บเป็นบันทึกเหตุการณ์การดำเนินการซึ่งจะเป็นประวัติศาสตร์ในโอกาสต่อไป
3.ทำการประชาสัมพันธ์ เพื่อรณรงค์ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวต่อไป ผลักดันให้เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดราชบุรีในการแสดง แสง สี เสียง เส้นทางรถไฟสายประวัติศาสตร์ ประกอบงานประจำปีจังหวัดราชบุรีในทุกๆปี

ในวันที่ 18 ก.พ.2548 พลโทชัยยุทธ เทพยสุวรรณ เจ้ากรมการทหารช่าง (เบื้องลึกประเด็นข่าว. 2548) ได้ใช้เงินส่วนตัวว่าจ้างให้ นายสุทธิ พยัคฆ์ อายุ 64 ปี นายดำรง พยัคฆ์ อายุ 32 ปี และนายสาโรจน์ พยัคฆ์ อายุ 31 ปี สามพ่อลูก อยู่บ้านเลขที่ 81/2 ถ.ท่าเสา เขตเทศบาลเมืองราชบุรี ซึ่งเป็นนักดำน้ำงมกุ้งและงมหาของเก่าในแม่น้ำแม่กลอง ดำลงไปวางทุ่นลอยในแม่น้ำแม่กลอง โดยจุดวางทุ่นเป็นหัวรถจักร และลูกระเบิดยาว 1.50 เมตร จำนวน 8 ลูก

ทั้งสามพ่อลูกกล่าวต่อว่า การดำลงไปครั้งนี้พบหัวรถจักรและลูกระเบิดหลายลูก พร้อมด้วยเศษเหล็กที่ถูกระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำลาย ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์แต่มีสนิมเกาะ ก่อนหน้านี้นับสิบปี พวกตนมาดำงมกุ้งและงมหาของเก่า เมื่อถึงบริเวณนี้ได้พบส่วนของหัวรถจักรจมอยู่ภายในมีทรายอยู่เป็นจำนวนมาก พวกตนเล่าให้กับชาวราชบุรีฟังหลายคน ส่วนระเบิดที่พบนั้นลูกใหญ่สูงเท่าคนเกือบสิบลูก ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ซึ่งระดับความลึกจากผิวน้ำลงไปถึงหัวรถจักรประมาณ 10 เมตร

นอกจากนั้น ในการดำน้ำในครั้งนี้ พันเอก คณิต แจ่มจันทรา ผู้บังคับการกรมทหารช่างที่ 11 (ชัยยุทธ เทพยสุวรรณ. 2548) ได้รายงานจุดที่ติดตั้งทุ่นลอยสีส้ม ไว้จำนวน 5 จุด เพื่อแสดงตำแหน่งของซากและสิ่งอุปกรณ์ต่างๆ ดังนี้
1. หัวรถจักรไอน้ำ 1 คัน (จำนวน 4 ทุ่น)
2. ลูกระเบิด ขนาด 1,000 ปอนด์ 3 ลูก
3. กระจังหน้ารถจักร 1 ชิ้น
4. รางรถไฟ 2 ชิ้น
5. ล้อรถจักร 1 ชิ้น

หลังจากได้ดำเนินการผูกทุ่นลอยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ต่อมาในวันศุกร์ที่ 25 มีนาคม 2548 พลโทชัยยุทธ เทพยสุวรรณ ได้สั่งการให้ชุดประดาน้ำของกรมการทหารช่าง (กองกิจการพลเรือน. 2548) ประกอบด้วย จ.ส.อ.ยุทธนา ปภากรณ์ จ.ส.อ.ธีรวัฒน์ ไล้เลิศ จ.ส.อ.อนุชาลักษมีราต ส.อ.อภิชาต จงอริยตระกูล และ จ.ส.อ.สิทธิเดช เดชแพ ให้ดำน้ำลงไปถ่ายภาพหัวรถจักรใต้น้ำ เพื่อนำขึ้นมาประกอบการประชาสัมพันธ์ โดยได้กำหนดดำน้ำเวลา 12.00 น. ซึ่งเป็นเวลาที่น้ำนิ่งและกระแสน้ำต่ำสุด ปรากฏว่าการปฏิบัติงานในครั้งนี้ล้มเหลว เนื่องจากทัศนวิสัยใต้น้ำไม่ดี ขุ่นมาก

วันที่ 12 เมษายน 2548 เวลาประมาณ 08.00 น. ผู้เขียนและทีมงานปฏิบัติงานใต้น้ำของกรมการทหารช่างชุดเดิม รวม 4 คน พร้อมด้วยนักดำเก็บกู้สิ่งของจากบ้านท่าเสาอีก 4 คนที่กล่าวมาแล้ว ได้รับมอบหมายอีกครั้งจาก พลโทชัยยุทธฯ เจ้ากรมการทหารช่างให้ลงไปดำน้ำเพื่อพิสูจน์ทราบรูปแบบของหัวรถจักร การพิสูจน์ทราบยังล้มเหลวในวันนี้

วันที่ 13 เม.ย.48 พวกเราลงดำน้ำกันอีกครั้งประมาณ 07.00 น.ซึ่งคำนวณแล้วว่าน้ำจะค่อนข้างนิ่งที่สุด จะได้ไม่มีกระแสน้ำ และฝุ่นตะกอนที่จะรบกวนการมองเห็นและเอื้อต่อการถ่ายภาพของพวกเรา ผลยังคงเหมือนเดิม แต่ในครั้งนี้ เราสามารถจำลองลักษณะการจมต่างๆ ว่าจมอยู่ในลักษณะใด ที่ความลึกเท่าใด หัวรถจักรวางตัวอย่างไร แต่พวกเราก็ยังไม่กล้าฟันธงระบุลงไปว่าเป็นหัวรถจักรรุ่นใด

ในการสำรวจในครั้งนี้ พลโทชัยยุทธ เทพยสุวรรณ เจ้ากรมการทหารช่าง ยังได้เชิญ นายพลวัตร ชยานุวัชร ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี นางกอบกุล นพอมรบดี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.ราชบุรี เขต 1 นายสมศักดิ์ รัตนมุง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี นางศมานันท์ เหล่าวณิชวศิษฎ นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองราชบุรี กำนันเรืองศักดิ์ เลขวัฒนโรจน์ ประธานหอการค้าราชบุรี และ หัวหน้าส่วนราชการต่างๆ ร่วมลงเรือสำรวจสถานที่บริเวณที่หัวรถจักรไอน้ำจมอยู่ใต้สะพานจุฬาลงกรณ์ พร้อมนำเสนอโครงการกู้หัวรถจักรไอน้ำ ให้แก่ นายพลวัตร ชยานุวัตร ผู้ว่าราชการจังหวดราชบุรี และคณะ ได้รับทราบ ซึ่งทั้งหมดมีความเห็นชอบด้วยว่า จะแต่งตั้งคณะกรรมการของจังหวัดและผู้ที่เกี่ยวข้องร่วมพิจารณาต่อไป

ยังไม่จบครับ...บันทึกยังไม่เสร็จ

บทความที่เกี่ยวข้อง
-พิสูจน์ทราบหัวรถจักร ใต้สะพานจุฬาลงกรณ์
-ความพินาศของราชบุรี-ระเบิดสะพานครั้งที่ 1
-ความพินาศของราชบุรี-ระเบิดสะพานครั้งที่ 2
-ความพินาศของราชบุรี-สะพานจุฬาลงกรณ์จม

ยิงรถนักเรียนบ้านคา

2009-11-09T19:36:00.010+07:00

ยิงถล่มรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา กิ่ง อ.บ้านคา จ.ราชบุรี
วันที่ 4 มิถุนายน 2545 เป็นเหตุให้นักเรียนเสียชีวิต 3 คน บาดเจ็บ 12 คน

เหตุการณ์ยิงรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคา เบื้องต้นเชื่อว่าสาเหตุเป็นปัญหาของโชเฟอร์ โดยคนร้ายมาดักรอก่อนยิงถล่มเข้าในรถที่มีนักเรียนเต็มคัน!!!

ตำรวจ-ทหารจับกุม นายจอบิ หรือซอบิ ชาวกะเหรี่ยง แต่ชาวบ้านไม่เชื่อว่าเป็นฆาตกรตัวจริง ถึงขนาดให้การช่วยเหลือบุคคลที่ทางการระบุว่าเป็นฆาตกร ฆ่าลูกหลานของตนด้วยซ้ำ สุดท้ายศาลชั้นต้นยกฟ้อง คดีอยู่ระหว่างการอุทธรณ์ของอัยการ

เหตุการณ์คนร้ายยิงถล่มรถนักเรียนจนเกิดการสูญเสียทั้งเลือดและน้ำตา ซึ่งเป็นที่จดจำและค้างคามาจนทุกวันนี้คือคดียิงถล่มรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา บนถนนสายบ้านโป่งเจ็ด-ร่องเจริญ กิ่ง อ.บ้านคา จ.ราชบุรี เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2545

วันนั้น นายทองมอญ เข็มทอง ขับรถพานักเรียนเต็มคันช่วงที่ชะลอความเร็วขึ้นเนินเขา พบคนร้ายจำนวนหนึ่งออกมายืนขวางถนน แต่นายทองมอญเร่งความเร็วฝ่าออกไป ทำให้คนร้ายใช้อาวุธสงครามกราดยิงไล่หลัง ผลจากการนั้นมีนักเรียนเสียชีวิตถึง 3 ราย บาดเจ็บอีก 12 คน!!!

ทั้งตำรวจ-ทหารเข้ามาร่วมสะสางคดีนี้โดยเชื่อว่าสาเหตุมาจากปัญหาระหว่างนายทองมอญกับคนร้าย แต่นายทองมอญปฏิเสธ และไม่ค่อยให้ความร่วมมือใดๆ ไม่นานจากนั้นตำรวจ-ทหารเข้าจับกุมนายจอบิ หนุ่มกะเหรี่ยง โดยกล่าวหาว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มโจรที่ก่อเหตุ

ทนายความของนายจอบิ ระบุว่า นายจอบิถูกทางการหลอกว่าหากสารภาพจะไม่ได้รับโทษรุนแรง และสามารถกลับไปอยู่กับลูกเมียได้เหมือนเดิม นายจอบิจึงสารภาพตลอดข้อกล่าวหา และไปทำแผนฯ ตามคำสั่งของทางการที่คอยกำกับการแสดงตลอดเวลา จนเมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรจึงให้การปฏิเสธ ในขณะที่ผู้ปกครองเด็กก็ไม่เชื่อว่า นายจอบิจะเกี่ยวข้อง เพราะรูปพรรณซึ่งเป็นคนตัวเตี้ยกว่าปกติ ในขณะที่คนร้ายนั้นพยานระบุว่ามีรูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนไทยทั่วๆ ไป

นอกจากนี้ นายจอบิยังมีพยานหลายปากยืนยันว่า ช่วงเกิดเหตุ อยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งซึ่งห่างออกไปหลายกิโล และการเดินทางจะใช้เวลานานหลายชั่วโมง เพราะต้องเดินฝ่าแนวเขามาด้วย

อย่างไรก็ตามอัยการมีคำสั่งฟ้องนายจอบิ และสู้คดียาวนานกว่า 1 ปี กระทั่งวันที่ 31 มีนาคม 2547 ศาลอ่านคำพิพากษายกฟ้อง ในวันที่ศาลยกฟ้องนั้นเกิดเรื่องราวไม่น่าเชื่อขึ้น เพราะผู้ปกครองเด็กที่เจ็บและตาย พากันมาให้ดอกไม้และปรบมือแสดงความยินดีกับนายจอบิด้วย!??

พร้อมกันนี้ก็ร้องเรียนให้กองปราบฯ เข้ามาสืบสวนคดีนี้ใหม่อีกรอบ เพื่อหาฆาตกรตัวจริงมาดำเนินคดีให้ได้ โดยพุ่งเป้าไปที่ลูกน้องของผู้มีอิทธิพลรายหนึ่ง ซึ่งมีปัญหาขัดแย้งกับ นายทองมอญ แต่กองปราบฯ เองก็ยังไม่สามารถสรุปสำนวนได้ เพราะพยานหลักฐานต่างๆ มันชุลมุนชุลเกไปหมดตั้งแต่ช่วงเกิดเหตุใหม่ๆ แล้ว

สำหรับนายจอบิ หลังศาลยกฟ้องแต่อัยการยื่นอุทธรณ์ ตอนแรกถูกควบคุมไว้ที่ ตม. แต่ภายหลังย้ายกลับไปอยู่บ้านที่ จ.ราชบุรี ระหว่างนั้นกรรมการสิทธิมนุษยชนฯ และพยานบุคคลจำนวนมากระบุว่า นายจอบิเป็นคนไทย เกิดและอาศัยอยู่บริเวณบ้านบางกลอย ตำบลห้วยแม่เพรียง อำเภอแก่งกระจาน จ.เพชรบุรี จึงทำเรื่องขอสัญชาติไทย

แต่ไม่มีอะไรคืบหน้า จนมีการฟ้องร้องนายอำเภอแก่งกระจาน เพื่อให้โอนย้ายชื่อ นายจอบิเข้าทะเบียนบ้านของญาติคนไทย แต่เรื่องราวของนายจอบิยังคาราคาซังอยู่ เช่นเดียวกับความคืบหน้าของคดียิงถล่มรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา ก็ยังค้างอยู่ในสำนวน คนร้ายตัวจริงจึงยังลอยนวลอยู่จนถึงทุกวันนี้!??

ที่มา : คอลัมน์แฟ้มคดี. (2548). น.ส.พ.ข่าวสด. [Online]. avaliable:http://www.kanchanaburi.com/kannews/01896.html. [2552, พฤศจิกายน 9]

ศาลพิพากษายกฟ้อง
ศาลพิพากษายกฟ้อง "จอบิ" จำเลยยิงถล่มนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา ระบุพยานโจทก์มีพิรุธหลายอย่าง จึงต้องยกประโยชน์ให้

ด้านเจ้าตัวเผยดีใจสุดที่ศาลยกฟ้อง ขณะที่ญาติของเด็กนักเรียนเหยื่อกระสุนปืนกว่า 50 คน ดีใจหลังฟังคำพิพากษา ระบุไม่เชื่อว่า จำเลยเป็นคนยิงลูกตั้งแต่แรกแล้ว จี้ตำรวจลากคนร้ายตัวจริงมาลงโทษ ผ่านไปกว่า 2 ปี สำหรับเหตุการณ์คนร้ายลอบยิงถล่มรถรับส่งนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา จนเป็นเหตุให้เด็กนักเรียนได้บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก

โดยเหตุการณ์ดังกล่าวเจ้าหน้าที่ตำรวจได้จับกุมตัว นายจอบิ ผู้ต้องหา ชาวกะเหรี่ยงส่งฟ้องต่อศาลจังหวัดราชบุรี เพราะเชื่อว่า เขาและพวกเป็นผู้ลงมือก่อเหตุ ล่าสุดศาลมีคำพิพากษาตัดสินยกฟ้องผู้ต้องหาในคดีดังกล่าวแล้วเมื่อเวลา 13.30 น.วันที่ 31 มี.ค.2547 ที่ศาลจังหวัดราชบุรี

นายวิวุฒิ มณีนิล ผู้พิพากษา ได้อ่านคำพิพากษาคดีดำที่ อ.4933/45 ที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ยื่นฟ้อง นายจอบิ จำเลยในคดีลอบยิงนักเรียนโรงเรียนบ้านคา ต.บ้านคา อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี ในข้อหาความผิดต่อชีวิต พระราชบัญญัติอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืน และพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง

ทั้งนี้นายวิวุฒิ ได้อ่านคำพิพากษา โดยบรรยายฟ้องโจทก์ว่า เมื่อวันที่ 4 มิ.ย. 2545 นายจอบิ จำเลย กับพวกที่ยังหลบหนี ได้กระทำความผิดฐานมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืน ที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ไว้ในความครอบครอง อีกทั้งจำเลยยังได้พาอาวุธปืนเข้าไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะ โดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีเหตุจำเป็นเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ดังกล่าว

นายวิวุฒิ อ่านคำพิพากษา โดยบรรยายฟ้องโจทก์ต่อว่า จำเลยเป็นบุคคลต่างด้าวที่หลบหนีเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรไทย โดยไม่ได้รับอนุญาต และได้ร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ไตร่ตรองไว้ก่อน พยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาไตร่ตรองไว้ก่อน โดยใช้อาวุธปืนยิงเด็กนักเรียนถึงแก่ความตาย 3 คน ได้รับอันตรายสาหัส 7 คน ได้รับอันตรายแก่กาย 5 คน ซึ่งการกระทำของจำเลย และพวกถือเป็นการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา พ.ร.บ.อาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืน พ.ศ. 2490 และ พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 41, 56, 62, 81

นายวิวุฒิ อ่านคำพิพากษาต่อว่า สำหรับคดีดังกล่าว นายจอบิ จำเลย ได้ให้การปฏิเสธ ซึ่งศาลได้พิจารณาแล้วเห็นว่า พยานโจทก์มีพิรุธหลายประการ ดังนั้นจึงต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 วรรค 2 จึงพิพากษาให้จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.หลบหนีเข้าเมือง โดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก 6 เดือน และเข้าเมืองมาโดยไม่ได้รับอนุญาตให้จำคุก 6 เดือน รวม 12 เดือน ส่วนข้อหาอื่นให้ยกฟ้อง

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากนายวิวุฒิ ได้อ่านคำคำพิพากษาเสร็จสิ้น นายจอบิ ได้เดินออกจากห้องพิจารณาคดีด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม และดีใจเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้ระหว่างที่ นายจอบิ เดินออกมา ได้มีบรรดาญาติของเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านคาที่เสียชีวิต และถูกทำร้าย กว่า 50 คน มายืนให้กำลังใจพร้อมกับปรบมือให้กำลังใจ โดยทุกคนต่างระบุว่า นายจอบินั้นไม่ใช่คนร้ายตัวจริงที่มายิงลูกของพวกเขา ทางด้านนายจอบิ เปิดเผยหลังศาลพิพากษายกฟ้องว่า ดีใจมากที่ศาลยกฟ้อง ขณะนี้คิดถึงลูก และเมียมาก โดยจะรีบออกจากเรือนจำ เพื่อไปหาลูกเมีย

นางสมศรี วรรณะ แม่ของ ด.ช.ประสิทธิ์ วรรณะ ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์คนร้ายลอบยิงถล่มรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคาว่า มั่นใจตั้งแต่แรกแล้วว่า นายจอบิ ไม่ใช่คนร้ายที่ก่อเหตุ ดังนั้นจึงไม่อยากให้มารับเคราะห์กับสิ่งที่ไม่ได้กระทำ "เมื่อลูกของฉันตายไปแล้วก็ไม่อยากให้คนบริสุทธิ์ต้องตายตามไปอีก ฉันมาให้กำลังใจ นายจอบิทุกครั้งที่ขึ้นศาล เพราะอยากให้หลุดจากคดีนี้ และอยากเรียกร้องให้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวคนร้ายตัวจริงมาดำเนินคดีให้ได้" นางสมศรี กล่าว

ที่มา : คมชัดลึก 1 เม.ย.47 [1 เม.ย. 47 11:45] ( IP A:203.113.67.36 X: )
http://www.pantown.com/board.php?id=1607&area=1&name=board5&topic=11&action=view

พ่อ-แม่เหยื่อทมิฬบุกร้อง ป.รื้อคดีถล่ม"รถ นร."สอบสารถีเพิ่มหวังลากคนผิดมาลงโทษให้ได้
ผู้ปกครอง นร.โรงเรียนบ้านคาวิทยา ราชบุรี รวมตัวร้องกองปราบฯ ให้รื้อคดีอีกครั้ง หลังศาลยกฟ้อง"จอบิ" วอนสอบเพิ่ม"ทองมอญ"คนขับรถวันเกิดเหตุถูกโจรยิงถล่ม เพื่อลากตัวคนร้ายตัวจริงเข้าคุก แฉคนในพื้นที่รู้ดีว่าโชเฟอร์มีปัญหาขัดแย้งหลายอย่างที่เปิดเผยไม่ได้ เพราะเป็นคนเดียวที่น่าจะรู้เรื่องทั้งหมด แต่ถูกผู้มีอิทธิพลข่มขู่ไม่ให้พูดความจริง แม้แต่หน้าก็ยังไม่กล้ามอง

ที่กองปราบปราม เมื่อเวลา 12.00 น. วันที่ 9 ส.ค.2547 นายสุชิน ทองคำ อายุ 65 ปี นายฉลอง อู่ตระเภา อายุ 61 ปี และนางสมศรี วรรณะ อายุ 49 ปี ผู้ปกครองเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา อ.บ้านคา จ.ราชบุรี ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่มีคนร้ายใช้อาวุธสงครามยิงใส่รถนักเรียน ได้เดินทางเข้าพบ พ.ต.ท.สมควร พึ่งทรัพย์ สว.ผ.4 กก.2ป. เพื่อเข้าร้องทุกข์ขอให้เจ้าหน้าที่สอบปากคำพยานในคดีบางปากเพิ่มเติม โดยเฉพาะนายทองมอญ เข็มทอง คนขับรถรับส่งนักเรียนคันที่เกิดเหตุ เนื่องจากเชื่อว่าน่าจะเป็นผู้ที่ทราบสาเหตุทั้งหมดได้ดีที่สุด เพื่อที่จะได้ติดตามจับกุมผู้ที่กระทำผิดที่แท้จริงมาดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป

นายสุชิน กล่าวว่า คดีนี้ทางเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการมากว่า 2 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้าใด ๆ คนในพื้นที่ทราบดีว่าอะไรเป็นอะไร และเชื่อว่าสาเหตุก็น่าจะมาจากตัวของนายทองมอญ ที่ส่วนตัวแล้วเห็นว่ามีปัญหาขัดแย้งหลายอย่างที่ยังไม่ได้เปิดเผย จึงขอให้ทางกองปราบฯ ช่วยลงไปดำเนินการสอบปากคำนายทองมอญเพิ่มเติมด้วย

"ตอนนี้นายทองมอญไม่ยอมคุยกับพวกผมเลย แม้แต่หน้าก็ยังไม่กล้ามอง ผมรู้มาจากคนใกล้ชิดของนายทองมอญว่าเจ้าตัวทราบเรื่องนี้ดีที่สุด แต่ที่ไม่กล้าเปิดเผยหรือพูดอะไรก็เพราะว่ามีผู้มีอิทธิพลคอยข่มขู่ และบีบบังคับไม่ให้เปิดเผยข้อเท็จจริงใด ๆ" นายสุชินกล่าว

ทั้งนี้ คดีดังกล่าวเกิดขึ้น เมื่อเช้าตรู่ของวันที่ 4 มิ.ย. 2545 ที่ผ่านมา เกิดเหตุคนร้ายไม่ทราบสัญชาติ 3 คน สวมชุดลายพรางทหาร ปิดบังใบหน้า ใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 กราดกระสุนเข้าใส่รถรับส่งนักเรียน ร.ร.บ้านคาวิทยา อ.บ้านคา จ.ราชบุรี ขณะนายทองมอญ เข็มทอง คนขับรถ กำลังพานักเรียนไปส่งโรงเรียน เป็นเหตุให้เด็กนักเรียนผู้บริสุทธิ์ ตกเป็นเหยื่อกระสุนเสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 3 ศพ บาดเจ็บอีกนับ 10 คน

ต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามสืบสวนสอบสวนถึงผู้ก่อเหตุและสาเหตุ กระทั่งวันที่ 18 ก.ค.2545 ปีเดียวกัน ตำรวจตระเวนชายแดนที่ 137 อ.สวนผึ้ง จ.ราช บุรี สามารถจับกุม "นายจอบิ" ผู้ต้องสงสัยชาวกะเหรี่ยงได้ ขณะหลบซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านห้วยตำหนัก ต.ตะนาวศรี อ.สวนผึ้ง

นายจอบิ ให้การว่า อยู่ร่วมในเหตุการณ์ด้วย แต่ไม่ได้เป็นผู้ลงมือ โดยถูกนาย "พุโค๊ะ" จอมโจรแนวชายแดนไทย-พม่า ชักชวนไปล่ากระทิงในป่าด้วยกัน แต่ไม่สำเร็จจึงถูกพาให้ไปปล้นรถชาวบ้านจนเกิดเหตุสลดในที่สุด

หลังพนักงานสอบสวนสอบปากคำนายจอบิแล้วเสร็จ จึงนำตัวให้อัยการส่งฟ้องต่อศาล จ.ราชบุรี โดยศาลนำคดีเข้าพิจารณา กระทั่งวันที่ 31 มี.ค. 2547 จึงมีคำพิพากษายกฟ้อง โดยเห็นว่าพยานโจทก์เบิกความมีพิรุธ จึงยกประโยชน์ให้จำเลย แต่ให้จำคุกข้อหาหลบหนีเข้าเมืองเป็นเวลา 1 ปี ท่ามกลางความยินดีปรีดาของผู้ปกครอง นร. ที่เสียชีวิต และบาดเจ็บ เพราะไม่มีใครเชื่อว่านายจอบิเป็นผู้กระทำผิดจริง สร้างความแปลกใจให้กับผู้ติดตามข่าวสารเป็นอย่างมาก จากนั้นนายจอบิจึงต้องเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในห้องขังของด่านตรวจคนเข้าเมืองกาญจนบุรี ตามคำพิพากษา แต่จากอาการเจ็บป่วยที่กล้ามเนื้อแขนและขาจนไม่สามารถทำงานได้เหมือนเก่าจึงจำเป็นต้องได้รับการรักษาตัว ความทราบถึงสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์การรักษาแก่นายจอบิ ทำให้ชีวิตกะเหรี่ยงธรรมดาคนหนึ่งผกผัน จากที่จะตกเป็นผู้ต้องหาคดีฆ่าคนตาย กลายเป็นคนไข้ในพระบรมราชานุเคราะห์ กระทั่งผู้ปกครอง นร. ที่เสียชีวิต ได้รวมตัวร้องเรียนกองปราบปราม เพื่อหาตัวผู้กระทำผิดตัวจริงอีกครั้ง.

ที่มา : นสพ.เดลินิวส์ [10 ส.ค. 47 16:15] ( IP A:203.150.217.115 X: )
http://www.pantown.com/board.php?id=1607&area=1&name=board5&topic=25&action=view

ปัดฝุ่นยิงรถ นร.ราชบุรีพยาน-หลักฐานใหม่ หลังยกฟ้องแพะ จอบิ จับตาสมุนเจ้าพ่อบ้านคา

ปัดฝุ่นยิงรถ นร.ราชบุรีพยาน-หลักฐานใหม่
หลังยกฟ้องแพะ "จอบิ" จับตาสมุนเจ้าพ่อบ้านคาหลังจากศาล จ.ราชบุรี มีคำพิพากษายกฟ้อง "จอบิ" อดีตจำเลยคดียิงรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคา เมื่อต้นปี 2547 ข่าวคราวเกี่ยวกับคดีนี้ก็เงียบหายไปนานกว่า 1 ปีแต่แล้วจู่ๆ ข่าวนี้กลับมาอยู่ในกระแสอีกครั้ง เมื่อตำรวจพบเบาะแสใหม่เกี่ยวกับฆาตกรตัวจริง ที่ก่อเหตุยิงรถนักเรียน ทำให้มีนักเรียนเสียชีวิตถึง 3 รายและบาดเจ็บอีกจำนวนมาก เหตุเกิดเมื่อปี 2545 ผู้ต้องสงสัยเป็นคนไทยอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีปัญหากับคนขับรถรับ-ส่งนักเรียน โดยเจ้าหน้าที่ได้เบาะแสจากพยานแวดล้อมหลายปากจนนำมาส่งการรื้อคดีนี้โดยตำรวจสอบสวนกลาง และตำรวจกองปราบปราม

พบพยาน-หลักฐานชิ้นใหม่
คดีคนร้ายใช้อาวุธปืนเอ็ม16 ยิงถล่มรถรับส่งนักเรียบนโรงเรียนบ้านคา จ.ราชบุรี เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2545 เป็นเหตุให้มีนักเรียนเสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บจำนวนหนึ่งตำรวจจับกุมนายจอบิ หนุ่มกะเหรี่ยงบ้านห้วยน้ำหนัก ต.ตะนาวศรี อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี โดยระบุว่าเป็นหนึ่งในคนร้ายที่ก่อเหตุ และยังให้การสารภาพด้วยกว่า 1 ปีที่ตำรวจส่งให้อัยการสั่งฟ้องและสืบพยานในศาล จอบิถูกควบคุมตัวไว้ตลอดเวลา

แต่ท้ายที่สุด ศาล จ.ราชบุรี มีคำพิพากษายกฟ้องจำเลยเนื่องจากพยานหลักฐานของตำรวจไม่เพียงพอคดีนี้ก็เงียบหายไปนานนับปีโดยไม่มีทีท่าว่าจะจับกุมฆาตกรที่ก่อเหตุได้ ทำให้พ่อแม่ของเด็กนักเรียนที่เสียชีวิต ร้องเรียนไปยังสำนักนายกรัฐมนตรี และกองปราบปรามให้รื้อฟื้นคดีใหม่ แต่ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้าแต่แล้วช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ที่ผ่านมา ข่าวนี้ได้รับความสนใจอีกครั้งเมื่อตำรวจได้เบาะแสใหม่เกี่ยวกับฆาตกรที่ก่อเหตุดังกล่าวอย่างบังเอิญ !??

ปมล้างแค้นคนขับรถ นร.

โดยช่วงเดือนมีนาคม ที่ผ่านมา พล.ต.ท.ธานี สมบูรณ์ทรัพย์ ผบช.ก. พร้อมด้วย พล.ต.ต.เสวก ปิ่นสินชัย ผบก.ป่าไม้ พ.ต.อ.ฉัตรกนก เขียวแสงส่อง รอง ผบก.ป่าไม้ นำกำลังเข้าจับกุมการบุกรุกพื้นที่ป่าสงวนฯ ที่ กิ่ง อ.บ้านคา ผลการสืบสวนสอบสวนชาวบ้านในพื้นที่ โดยเฉพาะเมื่อเจาะเข้าไปในกลุ่มผู้มีอิทธิพลในย่านนั้น เจ้าหน้าที่ได้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคดียิงรถนักเรียนอย่างไม่คาดฝัน !??

พล.ต.ต.เสวก ทำหนังสือถึง พล.ต.อ.ชิดชัย วรรณสถิตย์ รอง นายกฯ และ รมว.มหาดไทย รวมทั้ง พล.ต.อ.โกวิท วัฒนะ ผบ.ตร. เพื่อขอให้มีคำสั่งรื้อคดียิงรถนักเรียนอีกครั้ง พล.ต.ต.วินัย ทองสอง ผบก.ป. รับสำนวนการสอบสวนของตำรวจป่าไม้ มาตรวจสอบพร้อมส่งทีมงานเข้าพื้นที่ กิ่ง อ.บ้านคา อีกครั้งเจ้าหน้าที่เรียกสอบสวนพ่อแม่เด็กนักเรียนที่เสียชีวิต และนักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์ รวมทั้ง นายทองมอญ เข็มทอง คนขับรถรับ–ส่งนักเรียนมีรายงานว่า

ผู้ต้องสงสัยคราวนี้เป็นคนไทยชื่อย่อ "ส" สมุนของเจ้าพ่อรายหนึ่ง และเป้าหมายในการก่อเหตุคือตัวนายทองมอญ นั่นเอง !??

แฉเหตุทะเลาะในโอเกะ

การสืบสวนสอบสวนครั้งใหม่ตำรวจพบว่า นาย "ส" เป็นลูกน้องผู้มีอิทธิพลใน จ.ราชบุรี มีเรื่องขัดแย้งอย่างรุนแรงกับนายทองมอญ ภายในร้านคาราโอเกะ "ใจสั่งมา" ของนายทองมอญ ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "เกาลูน"

นาย "ส" กับสมุนจำนวนหนึ่งไปเที่ยวร้านคาราโกะ แล้วเกิดสนใจเด็กเสิร์ฟชาวกะเหรี่ยงคนหนึ่ง จึงต้องการซื้อบริการ แต่เด็กสาวไม่ยอม นายทองมอญ ในฐานะเจ้าของร้านเข้ามาเคลียร์ แต่กลับมีปากเสียงอย่างรุนแรงกับ นาย "ส" ทำให้นายทองมอญขู่จะแจ้งตำรวจ พยานระบุว่า นาย "ส" โมโหมาก กล่าวคำอาฆาตก่อนออกไปจากร้านว่า"อีก 2-3 วันเจอกูแน่ มึงตายแน่" และหลังจากนั้นอีก 3 วันก็เกิดเหตุคนร้ายดักยิงถล่มรถนายทองมอญ ขณะขับพานักเรียนไปส่งที่โรงเรียนบ้านคา มีรายงานอีกว่าพยานเด็กนักเรียนรายหนึ่ง ซึ่งเคยให้การว่า นายจอบิ ไม่ใช่มือปืน ระบุกับตำรวจว่าจำหน้าคนร้ายได้คือ นาย "ส" นั่นเอง !??

โดยก่อนหน้านี้พยานนึกไม่ออกว่าเคยเห็นมือปืนที่ไหน จนเมื่อมาเจอ นาย "ส" อีกครั้ง ในหมู่บ้านหลังจากนายจอบิถูกจับแล้ว จึงจำหน้าได้แม่นยำ และยังนำเรื่องไปบอกผู้ปกครองด้วย แต่ผู้ปกครองเกรงว่าจะมีอันตราย จึงห้ามไม่ให้บอกใคร

พลิกแฟ้มคดีเลือดบ้านคาเหตุการณ์คนร้ายยิงถล่มรถนักเรียนโรงเรียนบ้านคา เป็นกรณีรุนแรงและสะเทือนขวัญยิ่ง เมื่อคนร้ายจำนวนหนึ่งใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 ยิงถล่มใส่รถนักเรียนตอนเช้า ขณะที่นายทองมอญ ขับรถปิคอัพพานักเรียนเต็มคันผ่านมาบนถนนสายบ้านโป่งเจ็ด–ร่องเจริญ ด.ช.ประสิทธิ์ วรรณะ อายุ 13 ปี ด.ญ.วาสนา ทองคำ อายุ 13 ปี และ ด.ช.กฤษดา อู่ตะเภา อายุ 14 ปี เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และมีนักเรียนได้รับบาดเจ็บอีก 12 คน

ทั้งรัฐบาลและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีคำสั่งให้จับกุมคนร้ายที่ก่อเหตุให้ได้โดยเร็วที่สุด มีการตั้งคณะทำงานพิเศษขึ้นมาเพื่อติดตามคดีนี้โดยเฉพาะเบื้องแรกตั้งไว้หลายประเด็นและผู้ต้องสงสัยหลายกลุ่ม โดยวางน้ำหนักไว้ที่ตัว นายทองมอญ ว่าจะเป็นชนวนเหตุให้คนร้ายดักสังหาร ระหว่างที่กำลังสับสนกับสาเหตุและกลุ่มผู้ต้องหานี้เอง ตำรวจก็เข้าจับกุม นายจอบิ หรือ จอระแบ หนุ่มกะเหรี่ยงบ้านห้วยน้ำหนัก อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรีโดยเจ้าหน้าที่อ้างว่านายจอบิ ให้การสารภาพว่าเป็นมือปืนที่ก่อเหตุ !??

โวยจับแพะ-ศาลยกฟ้อง
นายจอบิ ถูกคุมขังในเรือนจำมาตลอดระหว่างต่อสู้คดี ห้วงนั้นมีข่าวว่า นายจอบิ ไม่เกี่ยวข้องเป็นแค่แพะเท่านั้น เพราะมีพยานหลายปากยืนยันว่าช่วงเกิดเหตุ นายจอบิ ทำงานอยู่ในไร่มะเขืออีกหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุมากพอสมควรมีรายงานว่าไม่มีการสอบปากคำพยานกลุ่มนี้ และเจ้าหน้าอ้างว่า นายจอบิสารภาพเองว่าเป็นคนร้ายแต่มีการแฉภายหลังว่า นายจอบิ สารภาพเพราะไม่รู้ว่าคดีนี้มีโทษรุนแรง และเข้าใจว่าเมื่อสารภาพออกไปคดีจะจบลงและตนจะได้กลับมาอยู่กับลูกเมียอีกตามเดิมที่ไหนได้คำสารภาพดังกล่าวกลายเป็นหลักฐานมัดตัว นายจอบิ ข้อหาฆาตกรรมกระนั้นก็ตาม เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลพยานหลักฐานของฝ่ายอัยการมีน้ำหนักไม่มากพอ เพราะนอกจากคำสารภาพของผู้ต้องหาแล้ว อย่างอื่นแทบจะว่างเปล่าและที่น่าประหลาดที่สุดก็คือ พ่อแม่เด็กที่เสียชีวิต และเด็กที่อยู่ในเหตุการณ์ให้การเป็นเสียงเดียวกันว่านายจอบิ ไม่ใช่คนร้าย

ที่เป็นเช่นเพราะนอกจากจะมีพยานว่าจอบิไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุแล้ว เด็กนักเรียนที่เห็นคนร้ายระบุชัดว่าคนร้ายมีรูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนปกติทั่วไปในขณะที่จอบิเป็นคนรูปร่างเล็กและตัวเตี้ยเหมือนเด็ก ซึ่งเป็นจุดเด่นที่จำได้ง่ายจากหลักฐานและพยานที่อ่อนยวบนี่เอง ศาล จ.ราชบุรี จึงยกฟ้องจอบิ เมื่อต้นปี 2547 และจากวันนั้นคดีก็เงียบหายไปนานนับปี ก่อนที่จะมีการปัดฝุ่นขึ้นมาอีกคำรบเมื่อตำรวจได้เค้าผู้ต้องสงสัยชุดใหม่ !

ที่มา : มติชนสุดสัปดาห์ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ปีที่ 25 ฉบับที่ 1291